Πρόσωπα του ναζισμού

Η ανατομία του ναζιστικού φαινομένου, με τη συμβολή γερμανών, γάλλων, φινλανδών, ισραηλινών και ελλήνων σκηνοθετών, συγκροτεί τη διάσταση του ιστορικού ντοκιμαντέρ με την οποία το AegeanDocs φιλοδοξεί να διαμορφώσει μια ιδιαίτερη ταυτότητα στο πανόραμα των ευρωπαϊκών φεστιβάλ ταινιών τεκμηρίωσης.

Τον κύκλο διαλόγου, με αφορμή την έξαρση του φασισμού στην Ευρώπη, ανοίγει η ταινία «Καλάβρυτα – Ανθρωποι και σκιές» («Kalavryta – People and Shadows») του Ηλία Γιαννακάκη. Ο Γιαννακάκης συνάντησε τα παιδιά που επέζησαν από το ολοκαύτωμα στα Καλάβρυτα. Και σχηματίζεται μέσα από τις διηγήσεις των ηλικιωμένων σήμερα μαρτύρων μια ενιαία εικόνα που προκαλεί ρίγος. Διότι, περισσότερο από ένα ιστορικό ντοκιμαντέρ, η ταινία είναι ένα συλλογικό πορτρέτο όσων επέζησαν, οι οποίοι αγωνιωδώς προσπαθούν για 70 χρόνια να κατανοήσουν ποιοι πράγματι είναι και τι τους συνέβη.

Στο «Λευκό αίμα» η Ρεγκίνε Ντούρα από τη Γερμανία δείχνει μια από τις διηθήσεις του ναζισμού και της θεωρίας της άριας φυλής στη Νότια Αφρική. Κεντρική φιγούρα μια νοτιοαφρικανή παιδοψυχολόγος που ταξίδεψε με πρωτοβουλία ενός πρακτορείου υιοθεσιών, το οποίο είχε ιδρυθεί στη Γερμανία από κρυπτοναζί Μπόερς, για να επιλέξει από ορφανοτροφεία 83 παιδιά Γερμανών. Το «άριο αίμα» των αγοριών και κοριτσιών θα βοηθούσε τη μειονότητα των Μπόερς «να παραμείνει λευκή σε μια μαύρη χώρα».

Τεκμήριο Ιστορίας, επίσης, είναι και το «Οργανο του Χίμλερ» («The Ιnstrument of Himmler») του Φινλανδού Χέικι Χούτου-Χιλτούνεν, με κεντρική φιγούρα τον επίσης φινλανδό φοιτητή – μετέπειτα διακεκριμένο ανθρωπολόγο – Ούργο φον Γκρόνχαγεν. Ο Γκρόνχαγκεν αποφάσισε την άνοιξη του 1935 να ταξιδέψει από το Παρίσι στο Ελσίνκι περπατώντας. Στον δρόμο του, στη Γερμανία, συνάντησε τον Ναζί Χάινριχ Χίμλερ, ο οποίος, γοητευμένος από το μουσικό όργανο καντέλε (kantele), προσέλαβε τον Ούργο ως ερευνητή για να ανακαλύψει τις άριες ρίζες της φυλής στα αρχαία «ρουνικά» τραγούδια της φινλανδικής περιοχής Καρελία.