Ασκήσεις γεωμετρίας

Ο Γιώργος Ελευθεριάδης επέστρεψε με τους δικούς του όρους στο παιχνίδι της μόδας. Ο σχεδιαστής που έχει οικειότητα με τον ρυθμό της ζωής των πόλεων έκανε μια ιδιαίτερη παρουσίαση της χειμερινής συλλογής του. Με μία στυλιστική  περφόρμανς – στα όρια με την καλλιτεχνική  εγκατάσταση – που εκτόπισε τη διαδικασία του παραδοσιακού σόου στην πασαρέλα. Σύγχρονος και ταυτόχρονα διεθνής ανέβασε τα μοντέλα του, άνδρες και γυναίκες, σε μια ξύλινη πλατφόρμα ανανεώνοντας την παρουσία του

H μόδα καλείται να υπηρετήσει το στυλ. Ο έλληνας δημιουργός εδώ και χρόνια έχει δώσει δείγματα της δουλειάς του, που υπηρετεί αυτό το αξίωμα. Από τα τέλη των 80s και του ολοκληρωτικού καθολικού ντυσίματος με ενιαία σύνολα ταγέρ ή κοστούμι άρχισε να βλέπει διαφορετικά τη σχέση του με τη μόδα. Για εκείνον ήταν ζήτημα ελεύθερων πειραματισμών με σκοπό την αναζήτηση διαφορετικού στυλ.

Αν και έχουν περάσει πολλά χρόνια από το 1997 οπότε έδειξε την πρώτη του συλλογή στην Αθήνα,  συνεχίζει να διαμορφώνει ένα ύφος που βασίζεται στη μείξη των υλικών και να  αυτοπροσδιορίζεται ως «δημοκράτης σχεδιαστής» με ρούχα που δεν αποκλείουν μεγάλος μέρος του κοινού για χάρη μιας περιορισμένης λίστας πελατών. Στην πρόσφατη παρουσίαση που έκανε στον χώρο Collage στην Πλατεία Καπνικαρέας, οι θεατές της συλλογής με τον τίτλο «Emergence of an Appearance» («Ανάδυση μιας εμφάνισης») συνάντησαν την άποψη του σχεδιαστή. Και  διαπίστωσαν μία έντονα ατμοσφαιρική πρόταση στον τρόπο ντυσίματος, μία χαμηλόφωνη προσέγγιση στην έννοια του ξεχωριστού τονισμένου από τις αρχιτεκτονικές φόρμες των κομματιών, τις σκιές του μαύρου χρώματος και των άλλων σκουρόχρωμων τόνων. Η επιδεξιότητα του σχεδιαστή και του συνεργάτη του στυλίστα Νικόλα Γεωργίου στην επίστρωση (layering) διαφορετικών κομματιών ήταν ακόμη ένα χαρακτηριστικό κάλεσμα ώστε το σώμα να αποκτήσει νέο σχήμα.

ΜΕΙΓΜΑ ΕΙΔΩΝ ΚΑΙ ΦΥΛΩΝ. Καθώς οι θεατές περιφέρονταν γύρω από τα επίπεδα της εξέδρας για να δουν τις φούστες σε δύο μήκη κομμένες κυκλικά, τα ασύμμετρα φορέματα που χάρη στην γκρίζα απόχρωση του κρεπ βισκόζ υφάσματος έδιναν την εντύπωση αργόσυρτης κίνησης του μετάλλου σε σημείο τήξης  παρατηρούσαν τις δυνατότητες συνδυασμού τους με κομμάτια της ανδρικής γκαρνταρόμπας. Με κάθε συλλογή ο Ελευθεριάδης επιδιώκει ένα μείγμα των ειδών και των φύλων, των μοντέρνων ανθρώπων και της σύγχρονης αστικότητας. Στο σχεδιαστικό του οπλοστάσιο έχει ένα αποτελεσματικό όπλο: τις βελόνες για πλέξιμο της μητέρας του. Η οποία εξακολουθεί να επινοεί και να δουλεύει τα πρωτότυπα σχέδια που συμπληρώνουν με στοιχεία χειροποίητου τις αποδομημένες φόρμες των ρούχων του. Αυτές οι τεχνικές πλεξίματος μαζί με τη δεξιοτεχνία των επιστρώσεων και τους συνδυασμούς ανδρικών αδρών υφασμάτων με γυναικεία ρευστά υλικά αθροίζουν το ύφος του σχεδιαστή.

Το οποίο από το 2000 βγήκε προς το εξωτερικό, σε σόουρουμ στο Παρίσι και στο πρόγραμμα της Εβδομάδας Μόδας 080 της Βαρκελώνης. Η ταυτότητα του έλληνα σχεδιαστή είχε απήχηση. Οι νέοι δρόμοι της ασιατικής αγοράς, στο Τόκιο, στη Σεούλ, στο Χονγκ Κονγκ εκτίμησαν τα ρούχα του, που διηγούνται ιστορίες της πόλης και μία συνάθροιση καλλιτεχνικών καταστάσεων και ομαδικής συνεργασίας.

ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ. Μάλιστα τα παρατήρησαν και οι θεατές της ταινίας του καλλιτέχνη Στέφανου Τσιβόπουλου «Ιστορία μηδέν». Ο Γιώργος Ελευθεριάδης έκανε τα κοστούμια των συντελεστών της ταινίας που μας εκπροσώπησε στην 55η Μπιενάλε Τέχνης της Βενετίας. «Η ουσία της διαδρομής μέσα στη μόδα είναι να ξεπερνά ο σχεδιαστής τον εγωκεντρισμό του, αυτή την παιδική ασθένεια της μόδας, και να αναδεικνύει την αμφίδρομη σχέση της με την κοινωνία. Θεωρώ ότι το πραγματικό μου ταλέντο είναι αυτή ακριβώς η ικανότητά μου να αντιλαμβάνομαι προς τα πού πάνε τα πράγματα. Δεν μένω σε καταστάσεις που έχουν χαρακτηριστικά άλλων εποχών Δεν υπάρχει καμία ανάγκη εντυπωσιασμού. Είναι μια δουλειά η οποία, κατά βάση, ατενίζει το μέλλον».

Λεπτομέρειες μιας εμφάνισης
Η χειμερινή συλλογή του εμπνέεται από το καλλιτεχνικό κίνημα νταντά και τη μοντερνιστική πρωτοπορία των αρχών του 20ού αιώνα για να αναπτύξει τη δική του θεωρία των επιστρώσεων