Ticket to ride

«Η ζωή είναι ωραία με τα μάτια κλειστά»: Το στόρι έξυπνο. Και η βάση του αληθινή: Το 1966 ο Τζον Λένον βρέθηκε στην Αλμερία της Ισπανίας για τα γυρίσματα της ταινίας «Πώς κέρδισα τον πόλεμο» του Ρίτσαρντ Λέστερ. Από εδώ αρχίζει και η μυθοπλασία, με τον Αντόνιο, καθηγητή Αγγλικών και σιωπηλά καταπιεσμένο από το καθεστώς, να ξεκινά ένα ταξίδι προς την περιοχή των γυρισμάτων παρέα με μια κοπέλα κι έναν έφηβο που συναντά στον δρόμο. Με άλλα λόγια, ένα road movie ανάλαφρο αλλά και σημαίνον. Και είναι οι παρουσίες των Χαβιέ Κάμαρα, Ναταλία ντε Μολίνα και Φραντσέσκο Κολομέρ που μας κερδίζουν τελικά, γιατί μετά το πρώτο μέρος ο Νταβίντ Τρουέμπα μοντάρει τα τεκταινόμενα με μια απογοητευτική χαλαρότητα. Παρεμπιπτόντως, ο τίτλος προέρχεται από έναν στίχο του «Strawberry fields forever».

Βαθμοί: 5

Το αστείο πάλιωσε

«Αμαρτωλή πόλη: Η κυρία θέλει φόνο»: Στην πρώτη ταινία είχε ενδιαφέρον. Στη δεύτερη, που έρχεται εννέα χρόνια μετά (σχεδόν «απεγνωσμένη» κίνηση, θα έλεγε κανείς) η κόμικ αισθητική (με το πότε άσπρο, πότε μαύρο και πότε κατακόκκινο αίμα) κάνει τα πάντα να μοιάζουν με άψυχο καρτούν. Μοιραίες γυναίκες (η Εύα Γκριν ξεγυμνώνεται για άλλη μια φορά), τραγικοί ήρωες (ο Μίκι Ρουρκ επιστρέφει) και κάποιες γνώριμες «μούρες» από τα παλιά (Στέισι Κιτς – Ρέι Λιότα) ελάχιστα νοστιμίζουν το τελικό αποτέλεσμα. Ωραίος όμως ο Τζόζεφ Γκόρντον Λέβιτ – κρίμα που η ειρωνεία στο εδώ παίξιμό του δεν αντανακλάται καθόλου σε τούτο το άκαμπτο φιλμ.

Βαθμοί: 3

Καλύτερα μέσα
στον κυκλώνα

«Μέσα στον κυκλώνα»: Επιτρέψτε μου να μοιραστώ μαζί σας κάτι που συνέβη στη δημοσιογραφική προβολή. Ημασταν ακόμα στο πρώτο μέρος του φιλμ, εκεί δηλαδή όπου γνωρίζουμε τους ήρωες και παρακολουθούμε τις μεταξύ τους συγκρούσεις πριν αρχίσει ο «χαμός». Ξαφνικά έπεσε «μαύρο» στην οθόνη – η ταινία όμως ακουγόταν κανονικά. Μέχρι τότε είχα ατονήσει τόσο πολύ από τις φρικτές ερμηνείες, τους αντιπαθέστατους χαρακτήρες και τον υφέρποντα συντηρητισμό, που ένιωσα πραγματικά πολύ καλύτερα. Το μόνο που έχει σημασία να δεις εδώ άλλωστε είναι τα εκπληκτικά ειδικά εφέ, όπου μια σύζευξη τυφώνων καταστρέφει μια ολόκληρη πόλη. Τα υπόλοιπα είναι ανυπόφορα.

Βαθμοί: 2

Εναν έρανο
για τον Μπάνα

«Ξόρκισε το κακό»: Ενας επιθεωρητής (ο Ερικ Μπάνα) ενώνει τις δυνάμεις του με έναν ανορθόδοξο ιερέα και μαζί προσπαθούν να καταπολεμήσουν το Κακό που τρομοκρατεί την πόλη της Νέας Υόρκης. Με άλλα λόγια, φανταστείτε κάποιος να γυρίζει το «Ghostbusters» στα σοβαρά. Ναι, είναι τόσο κακό. Τι έγινε ρε Μπάνα, κεσάτια;

Βαθμοί: 0

Η επιστροφή ενός αριστουργήματος

«Η εγκληματική ζωή του Αρτσιμπάλντο ντε λα Κρουζ»: Από τα πρώτα αριστουργήματα του Λουίς Μπουνιουέλ, όπου παρακολουθούμε έναν επίδοξο μεγαλοαστό φονιά ο οποίος, παρά τα σχέδιά του, δεν καταλήγει ποτέ στην πραγματική δολοφονία. Γυρισμένο το 1955, διαθέτει βιτριολικό (και άκρως ταξικό) χιούμορ και παρουσιάζεται εδώ σε ένα άκρως εντυπωσιακό ψηφιακό restoration!

Βαθμοί: 9

Δύο ελληνικές στιγμές

Στην «Τελευταία φάρσα» τέσσερις σπασίκλες («νέοι επιστήμονες» λέει το δελτίο Τύπου) σπάνε πλάκα κάνοντας φάρσες σε μέντιουμ. Γυρισμένη με μηδενικό προϋπολογισμό. Τη βλέπεις δηλαδή και λες, εντάξει, όλα είναι λάθος, αλλά μπράβο που τα κατάφεραν (τουλάχιστον αυτό συνέβη σε μένα). Βγαίνει τέλος και η «Τελική αποπληρωμή», προσπάθεια για ελληνικό νουάρ, όπου ένας πρώην μποξέρ συγκρούεται με τον υπόκοσμο όταν αποφασίζει να τον εγκαταλείψει για τα μάτια μιας νεαρής ηθοποιού. Με Γρηγόρη Τερζάκη, Γιάννη Μποσταντζόγλου, Γιώργο Γιαννόπουλο, Ελένη Φιλίνη – προβλήθηκε όσο βρισκόμασταν στο Φεστιβάλ Βενετίας.