Γιατί στον Καναδά διαβάζουν για την Ανάφη;

Είναι περιοδικά, αλλά μοιάζουν με βιβλία. Από αυτά που τα φυλάς για χρόνια στα ράφια της βιβλιοθήκης και κατά καιρούς τα ξεφυλλίζεις σαν να μην τα έχεις ξαναπιάσει στα χέρια σου. Αγγλόφωνα, τυπωμένα σε χαρτί καλής ποιότητας και με χαρακτήρα συλλεκτικό, κυκλοφορούν δύο φορές τον χρόνο και ευτυχώς ξεπουλάνε μέσα από ένα παγκόσμιο δίκτυο διανομής. Το βασικό όμως χαρακτηριστικό τους είναι η ελληνική «ψυχή» τους, αφού εκδότες και εμπνευστές τους είναι έλληνες φωτογράφοι που, αν και ζουν και εργάζονται στην Αθήνα, αποφάσισαν εξαρχής να δοκιμαστούν με όρους παγκόσμιας αγοράς.

Η «γέννηση» του «Dapper Dan», του «Kennedy», του «Nomas» και του «Naked but safe» – τα τέσσερα ελληνικά παραδείγματα – είναι αποτέλεσμα μιας παγκόσμιας τάσης που ξεκίνησε ήδη από τη δεκαετία του 2000. Την εποχή δηλαδή που τα πρωτοπόρα «Apartamento» (Ισπανία), «Fantastic Man» (Ολλανδία) και πολύ νωρίτερα το γαλλικό «Purple» άνοιξαν τον δρόμο των ανεξάρτητων εντύπων που δίνουν ραντεβού με το κοινό ανά εξάμηνο. «Το κενό της ενημέρωσης το καλύπτει σε κάθε περίπτωση το Ιντερνετ.  Αυτό που έλειπε από τα περιοδικά ήταν η ερμηνεία των γεγονότων μέσα από τη ματιά ανθρώπων που γνωρίζουν καλά τον κλάδο τους και ενδιαφέροντα κείμενα γνώμης» εξηγεί ο Βασίλης Καρύδης, εκ των εκδοτών του ανδρικού περιοδικού μόδας «Dapper Dan». Ενα εγχείρημα που αν και η αρχική του ιδέα παρέπεμπε σε ελληνικό free press, άλλαξε εντελώς όταν οι υπεύθυνοί του κατάλαβαν πως η διεθνής διανομή (Καναδάς, Αμερική, Ευρώπη, Ιαπωνία, Αυστραλία) δεν είναι τόσο δύσκολη υπόθεση. «Τίποτα δεν είναι δύσκολο αν αυτό που έχεις να παρουσιάσεις είναι αξιοπρεπές. Το να διατηρήσεις το περιεχόμενο ενδιαφέρον είναι η πρόσκληση».

To «Nomas» του Γιάννη Μπουρνιά δεν είναι ένα ταξιδιωτικό περιοδικό, αλλά ένα έντυπο που κάθε τεύχος του (τον ερχόμενο Μάιο θα κυκλοφορήσει το τρίτο) αφιερώνεται σε έναν διαφορετικό τόπο. Στους ανθρώπους του, στη μαγειρική του, στις μοναδικές στιγμές του. Οι γάλλοι βιβλιοπώλες που το φιλοξενούν στα ράφια τους το χαρακτηρίζουν «mook», μια έννοια που προέρχεται από τον συνδυασμό του αγγλικού «magazine» και του «book». «Μας ενδιαφέρει να αποδώσουμε την ψυχή κάθε τόπου και τις εμπειρίες που μπορείς να ζήσεις σε αυτούς» εξηγεί ο γνωστός φωτογράφος, ο οποίος δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στα φωτογραφικά ημερολόγια που περιγράφουν όσα συμβαίνουν μόνο μέσα από εικόνες. Το ρίσκο του εγχειρήματος είναι σίγουρα μεγάλο, ιδιαίτερα στην αρχή, παραδέχεται. «Αν όμως έχεις να προτείνεις κάτι αξιόλογο, ο κόσμος θα το αγαπήσει. Από την άλλη, βέβαια, δεν βγαίνει σε τιράζ 40.000 ή 50.000 εντύπων. Κάνουμε κάτι συλλεκτικό με τιμή (8 ευρώ) προσιτή για το είδος του στην Αθήνα. Στην Ευρώπη στοιχίζει 20 ευρώ» τονίζει ο Μπουρνιάς για το μοναδικό έντυπο με περιοδική έκδοση, πέρα από το «Time», που μπήκε στο γαλλικό βιβλιοπωλείο Galignani.

Αν και για τον Χρήστο Κοντό τα περιοδικά στην Ελλάδα είναι ακριβό σπορ, εκείνος αποφάσισε να δοκιμαστεί με το «Kennedy», ένα journal με συνεντεύξεις καλλιτεχνών, εικαστικών, μουσικών, ανδρική μόδα και φωτογραφικά θέματα που κυκλοφόρησε πρώτη φορά τον Αύγουστο του 2013. Στόχος του εξαρχής ήταν οι ξένες αγορές και ο ίδιος εξηγεί το σκεπτικό της προσπάθειάς του: «Η ελληνική αγορά ήταν μικρή έτσι και αλλιώς. Με την κρίση έγινε ακόμα μικρότερη. Επιπλέον όμως η ξένη επικαιρότητα με την οποία ασχολείται το “Kennedy” δεν θα είχε στην Ελλάδα την απήχηση που βρίσκει στο εξωτερικό». Η διανομή, η επιμέλεια των κειμένων, ακόμα και κάποια από τα κομμάτια που φιλοξενούνται στις σελίδες του έχουν την υπογραφή του Χρήστου Κοντού. «Είναι ένα ανεξάρτητο έντυπο, αυτοχρηματοδοτούμενο, με πολλά έξοδα που ακόμα ψάχνει να βρει τον μπούσουλά του. Το γεγονός όμως ότι έχουν ξεπουλήσει όλα τα τεύχη του είναι ελπιδοφόρο. Το μεγάλο στοίχημα είναι τα διαφημιστικά έσοδα».

Πέρα από θέματα τέχνης, τεχνολογίας και συνεντεύξεις καλλιτεχνών, το «Dapper Dan» έχει κάνει εκτενή αφιερώματα και σε ελληνικά θέματα, όπως το ρεμπέτικο τραγούδι και οι εκδόσεις Ικαρος. «Ναι» στο ελληνικό στοιχείο, χωρίς όμως να γίνεται μανιέρα, όπως εξηγεί ο Χρήστος Κοντός, ψηφίζει και το «Kennedy» με θέματα για την Αθήνα, τη Σαντορίνη και την Ανάφη. Το «Νomas», αν και αφιέρωσε το πρώτο τεύχος του στην Αθήνα, βούτηξε στο δεύτερο στα νερά του Βοσπόρου και γεύτηκε την κωνσταντινουπολίτικη κουζίνα στον δρόμο και σε εστιατόρια με οδηγό τους ανθρώπους του IstanbulEats.com, του καλύτερου γαστρονομικού – ταξιδιωτικού μπλογκ για το 2012.