Αλλιώς βλέπει τα πράγματα από την κορυφή

Στο λυκαυγές του 2015 ο ΠΑΟΚ βρίσκεται στην κορυφή της βαθμολογίας της Σούπερ Λίγκας. Δεν έχει σημασία ο (μόλις) ένας βαθμός που τον χωρίζει από τον δεύτερο Ολυμπιακό, αν και θα μπορούσε με πιο προσεκτική διαχείριση να έχει αποκτήσει μεγαλύτερο αβαντάζ στην κατάταξη της πρώτης τη τάξει εγχώριας διοργάνωσης.

Το γεγονός ότι βρίσκεται εκεί συνιστά από μόνο του ένα σημάδι ελπίδας για τους οπαδούς του αλλά και όλους εκείνους που επιζητούν την ανατροπή του σκηνικού στο πρωτάθλημα και πιστεύουν ότι η μονιμότητα των Ερυθρολεύκων στην κορυφή επί της ουσίας προκαλεί κακό στην ανταγωνιστικότητά της λίγκας καθώς απαγορεύει στους υπόλοιπους να έχουν μερίδιο από την οικονομική πίτα του Τσάμπιονς Λιγκ, άρα και να αποκτήσουν μεγαλύτερη ισχύ και περισσότερη ποιότητα.

Το μείζον ερώτημα κυκλοφορεί ευρέως στο Διαδίκτυο εδώ και πολλά χρόνια, ειπωμένο από έναν φανατικό φίλο του Δικεφάλου του Βορρά ο οποίος μέσα από μία χιουμοριστική επίθεση στο ποδοσφαιρικό παρασύστημα απευθύνεται στον εκ Καισαρείας ορμώμενο γέροντα με το έλκηθρο: «Αγιε Βασίλη, πότε θα πάρει ο ΠΑΟΚ πρωτάθλημα;».

Αραγε να είναι αυτή η χρονιά του, άραγε να έφτασε το πλήρωμα του χρόνου για τον ισχυρό της Θεσσαλονίκης αλλά και για τον προπονητή του Αγγελο Αναστασιάδη στην τρίτη απόπειρά του ως προπονητής της ομάδας να καταφέρει αυτό που σε πολλούς (και όχι μόνο για αμιγώς αγωνιστικούς λόγους) μοιάζει ως αδύνατο;

Σε περίπου πέντε μήνες από σήμερα θα γνωρίζουμε αν αυτή η συνεργασία θα διώξει το απωθημένο των φίλων της ομάδας και θα εξελιχθεί σε δικαίωση για έναν πολυσυζητημένο προπονητή ο οποίος ώρες ώρες μοιάζει με αγύριστο κεφάλι, ωστόσο παραμένει πάντα πιστός στις αρχές του που αντιμετωπίζονται και ως εμμονές, ανάλογα πώς το βλέπει κανείς.

Το 2015 εισέρχεται στην καθημερινότητα του ΠΑΟΚ γεμάτο προκλήσεις. Αλλωστε και ο ίδιος ο μεγαλομέτοχος της ομάδας Ιβάν Σαββίδης έφτασε στο σημείο να παρεκκλίνει εντελώς από την προσέγγιση στο συγκεκριμένο ποδοσφαιρικό πρότζεκτ.

Παραμέρισε τις μοντέρνες ιδέες και τις ξενόφερτες λογικές και αποφάσισε να πορευτεί με έναν προπονητή που φημίζεται για την τάση του να λειτουργεί υπερσυγκεντρωτικά και για τη δυσκολία του να συνεργαστεί με ανθρώπους που διατηρούν πόστα τα οποίο λειτουργούν παρεμβατικά στη δουλειά του, όπως εν προκειμένω ο τεχνικός διευθυντής Ζήσης Βρύζας.

Ο Αναστασιάδης δεν έχει πρόβλημα με τον άνθρωπο Βρύζα, δεν μπορεί ωστόσο να δεχθεί ότι μπορεί και πρέπει να έχει άποψη για την ενίσχυση ή όχι της ομάδας.

Αυτή η σχέση ίσως εξελιχθεί σε σημείο-κλειδί για τη συγκεκριμένη ιστορία. Αν ο εγωισμός τού ενός ή του άλλου οδηγήσει τον ΠΑΟΚ σε σημείο στασιμότητας ενώ είναι εμφανές ότι πρέπει να προοδεύσει αγωνιστικά και να ενισχυθεί ποιοτικά αποκτώντας περισσότερη ποιότητα και λύσεις από τον πάγκο, τότε το στοίχημα του τίτλου θα χαθεί με διαδικασίες συνοπτικές. Κάποιοι θα μετανιώσουν, αλλά θα είναι αργά.