5.500.000 κλικ στο βίντεο του «Τζαφάρ»

Εικόνα πρώτη: Ενας νεαρός Πακιστανός κάθεται σιωπηλός στην αίθουσα αναμονής νοσοκομείου. Στη διπλανή θέση βρίσκεται ένα δεκάχρονο κορίτσι. Για την «προστασία» του, η μητέρα του το σηκώνει και δίπλα στον μελαψό μετανάστη επιλέγει να κάτσει εκείνη. Σχεδόν αμέσως ο πατέρας αποτραβά και τις δύο κοντά του δημιουργώντας μια ικανοποιητική απόσταση ασφαλείας ανάμεσα στην οικογένεια του και σε «εκείνον».

Εικόνα δεύτερη: Ο γιατρός τούς καλεί όλους στο γραφείο του. Εκπληκτοι οι δύο γονείς ανακαλύπτουν ότι ο ανώνυμος δότης μυελού των οστών για την κόρη τους είναι ο άνθρωπος που με κάθε τρόπο προσπαθούσαν να αποφύγουν.

Θα μπορούσε να είναι μια σκηνή καθημερινότητας. Στην Ελλάδα, στην Ευρώπη – με τα όλο και αυξανόμενα περιστατικά ρατσισμού – ή οπουδήποτε άλλου στον κόσμο. Στην πραγματικότητα βέβαια είναι το σενάριο πάνω στο οποίο βασίστηκε ο «Τζαφάρ» της Νάνσυς Σπετσιώτη, μια ταινία μικρού μήκους που έχει ήδη συγκεντρώσει πεντέμισι εκατομμύρια διαδικτυακά κλικ στο YouTube. Στον κόσμο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης έχει γίνει αυτό που λέμε viral (έχει «μοιραστεί» και «ανέβει» χιλιάδες φορές) ενώ ο αμερικανός αστέρας του Χόλιγουντ Αστον Κούτσερ σχολίασε στο προσωπικό του προφίλ στο facebook ότι αφότου δούμε όλοι το συγκεκριμένο φιλμάκι θα πρέπει να πάρουμε μια βαθιά ανάσα ανακούφισης.

«Πριν γνωρίσει τόσο μεγάλη επιτυχία, η ταινία είχε προβληθεί στο εξωτερικό και είχε βραβευθεί και στο Φεστιβάλ Δράμας. Με άλλα λόγια, είχε ξεκινήσει ήδη το ταξίδι της. Στις αρχές όμως του περασμένου Δεκεμβρίου δημιούργησα το δικό μου κανάλι στο YouTube και ανέβασα όλες τις ταινίες μικρού μήκους που έχω σκηνοθετήσει (έξι συνολικά). Μέχρι τον Αύγουστο οι θεάσεις έφταναν τις 850.000. Οταν πριν από περίπου έναν μήνα ανακάλυψαν την ταινία κάποιες αμερικανικές ιστοσελίδες ο αριθμός έφτασε το ενάμισι εκατομμύριο. Το μεγάλο πουσάρισμα όμως ήρθε πριν από δεκαπέντε ημέρες, όταν ο Κούτσερ ποστάρισε το βίντεο στον λογαριασμό του. Εκεί που δεν το περίμενα ήρθαν πεντέμισι εκατομμύρια κλικ» σχολιάζει η 33χρονη σκηνοθέτιδα, που μέσα σε λίγες ημέρες είδε την ταινία της να υποτιτλίζεται – χωρίς τη δική της συμβολή – στα βουλγαρικά, στα γαλλικά, στα τουρκικά και στα ρωσικά.

Παρά την όποια επιτυχία, ακόμη και με αυτόν τον καλοδεχούμενο ανορθόδοξο τρόπο, η Νάνσυ Σπετσιώτη παραδέχεται ότι στην Ελλάδα της κρίσης δεν βιοπορίζεται από τη σκηνοθεσία. «Είναι δύσκολες οι συνθήκες. Θα έλεγα όμως ότι πλέον βγάζω ένα πιο σταθερό εισόδημα σε σύγκριση με τα παιδικά έργα που γράφω για το θέατρο. Ο κινηματογράφος είναι ακριβό σπορ και χρειάζεται να επενδύεις πολλές φορές από τις δικές σου οικονομίες».

Είναι επομένως πολυτέλεια να κάνει κανείς σινεμά σήμερα; «Αναμφισβήτητα είναι. Ακόμη και αν κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε με λίγα ή ελάχιστα χρήματα, υπάρχουν πάντα κάποιοι άνθρωποι που περιμένουν και πρέπει να ζήσουν από αυτή τη δουλειά. Οπως για παράδειγμα οι πολύ σπουδαίοι τεχνικοί που δυστυχώς πλέον δεν πληρώνονται. Μελλοντικά πιστεύω ότι όλα θα πάνε καλύτερα για τον ελληνικό κινηματογράφο. Και αυτό γιατί υπάρχουν άνθρωποι με διάθεση να δημιουργήσουν, παρά τις δυσκολίες».