Στη Λιντί Σαλβέρ το λογοτεχνικό βραβείο Γκονκούρ

«Θέλαμε να βραβεύσουμε ένα μυθιστόρημα υψηλής λογοτεχνικής ποιότητας, ένα βιβλίο με πολύ πρωτότυπη γραφή, αν και λυπάμαι που σε ορισμένα σημεία ήταν κάπως πολλά τα ισπανικά του» έλεγε αστειευόμενος φυσικά ο Μπερνάρ Πιβό. Λίγο νωρίτερα η Ακαδημία Γκονκούρ, της οποίας προεδρεύει, τιμούσε με την περίβλεπτη λογοτεχνική της διάκριση τη συγγραφέα Λιντί Σαλβέρ για το βιβλίο της «Pas Pleurer». Το «Οχι κλάματα», όπως αποδίδεται ελεύθερα στα ελληνικά, επελέγη από πέντε κριτές έναντι τεσσάρων (που προτιμούσαν το «Meursault, Contre-enquête» του αλγερινού αρθρογράφου και συγγραφέα Καμέλ Νταούντ) και το θέμα του, υπεύθυνο και για το προεδρικό σχόλιο, είναι ο Ισπανικός Εμφύλιος. Ιδωμένος από δύο σκοπιές: του γάλλου φιλομοναρχικού συγγραφέα Ζορζ Μπερνανός, αυτόπτη μάρτυρα του πολέμου, αλλά και της μητέρας της Σαλβέρ, που έζησε τη σύρραξη συμπαραταγμένη με τους Δημοκρατικούς, εγκατέλειψε την Ισπανία μετά την έκβασή της και εγκαταστάθηκε με τον σύζυγό της στη Γαλλία. Η μικρή Λιντί γεννήθηκε στην Τουλούζ το 1948 και έμαθε γαλλικά στο σχολείο. Σπούδασε, άσκησε για κάμποσα χρόνια το επάγγελμα της ψυχιάτρου και έφθασε να γίνει μια από τις σημαντικότερες εκπροσώπους της νέας γενιάς γάλλων συγγραφέων. Η χθεσινή βράβευσή της πάντως με το σημαντικότερο λογοτεχνικό βραβείο της χώρας της θεωρήθηκε μάλλον έκπληξη – και ίσως για αυτό η ίδια, αντίθετα από τον τίτλο του βιβλίου της, δήλωσε με δάκρυα στα μάτια «πολύ ευτυχής, πολύ συγκινημένη». Οπως και να έχει, στα ελληνικά κυκλοφορούν τα μυθιστορήματά της «Ομορφες ψυχές» (Μεταίχμιο), «Η συντροφιά των φαντασμάτων» (Καστανιώτης) και «Η δύναμη της μύγας» (παρομοίως).