Η μεγέθυνση του φυλετικού χάσματος και το μήνυμα των εκλογών

Η απόφαση των ενόρκων να μην παραπέμψουν σε δίκη τον Ντάρεν Γουίλσον, τον αστυνομικό που στις 9 Αυγούστου πυροβόλησε και σκότωσε τον 18χρονο Μάικλ Μπράουν στο Φέργκιουσον του Μιζούρι, ήταν αναμενόμενη. Σύμφωνα με δικαστικές πηγές που μίλησαν στον αμερικανικό Τύπο, τα στοιχεία δεν ήταν αρκετά για να σταθεί η κατηγορία εις βάρος τού αστυνομικού, ο οποίος ισχυρίζεται ότι βρισκόταν σε νόμιμη άμυνα. Το δικαστήριο που θα έκρινε όχι το θέμα της ενοχής, αλλά της παραπομπής σε δίκη εξέτασε 70 μάρτυρες, μεταξύ των οποίων τρεις ιατροδικαστές. Διαβάστηκαν επίσης εκατοντάδες έγγραφα, μεταξύ των οποίων η νεκροψία και δημοσιεύματα του Τύπου. Κανένα αποτέλεσμα. Αλλά αυτή δεν ήταν η μόνη σκιά. Το κίνημα που γεννήθηκε από την τραγωδία είχε ζητήσει, επίσης χωρίς αποτέλεσμα, την αντικατάσταση του εισαγγελέα της κομητείας Ρόμπερτ ΜακΚάλοχ, ο οποίος είχε λάβει στο παρελθόν πολλές ευνοϊκές αποφάσεις για αστυνομικούς.

Οι διαδηλώσεις διαμαρτυρίας συνοδεύτηκαν από μια δυσανάλογη σε όγκο αλλά αναποτελεσματική σε όρους διατήρησης της τάξης παρουσία της αστυνομίας. Και ανέδειξαν το φυλετικό χάσμα σε μια πόλη που βρίσκεται σε φάση δημογραφικών αλλαγών, με τους μαύρους να είναι πλέον πλειονότητα, ενώ οι δημοτικές Αρχές και η αστυνομία παραμένουν στα χέρια των λευκών. Αυτό το χάσμα δεν μπορούσε παρά να μεγεθυνθεί με την απόφαση των ενόρκων και από τη στιγμή που οι απαντήσεις της τοπικής εξουσίας δεν ήταν καθόλου πειστικές.

Η πρωτοβουλία ενός πρώην δημάρχου, ο οποίος διαφωνούσε με τις κινητοποιήσεις, να αναρτήσει πανό με τη φράση «Αγαπώ το Φέργκιουσον» στις προθήκες των καταστημάτων, όπως και στους κήπους των σπιτιών, συμβόλισε κατεξοχήν αυτό το χάσμα ανάμεσα σε αυτούς που τάχθηκαν υπέρ των διαμαρτυριών και εκείνους που τάχθηκαν κατά. Το συμβουλευτικό όργανο που σύστησε ο δήμος τον περασμένο Σεπτέμβριο προκάλεσε μάλλον αμηχανία στους διαδηλωτές που κατασκήνωσαν έξω από το αστυνομικό τμήμα ζητώντας δικαιοσύνη. Σε επίπεδο πολιτείας, η δημιουργία από τον Δημοκρατικό κυβερνήτη Τζέι Νίξον μιας επιτροπής με αντικείμενο την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης προκάλεσε επίσης ερωτηματικά ως προς τη σύνθεσή του. Από τα δεκαέξι μέλη της επιτροπής τα εννέα ήταν Αφροαμερικανοί. Μόνο ένα μέλος, ωστόσο, κατοικούσε στο Φέργκιουσον.

Η έδρα – κλειδί. Οι εκλογές που έχουν προγραμματιστεί για το 2015 για την ανανέωση μιας έδρας του δημοτικού συμβουλίου θα απαντήσουν στο ερώτημα εάν το κίνημα που γεννήθηκε το περασμένο καλοκαίρι μπορεί να παραγάγει πολιτικά αποτελέσματα στην πόλη. Στις ενδιάμεσες εκλογές της 4ης Νοεμβρίου ο Δημοκρατικός υποψήφιος στην κομητεία του Σεντ Λούις, Στιβ Στένγκερ, είχε πετύχει μια σχετικά μικρή νίκη παρά το γεγονός ότι το Σεντ Λούις θεωρείται προπύργιο του Δημοκρατικού Κόμματος. Ο υποψήφιος πλήρωσε το γεγονός ότι η αφροαμερικανική κοινότητα είχε επικρίνει τις σχέσεις του με τον εισαγγελέα. Διαδηλωτές είχαν εξάλλου εκφράσει τη διαμαρτυρία τους στην επινίκια γιορτή του Στένγκερ με το σύνθημα «Χέρια ψηλά, μην πυροβολείς».