[Μικροαθλητικά] Η λάθος νοοτροπία

Εδώ και κάμποσα χρόνια οι υπέρμαχοι της άποψης πως οι έλληνες ποδοσφαιριστές οφείλουν να δοκιμάζουν την τύχη και τις ικανότητές τους στο εξωτερικό μιλούσαν πρώτιστα για την αλλαγή νοοτροπίας. Σε όλα τα επίπεδα. Από τους τομείς του επαγγελματισμού μέχρι την οργάνωση και την αφομοίωση σωστής τακτικής σε προηγμένες ποδοσφαιρικά χώρες. Δεν είναι «κενό γράμμα» η συγκεκριμένη εκτίμηση – αλίμονο να ειπωθεί κάτι τέτοιο. Ωστόσο, τι προέκυψε μετά το ναυάγιο της εθνικής ομάδας και τις τρεις κολλητές εντός έδρας ήττες; Πού είναι, αλήθεια, η «άλλη νοοτροπία», αυτή που έρχεται από τα ξένα; Δεν την είδαμε. Εννέα από τους ένδεκα ποδοσφαιριστές της πρόσφατης ενδεκάδας αγωνίζονται σε ομάδες του εξωτερικού και σε συναρπαστικά πρωταθλήματα. Ούτε έφεραν την άνοιξη όμως ούτε έδωσαν την απαιτούμενη ώθηση. Τουπέ, υποτίμηση αντιπάλου και κατάστασης, πίστη πως σε αυτόν τον όμιλο αργά ή γρήγορα θα έρθουν οι νίκες και η πρόκριση, με αποτέλεσμα τώρα να ταιριάζει το «τρεχάτε ποδαράκια μου». Χωρίς να είναι σίγουρο πως θα προλάβουμε. Κατά συνέπεια, ακόμη και ο όρος «νοοτροπία» είναι κάτι αρκετά συζητήσιμο. Η διάβρωση στο εσωτερικό της Εθνικής έγινε αργά αλλά σταθερά και σε αυτό βοήθησαν όχι μόνο οι παράγοντες και ο προπονητής που απέτυχαν οικτρά, αλλά και οι επηρμένοι ποδοσφαιριστές. Αυτοί που μαθαίνουν πρώτα να ζητούν και να απολαμβάνουν…

Χωρίς κάποιο ξεχωριστό αποτέλεσμα

Τελικά, εκ του αποτελέσματος φάνηκε πως δεν ήταν πανάκεια η πρόσληψη του Γιώργου Καραγκούνη στην Εθνική. Ναι, οι μεγάλες δόξες αξίζει να είναι κοντά στην ομάδα και, αν το θέλετε, επιβάλλεται να έχουν λόγο και άποψη. Αλλά σε καμιά περίπτωση δεν γιατρεύουν πάσαν νόσον, ούτε μπορούν να σκεπάσουν τα όποια (σοβαρά) προβλήματα. Αρα, καλός και χρυσός ο Καραγκούνης, ωστόσο οι ποδοσφαιριστές αγωνίζονται και αυτοί φέρνουν αποτελέσματα. Τα υπόλοιπα είναι περισσότερο για την επικοινωνία και την καραμέλα περί καλού κλίματος…

Κοίτα ποιοι μιλάνε

Ενα ακόμη άσχημο παρεπόμενο μετά τις απανωτές αποτυχίες και την κατρακύλα της Εθνικής είναι το εξής: λένε, λένε, λένε πολλοί και διάφοροι. Στη λογική του «κοίτα ποιος μιλάει». Ατομα που χρόνια είχαν να βγουν από το καβούκι τους, παράγοντες που αποδοκιμάστηκαν και ο κόσμος δεν τους θεωρεί επιτυχημένους, ξεπροβάλλουν και καταθέτουν απόψεις. Κερδίζουν δημοσιότητα στην πλάτη μιας θλιβερής πορείας της εθνικής ποδοσφαίρου. Και αυτό θεωρείται ανησυχητικό για τα ζιζάνια που ξαναμπαίνουν στο κορμί μιας πάλαι ποτέ επιτυχημένης ομάδας.

Ο μεγάλος κατήφορος

Το πόσο χαμηλά έχει πέσει το (εγχώριο) ποδόσφαιρο δεν φαίνεται μόνο από τα όσα λέγονται και καταγγέλλονται. Ούτε από τις διεθνείς έρευνες. Αλλά και από το γεγονός ότι τα τεστ των διαιτητών γίνονται με την παρουσία της Αστυνομίας, ενώ αρκετοί ρέφερι ή παράγοντες νιώθουν την ανάγκη να κυκλοφορούν με προστασία. Πού αλλού συμβαίνει αυτό με τέτοια συχνότητα; Προφανώς σε ελάχιστα μέρη του κόσμου. Τριτοκοσμικά.

Πρώτη κόντρα

Θα έχει ενδιαφέρον η σημερινή συνεδρίαση της Λίγκας. Για τη Β’ Εθνική η αναφορά. Εχουν γίνει πολλά το τελευταίο διάστημα, με αποκορύφωμα την αναβολή της αγωνιστικής. Παναχαϊκή – ΑΕΚ είναι στα μαχαίρια και μένει να δούμε πού θα καταλήξει η αναμενόμενη λεκτική αντιπαράθεση του κ. Κούγια με όποιο στέλεχος της ΠΑΕ ΑΕΚ δώσει το «παρών».