[Πάμε σινεμα] Το Δίκαιο και το Ονειρο
Αμερικανικό και ελληνικό star power επιχειρούν να δυναμιτίσουν το εγχώριο box office. Μέτριες πάντως οι ποιοτικές επιδόσεις
Ρόμπερτ Ντάουνι τζούνιορ και Ρόμπερτ Ντιβάλ σε σκηνή από τον «Δικαστή» που προβάλλεται από σήμερα στις σκοτεινές αίθουσες
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
4 λεπτά «Ο δικαστής». Το δικαστικό δράμα ως είδος από την Αμερική ξεκίνησε και εκεί έμεινε. Δεν επεκτάθηκε δηλαδή και στην Ευρώπη όπως το γουέστερν ή το νουάρ – κυρίως επειδή το διογκωμένο και παραμορφωμένο αμερικανικό νομικό σύστημα δεν μοιάζει με κανένα άλλο έτσι όπως στήθηκε για να υπηρετήσει την καταναγκαστικά μυθική διάσταση του αμερικανικού ιδεώδους και του συνταγματικού «And justice for all». Αλλωστε, σ’ αυτή τη μυθική διάσταση αναπτύσσεται κάθε αμερικανική ταινία, πότε εξυμνητικά (από το «Μια υπέροχη ζωή» του Κάπρα μέχρι το πρόσφατο «Argo») και πότε ανατρεπτικά (από το «MASH» μέχρι το «Gone girl»).
Με το δικαστικό δράμα όμως, όπου το δίκαιο είναι πάντα ο θριαμβευτής, η Αμερική έγινε η αποκλειστική πρέσβειρα της ανά τον κόσμο φιλμικής δικαιοσύνης. Το κοινό «τσίμπησε» αμέσως – άλλωστε πολλά εξ αυτών είναι εξαιρετικά καλοφτιαγμένα (θυμηθείτε το «12 angry men» του Σίντνεϊ Λουμέτ ή την «Ετυμηγορία» του ίδιου σκηνοθέτη). Ετσι, η χώρα κατόρθωσε να «διακηρύξει» παγκοσμίως την αποτελεσματικότητα του αμερικανικού δικαίου – άρα και του αμερικανικού ονείρου. Σήμερα, βγαίνει στις αίθουσες «Ο δικαστής» σε σκηνοθεσία του Ντέιβιντ Ντόπκιν, γνωστού για τις… κωμωδίες του («The wedding crashers»). Το κόλπο ακόμα λειτουργεί.
Η ιστορία έχει ως εξής: Κυνικός (άρα) και πετυχημένος δικηγόρος επιστρέφει, μετά τον απρόβλεπτο χαμό της μητέρας του, στο πατρικό. Ομως ξαφνικά ο πατέρας του (με τον οποίο έχει μια σχέση τουλάχιστον προβληματική – δικαστής στο επάγγελμα!) κατηγορείται για φόνο και εκείνος καλείται να τον υπερασπιστεί. Δεν θα ήταν μάλιστα υπερβολή να πούμε πως έχουμε να κάνουμε με δυο φιλμ στη συσκευασία του ενός: Από τη μια η σχέση πατέρα και γιου και από την άλλη η δικαστική ίντριγκα.
Το πρόβλημα είναι πως μέσα στις δυόμισι ώρες της ταινίας «The judge» κρύβεται ένα συγκινητικό δράμα – ερμηνευμένο με αποστομωτική στιβαρότητα από τους Ρόμπερτ Ντάουνι τζούνιορ και Ρόμπερτ Ντιβάλ. Το κόλπο της αντιστροφής των ρόλων είναι βέβαια παλιό, ο Ντόπκιν όμως το χειρίζεται με μια κάποια ευαισθησία που σε κερδίζει. Ελα όμως που πρέπει να υποστείς και το νομικό κομμάτι της υπόθεσης, όπου «Ο δικαστής» κρίνεται αναπόφευκτα ένοχος για τις κατηγορίες των επαναληπτικών μοτίβων και των φορεμένων κλισέ. Δυστυχώς δεν βρέθηκε ένας εισαγγελέας να τους κόψει την ταινία στη μέση.
Βαθμοί: 5
Κάφροι αριστοκράτες
«Η λέσχη της κομψής αλητείας»: Στο νέο της δραματικό πόνημα, η Λόνε Σέρφινγκ μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη το ομώνυμο θεατρικό έργο της Λόρα Γουέιντ, όπου δύο πρωτοετείς φοιτητές της Οξφόρδης, προφανώς πάμπλουτοι, γίνονται τα νέα μέλη μιας διαβόητης αδελφότητας ονόματι «Riot Club», εκεί όπου οι γόνοι των καλών οικογενειών εκπαιδεύονται στην… εξουσία. Φυσικά τα «αθώα» παιχνίδια τους φεύγουν σύντομα εκτός ελέγχου – δυστυχώς, όμως, το φιλμ επιμένει σε έναν διδακτικό και μονοσήμαντο τόνο που εντέλει καταργεί την όποια δύναμη της κοινωνικής κριτικής του.
Βαθμοί: 5
Γέλιο ελαφρύ
«Στα καλά καθούμενα»: Η Ζέτα Μακρυπούλια (ό,τι καλύτερο στην ταινία) εισβάλλει με το… φορτηγό της στο διαμέρισμα του Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλου και μαζί ξεκινούν ένα ταξίδι προς την Πελοπόννησο – τους συνοδεύει και η Αννα-Μαρία Παπαχαραλάμπους ντυμένη καλόγρια. Υπάρχει μια τρέλα στην όλη δράση (οι ανατροπές έρχονται, όντως, στα… καλά καθούμενα), όχι όμως και στη σκηνοθετική γραφή – που θα όφειλε να την υποστηρίξει. Ομολογώ πως στην αίθουσα που την είδα το γέλιο ήταν συχνό, κρίμα όμως που ο – ικανός, όταν το θέλει – Ζαπατίνας διστάζει να ανεβάσει τον πήχη.
Βαθμοί: 4
Θα γυρίσει ο τροχός
«Απληστοι γείτονες»: Ζευγάρι φτωχών Αμερικανών (ο Τζέιμς Φράνκο και η Κέιτ Χάντσον) που ζει στο Λονδίνο καρπώνεται το χρηματικό ποσό που ανακαλύπτει στο δωμάτιο του νεκρού νοικάρη του, δίχως να γνωρίζει πως πρόκειται για κέρδη ληστείας στην οποία εμπλέκονται δύο επικίνδυνες συμμορίες. Τυπικό, στημένο δίχως εκπλήξεις, αλλά και με έναν επαγγελματισμό που σου επιτρέπει να το δεις ολόκληρο μέχρι τέλους δίχως πολλά προβλήματα. Φυσικά, το ξεχνάς σχεδόν αμέσως!
Βαθμοί: 4
Για τα παιδιά
«Το μαγικό σπίτι»: Μια οικογένεια παρατά στον δρόμο ένα γατάκι, το οποίο και βρίσκει καταφύγιο στο αρχοντικό του μάγου Λορέντζο, που μοιράζεται το σπίτι του με αμέτρητα ζωάκια, ρομποτάκια και μαραφέτια τα οποία έχουν την ικανότητα να φτιάχνουν πρωινό ενώ χορεύουν και τραγουδούν. Λίγο άχαρο το ψηφιακό animation, όμορφοι όμως οι χαρακτήρες και η δράση. Εχουν δει και χειρότερα τα παιδιά σας.
Βαθμοί: 5
Για ποια παιδιά;
«Τα Χελωνονιντζάκια»: Να και τα χειρότερα! Τέσσερις μεταλλαγμένες χελώνες – έφηβοι βγαίνουν από τους υπονόμους για να πολεμήσουν τη συμμορία του… ποδιού (The foot clan) με τη βοήθεια μιας ατρόμητης δημοσιογράφου. Κοροϊδεύεις; Τριακόσια εβδομήντα πέντε εκατομμύρια δολάρια έχει μαζέψει παγκοσμίως. Κάτσε κάνε τώρα φορολογική δήλωση.
Βαθμοί: 2
Google news
