Ακόμα μία χρονιά με τραυματισμούς από τα αποδυτήρια

Αν υπήρχε Οσκαρ (συνολικής) ατυχίας, ο μπασκετικός Ολυμπιακός θα το είχε μόνιμα στην τροπαιοθήκη του. Ο Ιωάννης Παπαπέτρου και ο Τρεμέλ Ντάρντεν υπέστησαν κατάγματα σε πόδι και χέρι (τέσσερις μήνες ο ένας και έναν μήνα εκτός ο άλλος), αλλά απλά συνέχισαν τη μακρά θλιβερή παράδοση των Ερυθρολεύκων.

Παίκτες – αστέρες, κλειδιά για την πορεία της ομάδας, έβγαιναν νοκ άουτ σχεδόν όλη τη σεζόν, όπως ο Ντράγκαν Τάρλατς (με ρήξη χιαστού το 1994) και ο Αρτούρας Καρνισόβας (γόνατο) στην εφιαλτική σεζόν 1997-98. Τότε είχε μείνει εκτός και ο Φασούλας δύο μήνες και μετά πάλι ο Τάρλατς, ενώ στην προετοιμασία ο Καρνισόβας είχε «αχρηστεύσει» έναν από τους καλύτερους ξένους που είχε φέρει ποτέ ελληνική ομάδα, τον Ελμερ Μπένετ (φόρεσε κολάρο!), με τον Ντούσαν Ιβκοβιτς να τον αντικαθιστά (Χόκινς).

Το 2005 ο λιθουανός σέντερ Εουρέλιους Ζουκάουσκας έβγαλε τον ώμο του και έχασε τη χρονιά και έναν χρόνο αργότερα ο συμπατριώτης του Αρβιντας Ματσιγιάουσκας (ολική ρήξη αχιλλείου) μόλις δύο μήνες μετά την υπογραφή του πλουσιοπάροχου τετραετούς συμβολαίου του. Εχασε τη χρονιά και αργότερα τελείωσε και την καριέρα του τραυματιζόμενος παίζοντας ρακέτες!

Χωρίς αντίπαλο στην ατυχία ο Παναγιώτης Βασιλόπουλος, ο οποίος έχασε σχεδόν δύο χρόνια (μέση και γόνατο)!

Με αυτά και με εκείνα στο τελευταίο φιλικό στην Ιταλία (90-61 τη Φορλί) ο Γιώργος Μπαρτζώκας, δεν χρησιμοποίησε Σπανούλη, Ντάνστον και Λοτζέσκι. Αδικο έχει ο άνθρωπος;

ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΑΜΠΙΡΗΣ