Το στοίχημα του Κατσικάρη

2 λεπτά
Τα αποψινά αποκαλυπτήρια της ανανεωμένης Εθνικής Μπάσκετ στο Πο κόντρα στη Σερβ ία (μέσω Αnt1 στις 19.00) έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Πρόκειται για ένα μεγάλο στοίχημα του νέου τεχνικού Φώτη Κατσικάρη και των παικτών του που, όπως είπε ορθώς ο (νέος) αρχηγός Νίκος Ζήσης, βαρέθηκαν να νικούν στα φιλικά…
Μετά το χάλκινο μετάλλιο στην Πολωνία το 2009 και με εξαίρεση την 6η θέση στο Ευρωμπάσκετ της Λιθουανίας το 2011 (που τηρουμένων των αναλογιών ήταν ικανοποιητική) είχαμε μόνο στραπάτσα, με την 11η θέση στο Μουντομπάσκετ της Τουρκίας (2010), τον αποκλεισμό από τη Νιγηρία (!) στον δρόμο προς τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου και μία ακόμα κατρακύλα στην 11η θέση του Ευρωμπάσκετ της Σλοβενίας πέρυσι.
Το θέμα είναι ότι τα πρώτα δείγματα που έρχονται από την προετοιμασία δείχνουν ότι αυτή η Εθνική έπειτα από καιρό αναμένεται περισσότερο ελκυστική και μάλιστα σε υψηλότερο τέμπο όσον αφορά τον ρυθμό ανάπτυξης.
Η απουσία του Βασίλη Σπανούλη είναι μεν τεράστια, όμως για πρώτη φορά την τελευταία δεκαετία (και βάλε) η Εθνική θα αναγκαστεί να αναζητήσει και το έξτρα κίνητρο του να μην έχει τον ηγέτη που να ξεχωρίζει, όντας υποχρεωμένη εκ των πραγμάτων να μοιράσει (ο κόουτς) τους ρόλους.
Ο «καραβανάς» αυτής της ομάδας, ο Νίκος Ζήσης, μπορεί να εξελιχθεί σε εμβληματικό αρχηγό, να εμπνεύσει τους συμπαίκτες του, αλλά λογικά ο άνθρωπος δεν μπορεί να παίξει τον ρόλο του Διαμαντίδη, του Παπαλουκά ή του Σπανούλη. Ωστόσο υπάρχει ταλέντο, ενθουσιασμός (με τον Γιάννη Αντετοκούνμπο να τον εκφράζει απόλυτα στο ντεμπούτο του σε εθνική προσπάθεια ανδρών) και πίστη στις δυνατότητες της ομάδας.
Το γεγονός ότι ο κόουτς έχει κρατήσει απερίσπαστους τους παίκτες από επικοινωνιακές παγίδες και παράλληλα σε χαμηλούς τόνους, μας γεμίζει αισιοδοξία ότι δεν θα πάνε χαμένα τα 800.000 ευρώ που δώσαμε για τη wild card ώστε να εξασφαλίσουμε το ταξίδι στην Ισπανία.














