Η κρίση της ανεκτικότητας

Κανένας δεν το περίμενε. Το βράδυ της περασμένης Δευτέρας 10.000 άτομα διαδήλωσαν ειρηνικά στους δρόμους της Δρέσδης παρά το τσουχτερό κρύο εναντίον «της ισλαμοποίησης της Δύσης». Τη διαδήλωση οργάνωσε το PEGIDA, ένα κίνημα που ήταν άγνωστο έως πριν από δύο μήνες. Το όνομα PEGIDA είναι η συντομογραφία ενός συνθήματος που θα μπορούσε να μεταφραστεί ως «Ευρωπαίοι Πατριώτες Εναντίον της Ισλαμοποίησης της Δύσης». Το κίνημα δεν ελέγχεται από κανέναν πολιτικό χώρο και προκαλεί ανησυχία στη γερμανική πολιτική τάξη.

Ολα ξεκίνησαν τον περασμένο Οκτώβριο, όταν ο Λουτς Μπάχμαν, ένας 41χρονος άνδρας με παρελθόν ένοπλων ληστειών, είδε κάποιο βράδυ στην τηλεόρασή του Κούρδους και σαλαφιστές να συγκρούονται σε διάφορες γερμανικές κωμοπόλεις. Η ίδια ιστορία επαναλήφθηκε στην Κολωνία, αλλά αυτή τη φορά ανάμεσα σε σαλαφιστές και νεοναζί. Σοκαρισμένος, ο Μπάχμαν ανακοίνωσε μέσω των δικτύων κοινωνικής ενημέρωσης τη διοργάνωση μιας ειρηνικής πορείας εναντίον της ισλαμοποίησης.

Το ραντεβού δόθηκε για τις 20 Οκτωβρίου. Κι από τότε, κάθε Δευτέρα, όταν πέφτει η νύχτα, το κίνημα κάνει την εμφάνισή του. Τα 500 άτομα που συμμετείχαν στις πρώτες διαδηλώσεις έφτασαν τα 10.000 μέσα σε μερικές εβδομάδες. Το «παρών» δίνουν νέοι, άνδρες, γυναίκες, ακόμη και οικογένειες. Κι αν μερικές εκατοντάδες νεοναζιστών και μια χούφτα στελεχών του ακροδεξιού κόμματος NPD συμμετέχουν κρατώντας ναζιστικές σημαίες, μοιάζουν να χάνονται μέσα στο πλήθος.

Ο Βέρνερ Πάτσελτ, καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο της Δρέσδης, δεν κρύβει την έκπληξή του. «Είναι σαν να παγιώνεται κάτι που δεν περίμενες να συμβεί. Το PEGIDA γεννήθηκε σε μια στιγμή κατά την οποία ένα σημαντικό τμήμα της κοινής γνώμης εξεγείρεται εναντίον μιας εξέλιξης για την οποία δεν το ρωτήσαμε: το γεγονός ότι η Γερμανία γίνεται μια χώρα υποδοχής μεταναστών» εξηγεί στη «Λιμπερασιόν».

Οι αριθμοί δικαιώνουν τον γερμανό καθηγητή. Μπορεί οι Ηνωμένες Πολιτείες να διατηρούν τα σκήπτρα με 970.000 μετανάστες και 315 εκατομμύρια πληθυσμό. Αλλά η Γερμανία είναι πλέον δεύτερη με 415.000 μετανάστες, στην πλειονότητά τους Ευρωπαίους, και έναν πληθυσμό όμως που δεν ξεπερνά τα 80 εκατ. Παράλληλα, η Γερμανία δέχεται κάθε χρόνο 200.000 αιτήσεις ασύλου, αριθμός που εκτοξεύθηκε εξαιτίας των συγκρούσεων στη Συρία και στο Ιράκ: το 2008 η Γερμανία υποδέχθηκε 28.000 πρόσφυγες. Το 2012 έγιναν 77.000 και 127.000 το 2013. Τι πολιτικές παρενέργειες μπορεί να προκληθούν από αυτήν την εξέλιξη; «Παρακολουθώ το PEGIDA εδώ και μερικές εβδομάδες» απαντά ο Βέρνερ Πάτσελτ. «Και διαπιστώνω το ίδιο πράγμα που λένε οι εκθέσεις της αστυνομίας: η Ακρα Δεξιά είναι η μειονότητα μέσα στο κίνημα. Ο κόσμος που κινητοποιείται είναι κανονικοί πολίτες, όχι ασφαλώς της Αριστεράς, αλλά όχι και νεοναζί. Αλλά είναι και κόσμος που το CDU θα μπορούσε να χάσει εάν συνεχίσει να στρουθοκαμηλίζει στο θέμα της μετανάστευσης».

Πέρα από τα σύνορα της Σαξονίας
Το PEGIDA φαίνεται ότι θα περάσει τα σύνορα της Σαξονίας. Ανάλογα κινήματα δημιουργούνται στο Μόναχο, στη Βόννη, στο Μπόχουμ, στο Κάσελ ή στο Βίρτσμπουργκ. Στη Λειψία το κίνημα λέγεται Legida και στο Ντίσελντορφ Dugida. Προς το παρόν στα κινήματα αυτά δεν συμμετέχουν παρά μερικές εκατοντάδες άτομα. Η εκτίμηση όμως είναι ότι σύντομα θα αποκτήσουν κι αυτά τη δυναμική που έχει το PEGIDA