[Ανάλυση] Μελομακάρονα

Αιφνιδιασμός και ρίσκο μέσα στα Χριστούγεννα. Για τους σκιτσογράφους, η κίνηση παρέχει πρώτης τάξεως υλικό για τις γιορτές – ας πούμε, με καρικατούρες του Σαμαρά και του Βενιζέλου που χτυπούν τις πόρτες βουλευτών για να πουν τα κάλαντα και να ζητήσουν την ψήφο τους, αντί για μελομακάρονα και κουραμπιέδες. Πέραν αυτού, όμως, η κίνηση αναστατώνει το πολιτικό σύμπαν και μπορεί να οδηγήσει σε κατακλυσμιαίες πολιτικές αλλαγές.

Σε μια πρώτη ανάγνωση, οι δύο αρχηγοί του κυβερνητικού συνασπισμού αποφάσισαν την επίσπευση της προεδρικής εκλογής για να πιέσουν τις ομάδες των «ατάκτων» στη Βουλή, να ξεδιαλύνουν το ομιχλώδες πολιτικό τοπίο και να διακηρύξουν ότι διατηρούν τον έλεγχο των πολιτικών εξελίξεων. Στην πραγματικότητα, όμως, έχουν προχωρήσει σε μια απότομη αλλαγή πλάνων και πλέον ακολουθούν ένα νέο χρονοδιάγραμμα, που βρίσκεται εκτός του σχεδιασμού που είχαν βάλει στο τραπέζι έως πριν από δύο εβδομάδες. Μέχρι τότε ο Πρωθυπουργός εμφανιζόταν αποφασισμένος να εξαντλήσει όλα τα συνταγματικά περιθώρια, εκκινώντας τη διαδικασία για την προεδρική εκλογή στα μέσα Φεβρουαρίου. Και, παράλληλα, στοχοποιώντας τον ΣΥΡΙΖΑ ότι παίζει μικροκομματικά παιχνίδια με τους θεσμούς.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι είναι οι ευρωπαίοι εταίροι και η τρόικα που επέβαλαν την επίσπευση: η δίμηνη παράταση δόθηκε στη χώρα για να ξεκαθαρίσει τις εσωτερικές της εκκρεμότητες και να αρχίσει να συμβιβάζεται με την ιδέα μιας παρατεταμένης μνημονιακής λιτότητας. Η κυβέρνηση ίσως να μην είχε άλλα όπλα στα χέρια της και μένει να αποδειχθεί αν θα πετύχει ή αν θα εγκλωβιστεί η ίδια στον αιφνιδιασμό της. Η απόφαση ωστόσο να προκαλέσει ένα εκλογικό θρίλερ μέσα στα Χριστούγεννα και, κυρίως, η χθεσινή κίνηση να ανακοινώσει – για πρώτη φορά στα μεταπολιτευτικά χρονικά – τις ημερομηνίες για την προεδρική εκλογή χωρίς να έχει κλειδώσει ο υποψήφιος για το ύπατο πολιτειακό αξίωμα, δείχνει ότι το σχέδιο δεν έχει μελετηθεί σε όλες τις πτυχές του. Και αυτό είναι βέβαιο ότι μπορούν να το αντιληφθούν 180 βουλευτές.