Πάμε σαν άλλοτε

Το βράδυ της Δευτέρας, στο πάρτι που έκανε για τα 40 χρόνια του το εστιατόριο «Spiros & Vasilis», των αδελφών Πολυμέρη στην οδό Λάχητος 5 πίσω από το Μέγαρο Μουσικής, συγκινήθηκα πολύ. Γιατί είδα φίλους παλιούς και θυμήθηκα άλλους που δεν ζουν πια.
  
Αχ πώς περνάει έτσι γρήγορα ο καιρός!

Το εστιατόριο ζει και βασιλεύει. Το έχει αναλάβει πλέον ο Γιώργος Πολυμέρης ο γιος του Βασίλη και της Αθηνάς με την καθοδήγηση των γονιών του. Αν θες κάτι κλασικό, vintage γαλλικό μενού α λά Εσκοφιέ, εδώ θα έρθεις. Σε περιμένουν κρεμμυδόσουπα, μανιτάρια αλά κρεμ, βατραχοπόδαρα, σαλιγκάρια, σάλτσες μπερναιζ και καφέ ντε Παρί, φιλέτα και αντρεκότ, πατέ και στέικ ταρτάρ. Και για επιδόρπιο κρεμ μπρουλέ ή κρεπ σουζέτ, όλα αυτά που εδώ πρωτογευτήκαμε.

Το εστιατόριο «Spiros & Vasilis», μαζί με τα δύο της Ξενοκράτους, το «Abreuvoir» που είναι ακόμα πιο παλιό (το άνοιξε ο Αλέξης Κώτσης το 1965) και το διπλανό του, το πιο απλό «Je Reviens» (στο κτίριο που σήμερα βρίσκεται το μπιστρό F+W του Ολιβιέ Καμπανά), και το «Prunier» της Υψηλάντου (άνοιξε το 1977) ήταν τα μοναδικά «καλά», δηλαδή γαλλικά εστιατόρια της Αθήνας. Αυτά και τέλος. 

Για ποτά πηγαίναμε στο μπαρ της «Ράτκας», δεν είχε γίνει ακόμη εστιατόριο, και τα μεσημέρια στην ταπεινή Εβγα, δίπλα στον Σπύρο και τον Βασίλη, που σέρβιρε παραδοσιακό ελληνικό φαγητό.

Ωραία ήταν τα χρόνια εκείνα. Δεν είχε μιζέρια η εποχή, φλερτάραμε και γελάγαμε πολύ. Αλλάζουν όμως οι καιροί.