Μια συναυλία για μια ακαδημία

Τριάντα επτά χρόνια πριν η «χαραμάδα απ’ την οποία τραγουδάει το Σύμπαν» σίγησε για πάντα. Με τέτοιους τιμητικούς χαρακτηρισμούς ο παγκόσμιος Τύπος αποχαιρετούσε την ντίβα. Με αφορμή τη συμπλήρωση 37 χρόνων από τον θάνατό της η Εθνική Λυρική Σκηνή αποτίνει φόρο τιμής στη Μαρία Κάλλας – σε συνεργασία με την Εταιρεία για το Κτίριο της Οπερας και την Ακαδημία Λυρικής Τέχνης Μαρία Κάλλας. Οπως ανακοινώθηκε και επισήμως στη χθεσινή συνέντευξη Τύπου, από τη σκηνή του Ηρωδείου ξεχωριστοί έλληνες και ξένοι μονωδοί, οι οποίοι διανύουν τη δική τους πορεία στα μεγάλα θέατρα του κόσμου, θα ερμηνεύσουν διάσημες άριες οι οποίες έχουν σφραγιστεί από την ερμηνεία της. Ο σκοπός ευγενής: τα έσοδα από την εκδήλωση θα κατατεθούν σε κλειστό λογαριασμό αποκλειστικά για την ίδρυση Εταιρείας για το Κτίριο της Οπερας και της Ακαδημίας Λυρικής Τέχνης Μαρία Κάλλας.

Ειδικά για την περίσταση η μεσόφωνος Κική Μορφονιού, που τραγούδησε δίπλα στην Κάλλας στην Επίδαυρο, θυμάται τη «φωνή του αιώνα» (του περασμένου και όχι μόνο). «Στεκόταν όρθια κοντά στο πιάνο, φορούσε ένα γκρι φόρεμα με κίτρινα κουμπιά και είχε τα μαλλιά της τραβηγμένα πίσω σε κότσο που τόνιζαν τα μεγάλα καστανά της μάτια. Μου χαμογέλασε και μου άπλωσε το χέρι της. Νόμιζα ότι ζω σε όνειρο» ακούγεται από την άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής στη συνομιλία που είχαμε μαζί της. Εκείνο το αυγουστιάτικο πρωινό του 1960 στη σουίτα της Μεγάλης Βρεταννίας έχει μείνει για πάντα χαραγμένο στο μυαλό της Κικής Μορφονιού. Η νεαρή τότε μέτζο σοπράνο συνάντησε τη Μαρία Κάλλας για να διεκδικήσει τον ρόλο της ιέρειας Ανταλτζίζα για την παράσταση «Νόρμα» που θα παρουσιαζόταν στην Επίδαυρο. Λίγες ημέρες νωρίτερα ούτε που το φανταζόταν ότι θα βρισκόταν απέναντί της και θα έκαναν πρόβα μαζί.

«Ηταν το ίνδαλμά μου. Δεν περίμενα ποτέ να της μιλήσω από κοντά, όχι να τραγουδήσω μαζί της. Οι φήμες που υπήρχαν γύρω από το όνομά της περιέγραφαν μια απρόσιτη, απόμακρη και σκληρή ντίβα. Κι εγώ είχα μπροστά μου μια γυναίκα που μου άπλωσε το χέρι της και προσπαθούσε να με καθησυχάσει λέγοντάς μου “όλα θα πάνε καλά. Είμαστε εδώ για να τραγουδήσουμε”».

Οπως επισήμανε η πρόεδρος της πρωτοβουλίας για την Ακαδημία Λυρικής Τέχνης Βάσω Παπαντωνίου, η συναυλία θα συνδράμει στην ίδρυσή της στο σπίτι όπου έζησε η Μαρία Κάλλας και, με αυτόν τον τρόπο, στη δημιουργία «μιας εστίας μάθησης και σεβασμού προς τη μέγιστη μουσικό, ενός χώρου εμπειρίας και μάθησης για τους ταλαντούχους νέους που δεν έχουν πρόσβαση σε ακαδημίες του εξωτερικού». Η κυρία Παπαντωνίου τόνισε ότι «το δεύτερο όραμά μας βρίσκεται επίσης σε μια πολύ σημαντική στιγμή. Το σπίτι της οδού Πατησίων 61, σύμφωνα με το μνημόνιο που υπεγράφη μεταξύ του ΝΑΤ (στο οποίο ανήκει το κτίριο) και του Δήμου Αθηναίων, θα αναπαλαιωθεί και θα μας επιτραπεί να ιδρύσουμε σε αυτό την Ακαδημία Λυρικής Τέχνης».

“ΝΟΡΜΑ”, 1960
“Εκείνη αποφάσιζε”
Η Κική Μορφωνιού θυμάται ότι για την παράσταση της «Νόρμα» στην Επίδαυρο το 1960 είχε ταξιδέψει στη Ρώμη για την πρώτη ακρόαση με τον μαέστρο Τούλιο Σεραφίν και όπως λέει: «Δεν έφτανε να με ακούσει ο Σεραφίν. Επρεπε να με ακούσει και η Μαρία Κάλλας. Αυτό δείχνει την αίγλη και την επιρροή της. Ποιος τραγουδιστής σε μια παράσταση αποφασίζει για το καστ; Η Κάλλας ήλεγχε τα πάντα» λέει στα «ΝΕΑ» η μέτζο σοπράνο με τη διεθνή καριέρα.