Φρενάρουν την ανάπτυξη της ευρωζώνης

Παράλληλα και τα δάνεια των επιχειρήσεων επηρεάζουν αρνητικά την οικονομία της ευρωζώνης. Το χρέος των επιχειρήσεων είναι μεγαλύτερο στην Πορτογαλία, στην Ισπανία και στην Ιταλία, όπου το ΔΝΤ υποστηρίζει ότι 50%, 40% και 30% του χρέους, αντίστοιχα, οφείλεται από εταιρείες οι οποίες δεν μπορούν να καλύψουν τους τόκους από τα προ φόρων κέρδη. Οι εταιρείες αυτές είναι αδύνατον να επενδύσουν και να μεγαλώσουν, ενώ η Ευρώπη έχει ανάγκη να αυξήσει την απασχόληση ώστε να μειωθεί η ανεργία.

«Ο μεγαλύτερος κίνδυνος οικονομικής αστάθειας κρύβεται στο ιδιωτικό χρέος» προειδοποιεί ο οικονομολόγος ο Μόριτζ Σουλάρικ του Πανεπιστημίου της Βόννης, ο οποίος σε συνεργασία με τους Αλαν Τέιλορ και Οσκαρ Τζορντά του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας μελέτησαν 150 περιόδους ύφεσης και ανάκαμψης από το 1870 μέχρι σήμερα. Οι τρεις οικονομολόγοι διαπίστωσαν επίσης ότι «τα υψηλά επίπεδα δημόσιου χρέους επιδεινώνουν τις επιπτώσεις της απομόχλευσης του ιδιωτικού χρέους ύστερα από μία κρίση, οδηγώντας σε παρατεταμένες περιόδους οικονομικής ύφεσης». Συμπέρασμα που δείχνει τη δύσκολη συνθήκη, την οποία αντιμετωπίζει σήμερα η ευρωζώνη.

Αναμφίβολα, ο δρόμος για την ελάφρυνση του βάρους του ιδιωτικού χρέους στην Ευρώπη – αν και μονόδρομος για την ανάκτηση της ανάπτυξης – είναι ακόμη μακρύς. Δεν αποκλείεται να είναι και αρκετά επίπονος, κάτι που θα φανεί ξεκάθαρα μετά τα αποτελέσματα των στρες τεστ της ΕΚΤ. Πολλές τράπεζες ακόμη και στις πλούσιες χώρες του Βορρά ενδέχεται να αναγκαστούν να διαγράψουν μη εξυπηρετούμενα δάνεια, ενώ οι κυβερνήσεις θα κληθούν πιθανώς να διαθέσουν κεφάλαια για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Και η συνταγή της λιτότητας δεν ευνοεί την προσπάθεια αυτή.