Τρία αγκάθια στη σύμβαση για το Ελληνικό είδε το Ελεγκτικό Συνέδριο

Παραβάσεις τριών αρχών – της διαφάνειας, της ίσης μεταχείρισης και του ανταγωνισμού – επικαλείται το κλιμάκιο του Ελεγκτικού Συνεδρίου που «πάγωσε» τη σύμβαση για την πώληση του Ελληνικού.  Απόφαση που τουλάχιστον στην παρούσα φάση δεν επιτρέπει την τελική υπογραφή της σύμβασης ενώ το ΤΑΙΠΕΔ αναμένεται να ασκήσει όλα τα νόμιμα ένδικα μέσα διεκδικώντας την ανάκληση της απόφασης από το αρμόδιο τμήμα του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Τα μέλη του Ανώτατου Δημοσιονομικού Δικαστηρίου έκριναν ότι συγκεκριμένοι όροι της σύμβασης περιόριζαν τη συμμετοχή στη διαδικασία μόνο σε οικονομικούς φορείς που διαθέτουν νομική προσωπικότητα σε ενώσεις ή κοινοπραξίες. Με τον τρόπο αυτό όμως, σύμφωνα με τους δικαστές του Ζ’ Κλιμακίου του Ελεγκτικού Συνεδρίου, αποκλείστηκαν είτε αυτοτελώς είτε σε ένωση ή κοινοπραξία μεταξύ τους.

Χωρίς επίκληση. Ο αποκλεισμός αυτός μάλιστα, κατά τους δικαστικούς λειτουργούς, «έγινε χωρίς να προκύπτει καμία επίκληση ή συνδρομή συγκεκριμένου λόγου δημόσιας τάξης, δημόσιας ασφάλειας, δημόσιας υγείας ή άλλου επιτακτικού λόγου δημοσίου συμφέροντος που να δικαιολογεί έναν τέτοιας έντασης περιορισμό».

Ανάλογες παραβάσεις όμως, των ίδιων αρχών εντόπισαν τα μέλη του Ελεγκτικού Συνεδρίου και σε όρους που συνδέονται με την πρόσκληση υποβολής εκδήλωσης ενδιαφέροντος. Και αυτό γιατί, σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασής τους, στη δεύτερη φάση του διαγωνισμού δύο όροι τροποποιήθηκαν ουσιωδώς ετεροχρονισμένα, με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατή η υποβολή νέων προσφορών από επενδυτές που είχαν ήδη αποκλειστεί. Η τακτική αυτή συνιστά, σύμφωνα πάντα με τους δικαστές, παραβίαση της εθνικής και της ευρωπαϊκής νομοθεσίας που ρητά απαγορεύουν την τροποποίηση ουσιωδών όρων της σύμβασης που περιλαμβάνονται στην πρόσκληση ενδιαφέροντος, χωρίς μάλιστα να υπάρχει πρόβλεψη για το ενδεχόμενο τροποποίησης της σύμβασης.  

Πώς έκρινε. Κατά πλειοψηφία το Ελεγκτικό Συνέδριο έκρινε ότι νομίμως δεν έγινε αποτίμηση των μετοχών της Ελληνικό ΑΕ και των εμπράγματων δικαιωμάτων επί των ακινήτων πριν από την έναρξη του διαγωνισμού, με το σκεπτικό ότι το ΤΑΙΠΕΔ έχει την ευχέρεια να αποφασίσει σε ποιο ακριβώς χρονικό σημείο θα γίνει η επίμαχη αποτίμηση.

Ωστόσο, η πρόεδρος του κλιμακίου είχε εντελώς αντίθετη άποψη ως προς το ζήτημα αυτό. Κατά την κρίση της, η αποτίμηση θα έπρεπε να είχε προηγηθεί ώστε όλοι όσοι ενδιαφέρονταν να συμμετάσχουν στον διαγωνισμό να μπορούν να γνωρίζουν την αξία των υπό πώληση ακινήτων και ανάλογα να διαμορφώσουν τις προσφορές τους.