Στον δρόμο για την κάθαρση
Το πόρισμα του αντεισαγγελέα Πρωτοδικών Αριστείδη Κορέα φαίνεται πως ήταν ο βατήρας που εκτόξευσε τον κ. Σαρρή μακριά από τον προεδρικό θώκο της ΕΠΟ
Η κλεψύδρα γύρισε ανάποδα. Οι έρευνες έβγαλαν λαβράκια σαν κι αυτά που ζουν στα νερά τα λιμανίσια.
Ναι, το 2015, καλώς εχόντων των πραγμάτων θα αποδειχθεί το (σωτήριον) έτος της κάθαρσης. Τα CD «μίλησαν», ο όρος «εγκληματική οργάνωση στο ποδόσφαιρο» μπήκε και επίσημα στην καθημερινότητά μας, ενώ απαγγέλθηκαν και τα πρώτα κατηγορητήρια. Και ενώ ισχύει το «ο κόσμος το ‘χει τούμπανο κι εμείς κρυφό καμάρι», μένει να προκύψει η προσωποποίηση των διώξεων. Ακόμη κι αν δεν το ομολόγησε, το πόρισμα-καταπέλτης του αντιεισαγγελέα Πρωτοδικών Αριστείδη Κορέα φαίνεται πως ήταν ο βατήρας που εκτόξευσε, μόλις πριν από λίγες ημέρες, τον κ. Σαρρή μακριά από τον προεδρικό θώκο της ΕΠΟ. Στο εγγύς μέλλον προβλέπεται να διαπιστωθεί κατά πόσον θα την πληρώσουν και άλλα υψηλόβαθμα στελέχη της Ομοσπονδίας που μένουν γαντζωμένα στις καρέκλες τους, αλλά και τι ακριβώς έχει συμβεί με τους λεγόμενους «στημένους αγώνες».
Οι ενδείξεις χειραγώγησης υπάρχουν, και στην UEFA έμαθαν απέξω τη διεύθυνση των αρμόδιων Αρχών έτσι συχνά που στέλνουν φιρμάνια και στοιχεία-σοκ.
Το κατά πόσο θα σπάσει το απόστημα του ελληνικού ποδοσφαίρου, πότε και πώς θα ανοίξει ο ασκός του Αιόλου, χρονικά δεν δύναται κάποιος να το προσδιορίσει. Η φυγή του κ. Σαρρή, ωστόσο, ήταν μια κίνηση απελπισίας στη σκιά όσων γίνονται στον παρασκήνιο. Δεν είναι και λίγα. Ακόμη να ρίξουν οι υπεύθυνοι φως στον ξυλοδαρμό τού (παράγοντα της διαιτησίας) Ζωγράφου, ενώ η διαμάχη ανάμεσα στους κ.κ. Μελισσανίδη – Μαρινάκη ξεπερνά τα αμιγώς ποδοσφαιρικά όρια και οι (τουλάχιστον) βαριές εκφράσεις σε κάνουν να κοκκινίζεις από ντροπή. Εκτός αν είσαι εθισμένος σε κάτι αντίστοιχο που απαντάται μόνο στο δικό μας αθλητικό οικοσύστημα.
Την ίδια ώρα που υπάρχουν ποινικές διώξεις και στην ΕΠΟ μετρούν τα κουκιά για να βρεθεί ο επόμενος που θα σώσει το ποδόσφαιρο (εδώ γελάνε!), η Νίκη Βόλου βάρεσε κανόνι, λίγους μόνο μήνες μετά την επάνοδό της στο κλαμπ των ισχυρών. Ο πονεμένος κόσμος της ομάδας, οι φίλοι της από τη Νέα Ιωνία, βιώνουν κάτι που παραπέμπει στο «ήταν πολύ ωραίο για να βγει αληθινό». Οι παίκτες ετοιμάζονται να την κάνουν για άλλες πολιτείες, ο κόουτς αποχωρεί, ο μέχρι πρότινος επενδυτής κ. Πάτσης σκοπεύει, κατά τα ειωθότα, να δοκιμάσει αλλού την τύχη και τις ικανότητές του, ενώ ελάχιστοι γνωρίζουν τον τρόπο που θα κινηθούν μεταγραφικά Πανιώνιος και ΟΦΗ. Αλλες δύο ομάδες με σοβαρά οικονομικά προβλήματα που αν υπήρχε ένα αυστηρό πλαίσιο θεωρείται εξαιρετικά αμφίβολο αν σκέφτονταν καν αγορές και παζάρια.
Οσον αφορά τον κόσμο, προτιμά να παρακολουθεί τα δρώμενα (κυρίως) από τη συνδρομητική. Δεν πατά στα γήπεδα, σε μια μόνιμη απόφαση απαξίωσης ενός φθαρμένου προϊόντος.
Γιατί όταν βλέπεις παιχνίδια Σούπερ Λίγκας να διεξάγονται ενώπιον ελαχίστων θεατών (η εκκαθάριση συχνά-πυκνά δίνει τριψήφιο αριθμό εισιτηρίων που κόβονται) τι να υποθέσεις για το μέλλον του ποδοσφαίρου; Ενα στοίχημα είναι η επιστροφή των οπαδών στις εξέδρες. Σαφώς. Με τη διαφορά πως πρέπει να βρεθούν ισχυροί λόγοι και τον λόγο έχουν οι παράγοντες που απολαμβάνουν την παρουσία τους στη Λίγκα και εκλιπαρούν για μια διαφημισούλα, μια χορηγιούλα, μήπως και βγάλουν τα σπασμένα. Οι επενδυτές!