Από διερμηνέας, προπονητής

Πιο θλιβερό από το να μην έχεις φίλους είναι να μην έχεις εχθρούς. Ο άλλοτε ομοσπονδιακός προπονητής της Γαλλίας Ρεϊμόν Ντομενέκ φροντίζει να έχει εχθρούς και, όπως αποδεικνύεται, τα καταφέρνει πολύ καλά. Στη δεύτερη συγγραφική του προσπάθεια, υπό τον τίτλο  «Mon dico passione du foot» («Το παθιασμένο ποδοσφαιρικό λεξικό μου») ο 62χρονος Γάλλος ξύνει παλιές πληγές και ταυτόχρονα  ανοίγει νέες. Ο ιδανικός για τέτοιες περιπτώσεις αντίπαλος θεωρείται ο Ζοζέ Μουρίνιο. Χωρίς να έχει κανένα προηγούμενο μαζί του, ο Ντομενέκ εξαπολύει επίθεση εναντίον του θυμίζοντας ότι ο Πορτογάλος ξεκίνησε ως  διερμηνέας του Μπόμπι Ρόμπσον. «Αυτό είναι το πρόβλημα με τους διερμηνείς, έρχεται η στιγμή που έχουν πείσει τον εαυτό τους ότι έχουν γράψει οι ίδιοι τα λόγια».

ΝΕΑ… ΚΟΥΤΟΥΛΙΑ. Ο Ντομενέκ δεν έχει ξεπεράσει ακόμα την ήττα από την Ιταλία στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2006 στο Βερολίνο και την επίθεση του Ζιντάν στον Μάρκο Ματεράτσι που είχε ως αποτέλεσμα την αποβολή του αρχηγού των Μπλε. «Θυσίασε τις πιθανότητες της γαλλικής ομάδας στον βωμό της δικής του περηφάνιας».

Την απερίσκεπτη ενέργεια του Ζιντάν τη συγκρίνει με το χέρι του Τιερί Ανρί που προηγήθηκε στο καθοριστικό γκολ στον αγώνα μπαράζ με την Ιρλανδία και  βοήθησε τους Μπλε να προκριθούν στα τελικά του Μουντιάλ του 2010. «Εκείνος (ο Ανρί) θυσίασε την εικόνα του στον βωμό της γαλλικής ομάδας».  Για την περίφημη «επανάσταση» των γάλλων ποδοσφαιριστών στην Κνίσνα, στο Μουντιάλ της Νοτίου Αφρικής, ο Ντομενέκ θεωρεί υπεύθυνο τον Ριμπερί. «Οι Μπλε ανέχτηκαν τη δυσαρέσκεια και την ανοησία του αλλά μετά το έπαιζε κύριος γιατί ήθελε τη Χρυσή Μπάλα».