«Μια λιγδιάρα Μεξικανή και ζαβή»

Οπως σημειώνει ο Μιχάλης Μακρόπουλος, μεταφραστής του «ΜακΤιγκ», ο «Νόρις δεν δείχνει πουθενά συμπάθεια για τους χαρακτήρες του – απλώς τους δείχνει» και «αντίθετα μ’ ό,τι είχε προϋπάρξει στην αμερικανική λογοτεχνία, στον “ΜακΤιγκ” δεν υπάρχουν ούτε καλοί ούτε αθώοι». Εκτός από τον ζωώδη ΜακΤιγκ, τον οργίλο Μάρκους Σούλερ και τη φιλάργυρη Τρίνα, στο μυθιστόρημα του Νόρις εμφανίζονται, μεταξύ άλλων, η Μαρία Μακάπα, μια «λιγδιάρα Μεξικανή και ζαβή» που μιλάει διαρκώς για ένα φανταστικό σερβίτσιο «από χρυσάφι κόκκινο σαν σαγκουίνι», και ένας Πωλονοεβραίος, ο Ζέρκοφ ή αλλιώς «ο άνθρωπος με την τσουγκράνα, που σκάλιζε με τις ώρες μες στην κόπρο της πόλης για χρυσό, πάντα για χρυσό», γέννημα του πλέον θλιβερού αντισημιτισμού, όπως επισημαίνεται στον πρόλογο του βιβλίου. Το νήμα που συνδέει τους χαρακτήρες του «ΜακΤιγκ» είναι η πλεονεξία. Δεν είναι τυχαίο ότι η μεταφορά του μυθιστορήματος στη μεγάλη οθόνη από τον Εριχ φον Στροχάιμ, το 1924, φέρει τον τίτλο «Greed» (Απληστία).