Εγκαταλείπουν, από τον φόβο τους

Η στάση της Αντιγόνης στην τραγωδία που διδάσκονται οι μαθητές και φοιτητές έχει πολλά κοινά σημεία με τις σύγχρονες Αφγανές που ασχολούνται με το θέατρο. «Οι γυναίκες μόνο στην Καμπούλ μπορούν να παίξουν θέατρο. Γενικά στη χώρα η γυναίκα που παίζει είναι ελευθέρων ηθών. Μπορεί να δεχτούν απειλές, να τις αρπάξουν με τ’ αυτοκίνητα, να τις απαγάγουν και να το κάνει οποιοσδήποτε: μπορεί να είναι ο γείτονας, ο συγγενής φανατικός συντηρητικός, δεν είναι απαραίτητο ότι θα είναι οι Ταλιμπάν. Οι Ταλιμπάν πάνε στις διάσημες. Οι πιο νέες κοπέλες που έχουν τη διάθεση και έχουν σπουδάσει υποκριτική, εγκαταλείπουν τον χώρο από τον φόβο τους. Οσες συνεχίζουν είναι ηρωίδες» αναφέρει η Αννέτα Παπαθανασίου.

Παρά το ιδιαίτερα εχθρικό κλίμα, στο Εθνικό Θέατρο της χώρας παίζουν δύο γυναίκες ηθοποιοί που έχουν την προστασία των οικογενειών τους. Πρωταγωνιστούν σε μουσουλμανικά έργα, φορώντας μαντίλα, αποφεύγοντας τα δυτικά ρούχα και ν’ αγγίζουν τους συμπρωταγωνιστές τους. Παρ’ όλα αυτά, όσες ασχολήθηκαν με το ντοκιμαντέρ της Παπαθανασίου δεν είχαν εύκολο έργο. «Μια κοπέλα που σπούδαζε θέατρο και ήθελε να γίνει ηθοποιός, την απείλησαν τα ξαδέρφια της ότι θα σκοτώσουν τους γονείς της και σταμάτησε από το πανεπιστήμιο. Αν και παρουσιάστηκε στο ντοκιμαντέρ, στα μισά μού είπε ότι αποχωρεί και θα γίνει συγγραφέας. Αλλες που επίσης αποχώρησαν, ήθελαν ν’ ασχοληθούν με το θέατρο στα σχολεία και στις γυναικείες φυλακές. Αυτό φοβήθηκαν οι συντηρητικοί και τους έκαψαν τον χώρο όπου έκαναν πρόβες. Θεωρούν ότι η γυναίκα δεν πρέπει όχι μόνο να δείχνει το πρόσωπό της δημόσια, αλλά και να κυκλοφορεί χωρίς να έχει έναν άνδρα συγγενή στο πλάι της».

Σε δυσχερή θέση, βέβαια, βρέθηκαν και άνδρες συνάδελφοί τους. «Κυνηγούν ακόμα και τους πρώτους σύγχρονους κλόουν που θέλουν να παίζουν στα παιδιά και να μιλάνε για την ειρήνη».