Περιμένοντας την έφοδο της αστυνομίας

«Είναι 3.20 π.μ., ώρα Κωνσταντινούπολης, και γράφω αυτό το κομμάτι για να μοιραστώ τις εντυπώσεις μου από μια πραγματικά ιστορική νύχτα για έναν δημοσιογράφο. Για όσους δεν το έχετε ακούσει ακόμα, ως συντάκτες και αρθρογράφοι του δημοσιογραφικού οργανισμού Ζαμάν περιμένουμε πιθανή έφοδο της αστυνομίας από τότε που ο πιο έγκριτος πληροφοριοδότης της χώρας, γνωστός με το όνομα Φουάτ Αβνί, άρχισε να μας ενημερώνει για την επιχείρηση που διέταξε ο ολοένα αυταρχικότερος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για να ασκήσει περισσότερη πίεση στα ανεξάρτητα και επικριτικά Μέσα στην Τουρκία.  

Ο Ερντογάν απειλεί τον όμιλο Ζαμάν από τότε που άρχισαν οι έρευνες για διαφθορά τον περασμένο Δεκέμβριο, στις οποίες εμπλέκεται και ο γιος του ως ύποπτος. Η πλειονότητα των Μέσων της Τουρκίας ενέδωσε στον εκφοβισμό. Οταν η “Ζαμάν” αρνήθηκε να υποκύψει στην πίεση, διαφορετικές μορφές τιμωρίας κέρδισαν έδαφος. […] Δεν γνωρίζω αν συμπεριλαμβάνομαι στους δημοσιογράφους που στοχοποιήθηκαν, αλλά για να είμαι ειλικρινής, σε περίπτωση που περιλαμβάνομαι, τότε αυτό θα αποτελούσε ακόμα έναν τίτλο τιμής (στον αγώνα) εναντίον αυτής της ιδιαίτερα δεσποτικής κυβέρνησης, που υποσχέθηκε να πάει την Τουρκία στις Βρυξέλλες και κατάφερε να μας πείσει για κάποιο διάστημα.

Αποκαλέστε μας ένα τσούρμο από παράφρονες, αλλά από την πρώτη νύχτα που κυκλοφόρησαν οι φήμες για την επιχείρηση, ως συντάκτες και αρθρογράφοι της “Ζαμάν” δυσκολευόμαστε να εξηγήσουμε τη χαρά και την ηρεμία που αισθανόμαστε. Οταν ένας από εμάς αναρωτήθηκε «γιατί νιώθω τόσο άνετα;», ένας άλλος συνάδελφος είπε «γιατί είμαστε βέβαιοι πως είμαστε αθώοι». […] Είναι 3.42 π.μ. και θα συνεχίσω, μαζί με τους συναδέλφους μου, να περιμένω τις αστυνομικές δυνάμεις του κόμματος-κράτους. Επιτρέψτε μου να το επαναλάβω μία ακόμη φορά: αρνούμαστε να σωπάσουμε και απαιτούμε μια δημοκρατική Τουρκία».

Σεβγκί Ακαρτσεσμέ, δημοσιογράφος της «Ζαμάν», λίγες ώρες πριν από την έφοδο της αστυνομίας