ΜΙΚΡΟΑΘΛΗΤΙΚΑ

Η διαιτησία ως βατήρας εκτόξευσης

Εχει ειπωθεί πολλάκις στο παρελθόν ότι η διαιτησία σε οδηγεί παντού. Αποδείχθηκε και χθες με τον εκλογή του Γιώργου Μποροβήλου στον προεδρικό θώκο της Σούπερ Λίγκας. Το υψηλότερο πόστο του παράγοντα που έγινε γνωστός περισσότερο από τη θητεία του ως ρέφερι και λιγότερο ως επικεφαλής της διοίκησης του Αστέρα Τρίπολης.

Ο κ. Μποροβήλος γίνεται ένας ακόμη κρίκος στους διαιτητανθρώπους που κάνουν καριέρα σε άλλα πόστα. Ως υψηλόβαθμα στελέχη του ποδοσφαίρου. Ο άλλοτε διαιτητής κ. Σάββας δεν ήταν στην ΕΠΣ Κοζάνης; Ο δε κ. Μαζαράκης από την Κεφαλονιά, όχι μόνο έγινε πρόεδρος στον σύνδεσμό του, αλλά ως παράγοντας της ΕΠΟ είχε υπό την επίβλεψή του εθνικές ομάδες. Ο κ. Τεβεκέλης είναι στον ΠΑΟΚ ως σύμβουλος για θέματα διαιτησίας, ο κ. Κασναφέρης στην Ξάνθη (έπειτα από μία στάση στη Λιβαδειά), ενώ ο κ. Παπασταμάτης πέρασε στο παρελθόν από την ΑΕΚ. Και ο κ. Σαρρής, ο πρόεδρος της ΕΠΟ, από την ΚΕΔ δεν προέκυψε; Για να μη φέρουμε στον νου τον Γιάννη Σπάθα και την εμπλοκή του στην Ενωση του Πειραιά. Οσο για τους κ.κ. Βασιλάκη – Βαρούχα κάνουν καριέρα ως τηλεοπτικοί αστέρες και όχι μόνο. Τα γαλόνια της διαιτησίας αστράφτουν και όλοι θέλουν τη συνδρομή των ρέφερι. Φαίνεται ότι ανέκαθεν οι διαιτητές έχτιζαν σχέσεις με παράγοντες και στην πορεία των χρόνων υφίσταται μια κάποιας μορφής ανταποδοτικότητα.

Συμπέρασμα: όλοι (δείχνουν να) έχουν ανάγκη τους διαιτητές. Αλλά, αλήθεια, πόσο τους χρειάζεται το ποδόσφαιρο όταν καταλαμβάνουν πόστα διαφορετικά και ξένα προς αυτούς;

Παρελθόν που σήκωσε θύελλες

Ως διαιτητής ο Γιώργος Μποροβήλος υπήρξε εξαιρετικά ταλαντούχος. Θα λέγαμε ότι θα μπορούσε ως διεθνής να κάνει ακόμη καλύτερη καριέρα, αλλά για έναν περίεργο τρόπο πάντα γεννούσε τριβές με τα σφυρίγματά του. Του κόλλησαν το προσωνύμιο «Μπορο-θρύλος», ίσως γιατί μαζί του συνήθως ο Ολυμπιακός έπαιρνε θετικά αποτελέσματα. Ειδικά τον μήνα Μάιο! Θα ήταν γουρλής! Το ’97 (Μάιος) σφύριξε το Ολυμπιακός – ΑΕΚ (2-0) και ήρθε το πρώτο πρωτάθλημα της νέας κόκκινης εποχής με το δεύτερο γκολ να προέρχεται από συζητήσιμο πέναλτι. Και ταυτόχρονα αποβλήθηκε ο Ατματσίδης. Κατώτερη τότε η ΑΕΚ, αλλά προέκυψε άλλοθι… Και στις 11 Μαΐου 2003, το 3-0 του Ολυμπιακού επί του Παναθηναϊκού έφερε έναν ακόμη τίτλο και ταυτόχρονα ατέρμονες κουβέντες στο στρατόπεδο του ΠΑΟ για τις συνθήκες που επικράτησαν στη Ριζούπολη.

Ευκαιρία
που χάνεται

Ελέχθη στα ενδότερα της Λίγκας ότι θα μπορούσε να διεξαχθεί μια αγωνιστική μέσα στις εορτές. Ως ελληνική boxing day, στα πρότυπα των Αγγλων που πάντα αγωνίζονται τη δεύτερη ημέρα των Χριστουγέννων. Κι όμως, μολονότι το πρόγραμμα είναι πιεσμένο και οι ημερομηνίες δεν πολυβγαίνουν, η διοργανώτρια Αρχή πάει πίσω το πρωτάθλημα και οι αθλητές θα κάνουν διακοπές. Μπορεί και οι αλλοδαποί να έχουν ήδη κλείσει εισιτήρια για να φύγουν, ποιος ξέρει. Αλλά δεν θα ήταν εντυπωσιακή και γιορτινή η ατμόσφαιρα με αγώνες τέλη Δεκεμβρίου;

Ενα βαρύ
πρόστιμο

Η ΕΕΑ τιμώρησε πολύ αυστηρά τον Πανιώνιο για μη κατάθεση εγγυητικής επιστολής. Το ύψος του προστίμου είναι 150 χιλιάρικα. Εδώ, ασφαλώς, ταιριάζει η εκτίμηση πως τα μέλη της επιτροπής είναι ιδιαίτερα αισιόδοξα ότι θα βρουν στη Νέα Σμύρνη το συγκεκριμένο ποσό! Μα, αν είχαν χρήματα, δεν θα είχαν λυθεί τα προβλήματά τους;