Η Σύρος έχει σχέδιο!

Γυναικείες αναγεννησιακές φιγούρες, μια καταπιεσμένη κόρη απόστρατου στρατηγού, ένας ηλικιωμένος αρκούδος, αλλά και «αγχωμένα σαλιγκάρια» έρχονται για να συγκινήσουν, να μοιράσουν χαμόγελα, να προβληματίσουν για τέσσερις ημέρες. Οι ετερόκλητοι επισκέπτες, μαζί με εκατοντάδες άλλους σαν κι εκείνους, παίρνουν μέρος στην έβδομη γιορτή κινηματογραφικής παραστασεογραφίας, στο Διεθνές Φεστιβάλ AnimaSyros 7.0.

Η τέχνη του animation και οι δημιουργοί της θα στήσουν τη γιορτή τους και πάλι στην Ερμούπολη Σύρου με επίκεντρο το εμβληματικό θέατρο Απόλλων (που φέτος συμπληρώνει 150 χρόνια ζωής, έστω και με απανωτές ανακαινίσεις). Στην έβδομη γιορτή animation θα φιλοξενηθούν εντός κι εκτός διαγωνιστικού τμήματος δεκάδες ταινίες κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους – με επαγγελματική ή φοιτητική υπογραφή – που άφησαν θετικές εντυπώσεις σε αντίστοιχες διοργανώσεις. Τουλάχιστον 400 συμμετοχές έχουν καταμετρηθεί και στο τετραήμερο θα πραγματοποιηθούν 192 προβολές ταινιών animation μικρού μήκους. Τα θέματα που κυριαρχούν αφορούν την ενηλικίωση, τα τραύματα της παιδικής ηλικίας, τις σχέσεις γονέων – παιδιών, την αναζήτηση προσωπικής ταυτότητας και την οικολογική ευαισθητοποίηση.

ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΕΣ. Φαντάσου ότι είσαι κάπου στην εξοχή και παρατηρείς. Αίφνης το βλέμμα σου πέφτει πάνω σε δυο σαλιγκάρια. Πασχίζουν να συναντηθούν. Θέλουν να είναι μαζί αλλά δεν είναι η βραδυπορία τους το κυρίαρχο εμπόδιο. Είναι τα αυτοκίνητα που κινούνται με υψηλές ταχύτητες σε έναν μεγάλης κυκλοφορίας οδικό άξονα που διασχίζει την ύπαιθρο και τα κρατά σε απόσταση, ενώ εκείνα θέλουν να ενωθούν. Τα σαλιγκάρια θα μπορούσαν να είναι καφέ αρκούδες ή ελάφια, ο οδικός άξονας, ας υποθέσουμε η Εγνατία που τέμνει τη Βάλια Κάλντα. Μηνύματα οικολογικής ευαισθησίας αναδύονται από το εύθυμο φιλμάκι «Η διέλευση της άγριας πανίδας», τσεχικής παραγωγής (που αγκάλιασε η χολιγουντιανή Pixar) με πρωταγωνιστές  δύο ερωτευμένα σαλιγκάρια.

Σκοτεινό, που όμως φωτίζει ένα συγκεκριμένο κοινωνικό πρόβλημα, είναι το φιλμάκι «The noir project» του έλληνα animator Γρηγόρη Βαρδαρινού. Μέσα από τα καρέ του σχηματίζεται το ψυχολογικό προφίλ ενός εφήβου που βλέπει τον μέθυσο πατέρα του να κακοποιεί τη μητέρα του. O 16χρονος Ιάκωβος αποφασίζει να σώσει τη μητέρα του. Λίγο πριν από τη μεγάλη απόδραση, το παιδί ονειρεύεται και στο όνειρο αυτό, το κόμικ που σχεδιάζει στον ελεύθερό του χρόνο με τον τίτλο «The noir project» ζωντανεύει.
Ματιά στην απώλεια του αγαπημένου άλλου είναι η «Γυναίκα της νύχτας» του Γάλλου Λορέν Μπουαγιό. Δείχνει έναν άνδρα μετά το ετήσιο δείπνο στη μνήμη του συντρόφου του να αποσύρεται απελπισμένος στο δωμάτιό του και να αναζητά καταφύγιο στη νυχτερινή ζωή του: μεταμορφώνεται σε βασίλισσα της νύχτας προς τιμήν της χαμένης του αγάπης.
Υβριδικό μπορεί να χαρακτηριστεί το φιλμ «Η ζωή με το σύνδρομο Ασπεργκερ» του Αμερικανού Τζέιμι Εκενς. Μπολιασμένη με τεχνικές animation, η ταινία τεκμηρίωσης εξερευνά τις προκλήσεις να μεγαλώνει και να ζει ένας άνθρωπος με το σύνδρομο Ασπεργκερ (μια διαταραχή του φάσματος του αυτισμού, που χαρακτηρίζεται από σημαντικές δυσκολίες στην κοινωνική αλληλεπίδραση και τη λεκτική επικοινωνία).

ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ. Πρώτη φορά στα χρονικά του θεσμού υπάρχει αυτόνομο πρόγραμμα με φιλμάκια για παιδιά. Το πρόγραμμα Kids αποτελείται από δέκα ταινίες δημιουργών από ισάριθμες χώρες. Με το τρισδιάστατο «Greektoys» ο Λουίς Σάντος εκπροσωπεί την Ελλάδα στο Kids, αφηγούμενος μια ιστορία στην οποία πρωταγωνιστές είναι τρία αρχαία ελληνικά παιχνίδια. 
Την παράξενη σύνδεση που αναπτύσσεται ανάμεσα σ’ έναν πιτσιρίκο και μια λιμνούλα που σχηματίζεται από βρόχινο νερό στον δρόμο, ξεδιπλώνει στο φιλμάκι «Lokvata» («Η λιμνούλα») η Βέρα Ντόνεβα από τη Βουλγαρία και ο Τζιοβάνι Μακέλι από την Ισπανία δίνει αφορμή για συζήτηση με το ταινιάκι «Juan y la nube» («Ο Χουάν και το σύννεφο»), στην οποία ο Χουάν, ένα μοναχικό αγόρι, κι ένα μοναχικό σύννεφο γίνονται φίλοι. Μόνο που ο Χουάν θα εξαφανιστεί στον γκρίζο κόσμο των ενηλίκων.
Υπόψη πως το AnimaSyros έχει μεριμνήσει για αναμεταδόσεις αρκετών προβολών μέσω livestreaming για εκείνους που δεν θα έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν από κοντά τις εκδηλώσεις του.