Η φάση που άλλαξε μια καριέρα

Υπάρχουν φορές που ο χρόνος σταματά και το μυαλό μένει κολλημένο στη στιγμή. Ο Στίβεν Τζέραρντ γλίστρησε, ο Ντεμπά Μπα άρπαξε την ευκαιρία και ξεχύθηκε στον κενό χώρο με σκοπό να φτάσει στο τετ α τετ με τον Μινιολέ. Η Λίβερπουλ ήθελε (στο Ανφιλντ) τουλάχιστον να μην ηττηθεί από την Τσέλσι προκειμένου να αποτρέψει τη δωρεά του αγγλικού τίτλου στη Μάντσεστερ Σίτι, όμως η γκάφα του εμβληματικού αρχηγού της απεδείχθη καταστροφική και οδήγησε στο τελικό 0-2.

Υπάρχουν ποδοσφαιριστές που μπορούν να σηκώσουν το βάρος και να συνεχίσουν. Να το ξεπεράσουν, να πατήσουν στα πόδια τους και να πρωτοστατήσουν στη μεγάλη αντεπίθεση. Ο Τζέραρντ ήταν ήδη αρκετά μεγάλος και κορεσμένος (και κουρασμένος από εγχώριες αποτυχίες) ώστε να ηγηθεί μιας νέας προσπάθειας αφήνοντας πίσω του την ευθύνη για την απώλεια της ιστορικής ευκαιρίας να σηκώσει το πρώτο πρωτάθλημα των Κόκκινων μετά το 1990. Είπε να δοκιμάσει για τελευταία φορά φέτος, μήπως και από κεκτημένη ταχύτητα η Λίβερπουλ συνέχιζε να εκπλήσσει. Ωστόσο τα μικρά θαύματα δεν συντελούνται συχνά, πόσω μάλλον όταν τριγύρω δεν υπάρχουν «μάγοι» όπως ο Σουάρες. Γρήγορα ο Τζέραρντ συνειδητοποίησε ότι ο αέρας του Λίβερπουλ δεν τον σήκωνε πλέον, ούτε ασφαλώς η ψυχοσύνθεσή του μπορούσε να αντέξει επιπλέον χρόνια μουρμούρας και γκρίνιας για τον τίτλο που χάθηκε και αυτούς που δεν φαίνεται ότι θα έλθουν. Στα 34 χρόνια του είναι αρκετά καλά για να ζήσει τουλάχιστον 2-3 καλά και κυρίως ήρεμα ποδοσφαιρικά χρόνια κόβοντας τον ομφάλιο λώρο.