Ωτοβλεψίες
Σκηνή από τον «Θίασο» του Θόδωρου Αγγελόπουλου
Μεταγραφές. Και διασκευές για το σανίδι. Που συνεχίζονται με αμείωτη ένταση, προς όλες τις κατευθύνσεις. Σαν να υπάρχει ένδοια θεατρικών έργων, νέων κυρίως. Αλλά μάλλον και ένδοια μύθων. Εγραφα λοιπόν την περασμένη Δευτέρα την είδηση ότι η σκηνοθέτις του επιτυχημένου «Τιμήματος» του ΚΘΒΕ Ασπα Καλλιάνη ανέλαβε, για την επόμενη χειμερινή σεζόν, τη μεταφορά στη θεατρική σκηνή των «Μαγισσών της Σμύρνης» της Μάρας Μεϊμαρίδη που είχαμε δει ως σίριαλ στο Mega και ο διευθυντής Γιάννης Βούρος περιμένει το τελικό ΟΚ της δημιουργού και του εκδότη της. Ομως δεν είναι το μόνο που ετοιμάζει, ανάμεσα σε Σαίξπηρ, στον πολυθρύλητο «Αύγουστο» με τη Ζωή Λάσκαρη (σε ρόλο «φωτιά», τον οποίο στη μεγάλη οθόνη απογείωσε η Μέριλ Στριπ) και σε κλασικά έργα· ετοιμάζει και τη μεταφορά ενός εμβληματικού κινηματογραφικού έργου, του «Θιάσου» του Θόδωρου Αγγελόπουλου, που έχει γράψει ιστορία (πέρα από επτά βραβεία στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και το βραβείο της Fipresci στις Κάννες κ.ά.). Η θεατρική μεταγραφή έχει πέσει στο τραπέζι των συζητήσεων, όσο οι ηθοποιοί έκρουσαν πρύμναν στο ζήτημα των απεργιών του ΚΘΒΕ.
Αποκέντρωση τώρα! Ο νεοσύστατος Σύλλογος Τέχνης και Πολιτισμού Απόστολος Καλδάρας στη Νάουσα – για να μείνουμε στον Βορρά – δεν είναι τυχαίος. Είναι αποτέλεσμα της δουλειάς που αποφάσισε να ρίξει, σηκώνοντας τα μανίκια, τρία χρόνια τώρα, από τότε που εγκατέλειψε (γενναία) την Αθήνα για τη μακεδονική πόλη ο Κώστας Καλδάρας, γιος του συνθέτη. Και η συναυλία που ετοιμάζει εκεί για τις 28 Δεκεμβρίου (με δικά του τραγούδια) στο εκεί Δημοτικό Θέατρο και το νέο CD που ηχογραφεί ύστερα από αρκετά χρόνια και το ταξιδιωτικό βιβλίο που εξέδωσε από την Οδό Πανός. Ο συνθέτης, πατέρας τριών κοριτσιών, απήλθε, δούλεψε και επιστρέφει δριμύτερος.
Γυμνό γιοκ; Ποιος ξέρει; (ακόμη, τουλάχιστον). Πάντως οι πληροφορίες μου λένε ότι ο Γιάννης Αθητάκης (φωτογραφία) – στην επίσημη ιστοσελίδα αναφέρεται εσφαλμένα, νομίζω, ως Αθιτάκης με γιώτα – ήτοι ο πυγμάχος της «Πιαφ» του Εθνικού δεν είναι διατεθειμένος να αποκαλύψει τα κάλλη του ενώπιον της Εντίτ Πιαφ – Ελεωνόρας Ζουγανέλη. Ισως από συστολή. Και όταν λέμε κάλλη το εννοούμε, καθώς ο εν λόγω ηθοποιός (και πρώην μοντέλο) είχε βραβευθεί – στην τρίτη θέση – γι’ αυτά τα κάλλη στον διεθνή διαγωνισμό μάτσο ομορφιάς Mr. Manhunt International 2007. Την ίδια χρονιά που κυκλοφορούσε ανά την υφήλιο και στην Ελλάδα η ταινία «Ζωή σαν τριαντάφυλλο» του Ολιβιέ Νταάν, με την υπέροχη Μαριόν Κοτιγιάρ ως «σπουργιτάκι του Παρισιού». Ονομα που έδωσε στη μικρή Εντίτ ο ιδιοκτήτης του νυχτερινού κέντρου La Gerny, ο Λουί Λεπλέ, στην ανακάλυψή του. Τον ρόλο που στην ταινία είχε ενσαρκώσει ο Ζεράρ Ντεπαρντιέ (ο οποίος έρχεται στις 19 Ιανουαρίου, όπως γράψαμε, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών με τις «Εξομολογήσεις του Αγίου Αυγουστίνου») στην παράσταση του Πέτρου Ζούλια, στην οποία ποντάρει το Εθνικό παράλληλα με τη «Φιλουμένα Μαρτουράνο» της Ελένης Ράντου σε σκηνοθεσία του πολυάσχολου Νίκου Μαστοράκη, θα αναλάβει ο Χρήστος Στέργιογλου (λεπτομέρεια: ο Λεπλέ δολοφονήθηκε πιθανότατα από τη Μαφία). Οπως ο Αθητάκης – τον είχαμε δει στο «Αρσενικό και παλιά δαντέλα» του Σταμάτη Φασουλή (ο οποίος τώρα σκηνοθετεί την κωμωδία «Φάντασμα με γόβες» στο θέατρο Διάνα που… κατείχε μέχρι τώρα με επιτυχίες η Ελένη Ράντου), στο μιούζικαλ «Μερικοί το προτιμούν καυτό» με τη Μέριλιν – Σούγκαρ – Ζέτα Μακρυπούλια και στα «Κορίτσια με τα μαύρα» των Ρήγα – Αποστόλου, αλλά και πολλές φορές στο πρωινό της Μενεγάκη – θα υποδυθεί τον θεωρούμενο ως μεγαλύτερο πυγμάχο της Γαλλίας Μαρσέλ Σερντάν. Τον μεγάλο έρωτα της Πιαφ, δηλαδή, που σκοτώθηκε σε αεροπορικό δυστύχημα το 1949, βυθίζοντάς την έκτοτε στη θλίψη και την κατάθλιψη.
Κολεκτίβες. Και μικρές ομάδες δίνουν – πάντα και φέτος ειδικά – τον τόνο. Δίχως κατάθλιψη. Κι ας βουτούν στη σκοτεινιά του Κάφκα. Οπως η παράσταση «Ενας πίθηκος που έγινε άνθρωπος» πάνω στην καφκική «Αναφορά σε μια Ακαδημία», που ετοιμάζει για 16 Ιανουαρίου, σε απόδοση και σκηνοθεσία Δανάης Σπηλιώτη, στο Θέατρο του Νέου Κόσμου, ο Θοδωρής Σκυφτούλης. Μέλος άλλοτε της δραστήριας Ομάδας Σημείο Μηδέν (μαζί τους είχε κάνει την καφκική «Μεταμόρωση»), κάποιοι τον θέλουν συγγενή του Νώντα Σκυφτούλη της Αντιεξουσιαστικής Κίνησης και του εξαρχειώτικου στεκιού Nosotros, όπου η ομάδα Φάντης Μπαστούνι ανέβασε τις προάλλες «Μαρξ στο Σόχο».














