Λείπει η διάκριση, περισσεύει η δίψα

Η Φινλανδία φημίζεται για τους ακοντιστές της και τους δρομείς μακρινών αποστάσεων, όχι όμως και για το ποδοσφαιρικό προϊόν που παράγει. Κάθε άλλο παρά τυχαίο είναι το γεγονός πως ουδέποτε η εθνική ποδοσφαίρου έχει συμμετάσχει σε κάποια μεγάλη διοργάνωση. Τούτη τη φορά πάντως οι Φινλανδοί αισιοδοξούν ότι μπορούν να διεκδικήσουν βάσιμα το εισιτήριο για το Euro 2016. Η αύξηση των ομάδων που συμμετέχουν στην τελική φάση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος από 24 σε 32 δίνει τη δυνατότητα σε δύο χώρες από κάθε όμιλο να προκριθούν απευθείας, ενώ και η τρίτη της βαθμολογίας θα πάρει μία ακόμη ευκαιρία σε αγώνα μπαράζ.

ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ. «Η Φινλανδία δείχνει πλέον να πιστεύει περισσότερο στον εαυτό της» δήλωσε στα «ΝΕΑ» ο παλαίμαχος διεθνής άσος Γιόνας Κόλκα, ο οποίος τόνισε ότι «έπειτα από πολλά χρόνια υπάρχει πίστη στην ομάδα πως μπορεί να προκριθεί στο Euro για πρώτη φορά».

Ο πρώην εξτρέμ του Παναθηναϊκού που τα τελευταία χρόνια εργάζεται στα τμήματα υποδομής της ολλανδικής Αϊντχόφεν, ακτινογραφώντας την αυριανή αντίπαλο της Ελλάδας για τη δεύτερη αγωνιστική της προκριματικής φάσης, σημειώνει ότι «πρόκειται για ένα νεανικό σύνολο που διαθέτει ενθουσιασμό και στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στην καλή φυσική κατάσταση». Ειδική μνεία έκανε επίσης στην ομοιογένεια που έχουν οι Φινλανδοί καθώς, όπως εξήγησε, «οφείλεται στο γεγονός ότι διατηρεί στον πάγκο της επί μία τριετία τον κόουτς Μίκου Πατελάινεν. Αυτή η ομάδα είναι δικό του δημιούργημα και φέρει τη σφραγίδα του».

Ποιο είναι όμως το στυλ παιχνιδιού των αποκαλούμενων Μπούφων; Οπως σημειώνει ο Κόλκα, «παίζουν επιθετικά, πιέζουν ψηλά και κυνηγούν το γκολ. Ιδίως στο ξεκίνημα του αγώνα προσπαθούν να επιβάλουν τον ρυθμό τους αιφνιδιάζοντας τον αντίπαλο».

Ο κόουτς Πατελάινεν συνήθως χρησιμοποιεί έντεκα λεγεωνάριους(!) σε ένα ευέλικτο σύστημα 4-3-2-1, το οποίο δίνει στους Σκανδιναβούς τη δυνατότητα να κλείνουν τους χώρους με πέντε χαφ στον ανασταλτικό τομέα αλλά και να αποκτούν ισχύ στις πτέρυγες προκαλώντας ρήγματα στις αντίπαλες άμυνες όταν επιτίθενται με αντεπιθέσεις. Μολονότι λείπουν τα μεγάλα αστέρια, η Φινλανδία παρουσιάζει ένα σύνολο «με αρχή, μέση και τέλος, που έχει συγκεκριμένο πλάνο και αγωνιστική ταυτότητα» σύμφωνα με τον Κόλκα, ο οποίος ξεχωρίζει τον Ρόμαν Ερεμένκο της ΤΣΣΚΑ Μόσχας ως τον παίκτη-κλειδί της ομάδας. «Η Φινλανδία δεν διαθέτει κάποιον παίκτη που θεωρείται αστέρι. Στηρίζεται κυρίως στην ομαδικότητα. Αν όμως πρέπει να ξεχωρίσω κάποιον, αυτός είναι ο Ερεμένκο. Είναι ο πλέι μέικερ, ο παίκτης που δημιουργεί όλο το παιχνίδι και αυτός που αν του δοθούν χώροι μπορεί να κάνει μεγάλη ζημιά στον αντίπαλο».

«ΠΑΡΑΞΕΝΗ» ΠΤΗΣΗ. Το χθεσινό ταξίδι της εθνικής ομάδας δεν ήταν σαν τα προηγούμενα. Κάτι διαφορετικό υπήρχε στην ατμόσφαιρα, χωρίς όμως να μπορεί να προσδιοριστεί τι ακριβώς ήταν αυτό. Να ήταν τα τραγούδια που έπαψαν να παίζουν από τη γαλαρία του αεροσκάφους ή η απουσία του παλιού και πάντοτε πλακατζή Κώστα Κατσουράνη; Να ήταν ο κοστουμαρισμένος τεχνικός διευθυντής Γιώργος Καραγκούνης που κινούνταν κάπως αμήχανα μεταξύ των μπροστινών θέσεων της διοίκησης και της γαλαρίας (εκεί δηλαδή όπου καθόταν μέχρι το περασμένο καλοκαίρι) ή η πρώτη εκτός έδρας αποστολή παρουσία του Κλάουντιο Ρανιέρι που «μούδιασε» κάπως τους διεθνείς;

Οπως και να ‘χει, ήταν μια διαφορετική πτήση, πολύ πιο ήσυχη, δίχως πολλά γέλια και φωνές, δίχως και το παρεΐστικο κλίμα προηγούμενων αποστολών. Ακόμη και σε αυτό το επίπεδο η εθνική ομάδα φαίνεται ότι ψάχνει να βρει τα… πατήματά της.