Η ζωή μακριά από τα φώτα

Υπάρχει (ποδοσφαιρική) ζωή για όσους φεύγουν από τους λεγόμενους ισχυρούς του εγχώριου ποδοσφαίρου; Και τι γίνεται όταν αποχωρούν από το θερμοκήπιο που προσφέρουν ο Ολυμπιακός, ο Παναθηναϊκός, ο ΠΑΟΚ και ενίοτε η ΑΕΚ; Δεν πρόκειται για ρητορικό ερώτημα. Η ίδια η ζωή το απαντά. Αλλωστε, στην Αγγλία έγινε ολόκληρη ποδοσφαιροκουβέντα για το πώς πάνε αυτοί που αποχώρησαν από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ το πρόσφατο καλοκαίρι των σαρωτικών αλλαγών. Με αφορμή τον Γουέλμπεκ που δημιούργησε τριγμούς ένεκα της θαυμάσιας παρουσίας του σε Αρσεναλ και Εθνική Αγγλίας, τα φώτα έπεσαν ακόμη και στους Φέρντιναντ ή Εβρά.

Επιστροφή στη δική μας πραγματικότητα. Ο Ολυμπιακός παραχώρησε πουλώντας τους ακριβά τους Μανωλά, Χολέμπας, Σάμαρη και προφανώς η συζήτηση δεν περιστρέφεται στους συγκεκριμένους, αν και παρεμπιπτόντως μόνον ο κεντρικός μπακ ενθουσιάζει.

ΒΑΣΙΚΟΙ Οι λοιποί τι κάνουν;  

Ο Ιμπαγάσα αρνείται να συμβιβαστεί με τα χρόνια που περνούν και απαιτεί ακόμη και τώρα να παίζει βασικός με τον Πανιώνιο, ο Παπάζογλου αρέσει ως βασικός φορ του Ατρομήτου και ο Αβραάμ μάχεται με τους τραυματισμούς (και) στην Τουρκία. Μάχες δίνει και ο Μασάδο στην Ντινάμο Ζάγκρεμπ. Ας πούμε ότι εδώ έχουμε τη φωτεινή πλευρά του φεγγαριού. Που περιλαμβάνει επίσης τους Ντε Βινσέντι, Τάσο Παπάζογλου (ΑΠΟΕΛ). Γιατί υφίσταται και η άλλη: ο Σέποβιτς πασχίζει να βρει ρυθμό στη Μαγιόρκα, ο Κάμπελ από τα μεγαλεία του Πειραιά «κρυώνει» στη μουντή Αγγλία χωρίς να αγωνίζεται στην Αρσεναλ και ο Τάτος δυσκολεύεται στην επιστροφή του στο Περιστέρι. Αυτά ισχύουν στον Ολυμπιακό και μην πιστέψετε πως αποτελούν τα μόνα τρανταχτά παραδείγματα.

Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει, ίσως και σε υπερθετικό βαθμό, στον ΠΑΟΚ. Ο Λίνο έφυγε και βγάζει πίκρα ότι δεν αξιοποιήθηκε στην Τούμπα και ο Στοχ χάθηκε κάπου στα Εμιράτα και την Αλ Αΐν. Εκεί δεν βολοδέρνει εξάλλου και ο Βάις; Ο Λάζαρ ψάχνει ακόμη ομάδα και ο Γεωργιάδης πήγε κάπου πιο κοντά, στη Βέροια. Ο δε Νίνης παραμένει σε ένα σταυροδρόμι καριέρας που ουδείς γνωρίζει πού θα τον βγάλει. Από τα ονόματα που άφησαν κάποτε υποσχέσεις ήταν ο Τσουμάγκας σε Αστέρα Τρίπολης και ΑΕΚ, αλλά τελικά ένας τραυματισμός τον πήγε πίσω και έφτασε στην Ελευσίνα. Αν και η ΑΕΚ, ή σωστότερα όσοι πέρασαν τις πύλες της πέρυσι, δεν αποτελεί το πλέον αντιπροσωπευτικό παράδειγμα. Τέτοιο συνιστούν οι Καπίνο και Μαυρίας. Αμφότεροι οι πιτσιρικάδες που γαλουχήθηκαν στις ακαδημίες του Τριφυλλιού πίστεψαν πως τους ανοίγονται δρόμοι φωτεινοί και φυσικά ευρωπαϊκοί. Λάθεψαν και ακόμη δεν τους βγήκε η επιλογή.

ΤΑΛΕΝΤΑ Ο Μαυρίας στα 20 χρόνια του ψάχνεται στην Αγγλία, κάνοντας αισθητή την παρουσία του μόνο στην Εθνική Ελπίδων και μέσω αυτής πήρε προαγωγή για τους άνδρες. Ο δε Καπίνο δεν βρήκε δρόμο στρωμένο με ροδοπέταλα στη Μάιντζ. Οσον αφορά στους Γιαννιτσάνη, Μουζακίτη, Ταμπάκη και Αναστασόπουλο, πήγαν δανεικοί στη Νίκη Βόλου και πασχίζουν να «δείξουν» το ταλέντο τους. Δύσκολο εγχείρημα. Οχι μόνο λόγω νεαρού ηλικίας, αλλά και γιατί η αδύναμη Νίκη μπορεί να τους παρασύρει στην αφάνεια.

Συμπέρασμα: μακριά από τους μεγάλους τα πράγματα δυσκολεύουν. Και μόνον όσοι παραχωρούνται, άρα κάνουν μεταγραφή, μπορούν να βρουν εύκολα τον δρόμο για τη βασική ενδεκάδα. Αν είναι αξιόπιστοι και δυνατοί χαρακτήρες ασφαλώς και θα επιβιώσουν!