«Οι πιο κοντινοί μου φίλοι είναι Ελληνες»

Σαίξπηρ, Ντοστογιέφσκι και Καζαντζάκης είναι οι συγγραφείς που τον έχουν επηρεάσει περισσότερο και ο «Τελευταίος Πειρασμός» ένα από τα πιο αγαπημένα βιβλία του Αχμέτ Ουμίτ. Οταν σπούδαζε στη Μόσχα, οι πιο κοντινοί φίλοι του ήταν Ελληνες, το ίδιο και τώρα που ζει στην Πόλη. Θα ‘θελε να μάθει ελληνικά για να μπορεί να διαβάζει τις αρχαίες επιγραφές που βλέπει τριγυρίζοντας στην Πόλη και την Ανατολία: «Για να κατανοήσει κανείς την κουλτούρα της Ανατολίας θα πρέπει πρώτα να γνωρίσει τον ελληνικό πολιτισμό» λέει. Γιατί γράφει; «Νιώθω πλήξη με τη ζωή. Οταν γράφω έχω την εντύπωση ότι είμαι ένας διαφορετικός άνθρωπος που ζει διαφορετικές ζωές. Είναι σαν να ξεπερνάς τα όρια που σου βάζει η ζωή. Μια ωραία πλευρά του γραψίματος είναι να δημιουργείς έναν νέο χαρακτήρα. Και το πιο απολαυστικό ταξίδι είναι το ταξίδι που κάνεις στην ψυχή σου». Ενας από τους χαρακτήρες που επαναλαμβάνεται  σε πέντε από τα δεκατρία ιστορικά-αστυνομικά μυθιστορήματά του είναι ο αστυνόμος Νεβζάτ. «Τον χρησιμοποιώ όταν έχω ένα θέμα με ευρεία πλοκή και δεν θέλω να χάνω χρόνο περιγράφοντας έναν νέο ήρωα» λέει για τον ήρωά του που, μάλιστα, ερωτεύεται την Ευγενία, μια ελληνίδα μαγείρισσα.