Ωτοβλεψίες

Υψωμα 2523. Στο Βίτσι. Εμβληματικό για τον Εμφύλιο. Εκεί αναμετρώνται οι γυναίκες της Λυσιστράτης με τους πολεμοχαρείς άνδρες και υπέρ του Ερωτα. Ολα αυτά ζουμάροντας – σε μια υπόγεια γιάφκα! Τολμηρό; Πάντως η έμπειρη θεατρική ομάδα της Θεσσαλονίκης που είχε στήσει το σχήμα Ακτίς Αελίου, αν και γνώρισε αποσχίσεις (του Νίκου Σακαλίδη), προχωρά με τον Θωμά Βελισσάρη, ως Θέατρο Εταιρότητα πια, με μια παράσταση που ανατρέπει ή μεταποιεί, αν θέλετε, το στόρι του παππού Αριστοφάνη υπό τον τίτλο «Λυσιστράτη. Μια δολιοφθορά»). Και φέρνει στη σκηνή και τη Μακρόνησο όπου εξορίζεται ο Ερωτας και την Επίδαυρο, όπου ηθοποιοί παίζουν τη Λυσιστράτη. Και αυτό αφού έχουν οργανώσει – από τον Νοέμβριο ακόμη – ανοιχτή πρόβα με ομιλία τού οικονομολόγου Χρήστου Λάσκου με θέμα «Συζητώντας για τον Εμφύλιο – 70 χρόνια μετά τα Δεκεμβριανά». Θέλει τόλμη (και αρετή) και το θέατρο. Οχι ότι δεν την επιδεικνύει, μακριά πλέον από τη Θεσσαλονίκη και το Ακτίς Αελίου, ο έτερος της παρέας Νίκος Σακαλίδης που στο θέατρο Αλεξάνδρεια στην Πλατεία Αμερικής ανεβάζει – τέσσερις δεκαετίες μετά τη μεγάλη τηλεοπτική επιτυχία των εκατό και πλέον επεισοδίων – πέντε συρραμμένες ιστορίες τού «Εκείνος κι εκείνος». Θυμάστε; Με τους Γιώργο Μιχαλακόπουλο (φέτος επέστρεψε ύστερα από μια 15ετία στο Εθνικό) και τον αείμνηστο Βασίλη Διαμαντόπουλο. Οι ρακένδυτοι Λουκάς και Σόλων, διά χειρός Κώστα Μουρσελά, «ξαναζούν» και έχουν την όψη και τη φωνή των Βασίλη Βλάχου (το παλεύει με πείσμα, κόντρα στα σημεία των καιρών, με το θεατράκι του Αλεξάνδρεια) και Γιάννη Κρανά.

Προσέξτε την. Την 30χρονη – είναι δεν είναι – Ιωάννα Κολλιοπούλου στα παρακμιακά «Παράσιτα» της Βίβιεν Φράντσμαν που σκηνοθετεί ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος στο Θέατρό του Νέου Κόσμου. Την ίδια σκηνή που είχε σαρώσει προ ετών με το ταλέντο της και η – εξαιρετική και εδώ – Κόρα Καρβούνη, η Κολλιοπούλου είναι μία αποκάλυψη. Οχι πως δεν είχε χειροκροτηθεί το καλοκαίρι στην Επίδαυρο, στην «Ελένη» κατά Δημήτρη Καραντζά. Ή δεν βραβεύθηκε, πάλι ως Ελένη, στην ομότιτλη ταινία του Στέργιου Πάσχου στο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας. Στη σκηνή, τώρα, ενσαρκώνει μια μικρή που προσπαθεί να βγει μέσα από τον «κόσμο ενός περιθωρίου μεγεθυσμένου υπερβολικά, ως τα όρια του γκροτέσκου», όπως είδε το έργο ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος. Την Κολλιοπούλου θα τη δούμε και σε δύο ταινίες: στο «Blasted» του Σύλλα Τζουμέρκα και στο «The Republic» του Δημήτρη Τζέτζια. Στη δεύτερη, η Ζωή Λάσκαρη (φωτογραφία) κάνει την επιστροφή της στη μεγάλη οθόνη ύστερα από 32 χρόνια. Σε μια ταινία με άξονα την πολιτική διαπλοκή από έναν δημιουργό που μοιράζεται ανάμεσα σε Αθήνα και Λος Αντζελες και έχει υπογράψει βιντεοκλίπ – ταινίες μικρού μήκους στην πραγματικότητα – για τα ηχηρά γκρουπ Planet Of Zeus, Tango With Lions και Wish Upon A Star.

Τι ακούμε; Από έναν ανάλογο μουσικό κόσμο προέρχονται και οι γνωστοί στην Ευρώπη The Callas, ήτοι οι Λάκης και Αρης Ιωνάς που έχουν παρακαλώ ως παραγωγό τους τον πολύ Τζιμ Σκλαβούνο του Νικ Κέιβ και των Sonic Youth. Δίδυμο που τώρα στήνει μια (επιχορηγούμενη από το Κέντρο Κινηματογράφου) ταινία μικρού μήκους με άξονα τον αγαπημένο τους – και τολμηρό – «Μεγάλο Ανατολικό» του Ανδρέα Εμπειρίκου, υπό τον τίτλο «The Great Eastern». Υστερα από τη δοκιμή (work in progress που λένε), με εικαστικά, διαδραστικά και άλλα στοιχεία το καλοκαίρι του 2013 σε μια οικογενειακή φάρμα στη Θερμησία Αργολίδας, παρέα με τη Νάντια Αργυροπούλου. Με άξονα τη λαγνεία, την ανία και την επανάσταση…

Και χούντα. Επειδή και στα κινηματογραφικά «χωράφια» ο παλιός είναι αλλιώς, δεν θα αγνοήσουμε το «Resalto», ταινία που ετοιμάζει ο παλαίμαχος – πάνω από 50 χρόνια στο κουρμπέτι – Βασίλης Βαφέας (λεπτομέρεια: είναι σπουδαγμένος χημικός με μεταπτυχιακό στη Σορβόννη ο δημιουργός του «Ρεπό» και των «Γυναικείων συνωμοσιών»). Ο Νίκος Πουρσανίδης, γνωστός από τις σειρές «Πολυκατοικία» και «Κλεμμένα όνειρα», που μας εγκατέλειψε εν μιά νυκτί και έμεινε τέσσερα χρόνια στο Λονδίνο, θα πρωταγωνιστεί. Σε μια ταινία που μας μεταφέρει στην Ελλάδα του 2017 και σε ένα ερωτικό κυνήγι εν μέσω σκληρής δικτατορίας.

Συγγνώμη για την πολιτική αθλιότητα
Μόλις αποφυλακίστηκε για ένα σκάνδαλο ορυκτών υλών. Και αποφάσισε να μοιράσει ευθύνες. Με το εκλογικό σώμα απέναντί του. Να πληρώνει εισιτήριο για να ακούσει τις «Διαλέξεις αθλιότητάς» του. Αυτός είναι ο καταδικασμένος άλλοτε υφυπουργός Εμπορίου και Βιομηχανικής Ανάπτυξης που του δίνει φωνή επί σκηνής σε έναν δραματικό, προκλητικό μονόλογο, με το θεατρικό κοινό σε ρόλο ψηφοφόρων, ο αειθαλής Θανάσης Παπαγεωργίου (φωτογραφία κάτω). Οχι στο θέατρό του (Στοά), αλλά στο Θέατρο Τέχνης (Υπόγειο). Ο ίδιος ο ήρωας του Γιάννη Τσίρου (βραβευμένου για τα θεατρικά του «Αξύριστα πηγούνια» στο Στοά και για το σενάριό του «Οι άντρες δεν κλαίνε») δηλώνει «πανάθλιος», μας λέει ο Θανάσης Παπαγεωργίου, που είναι σε εντατικές πρόβες έως την πρεμιέρα της 19ης Ιανουαρίου. «Και όλο το παιχνίδι παίζεται στο πώς θα τον δεχτεί η πλατεία. Είμαι περίεργος να δω τι αντιμετώπιση θα έχει». Δεν το φοβάστε; τον ρωτώ. «Ο,τι κι αν παίζω φοβάμαι» αποκρίνεται. Είναι, αν μη τι άλλο, τολμηρό να τα βάζει με τον λαό ένας καταδικασμένος διαπλεκόμενος πολιτικός από σκηνής. Τα Δευτερότριτα στο Υπόγειο θα δείξουν.