Οι αριθμοί λένε την αλήθεια

Τα χρήματα δεν φέρνουν την ευτυχία, αλλά καλό είναι να υπάρχουν. Ο Παναθηναϊκός, με τις φετινές – μέχρι τώρα – μεταγραφές του και τα συμβόλαια να ανέρχονται στα 2,5 εκατ. ευρώ, δεν τα κατάφερε άσχημα στο Βέλγιο απέναντι στη Σταντάρ που έχει ξοδέψει για τη σεζόν που αρχίζει περίπου 12,4 εκατ. ευρώ, σύμφωνα με τον ιστότοπο transfermarkt.

Στο ποδόσφαιρο τα μεγέθη είναι σχετικά και το άθλημα από μόνο του έχει την ιδιότητα να τα ακυρώνει. Οπως πριν από τέσσερα χρόνια ο «πλούσιος» Παναθηναϊκός αποκλείστηκε από τη «φτωχή» Σταντάρ Λιέγης, έτσι και φέτος, που οι ρόλοι έχουν αντιστραφεί, οι Πράσινοι έχουν την ευκαιρία να κεράσουν τους Βέλγους το κρύο πιάτο της εκδίκησης.

Η πρόκριση θα διατηρήσει ζωντανό το όνειρο της συμμετοχής στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ, όμως θα φέρει και κάτι πολύ πιο χειροπιαστό, που είναι τα περίπου 5 εκατ. ευρώ από την εξασφάλιση της συμμετοχής στο Γιουρόπα Λιγκ, τα οποία θα δώσουν βαθιά ανάσα στην ΠΑΕ και θα λασκάρουν ενδεχομένως τη θηλιά του χρέους.

Και μπορεί στο ποδόσφαιρο – όπως και στη ζωή – να υπάρχουν καλές και άσχημες οικονομικές εποχές, όμως στην περίπτωση του Παναθηναϊκού τα μεγέθη δείχνουν κάτι πιο σοβαρό: τη χαώδη οικονομική διαστρωμάτωση του ελληνικού ποδοσφαίρου που συνοψίζεται στη φράση «ο Ολυμπιακός και όλοι οι άλλοι».

Σιγά το νέο, θα πείτε. Ας το δούμε αλλιώς λοιπόν: Ο Παναθηναϊκός, δηλαδή η ομάδα που ήρθε δεύτερη στην περσινή Σούπερ Λίγκα και κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας, έχει εμπορική αξία κοντά στα 23,5 εκατ. ευρώ τη σεζόν 2014-2015. Την ίδια στιγμή, η εμπορική αξία της Αλμερία που ανέβηκε φέτος από τη Β’ Ισπανίας στην Πριμέρα Ντιβισιόν ανέρχεται στα 26,34 εκατ. ευρώ, ενώ οι μεταγραφές και τα συμβόλαιά της είναι σχεδόν 1 εκατ. ευρώ περισσότερο από τους Πρασίνους!

Αυτές οι συγκρίσεις δείχνουν ότι ο Παναθηναϊκός συνεχίζει να δίνει έναν αγώνα επιβίωσης παρά μία μάχη που θα γραφτεί με χρυσά γράμματα στο βιβλίο των τριφυλλοφόρων ηρώων. Και πολύ σωστά η διοίκηση αντιμετωπίζει ως τέτοια την προσπάθεια πρόκρισης στα πλέι οφ του Τσάμπιονς Λιγκ, μένοντας πιστή στο πλάνο εξυγίανσης και κρατώντας χαμηλούς τόνους.

Φυσικά το έργο «Ο πλούσιος και οι φτωχοί» παίζεται και πέραν των παρυφών της Λεωφόρου Αλεξάνδρας.

Η αξία του Αστέρα Τρίπολης, που αντιμετώπισε μια σαφώς ανώτερη γερμανική ομάδα στα προκριματικά του Γιουρόπα Λιγκ, ανέρχεται σε 16,6 εκατ. ευρώ, σχεδόν έξι φορές κάτω από αυτή της Μάιντς και περίπου στα ίδια επίπεδα με ομάδες όπως οι Τσεζένα και Εμπολι στην Ιταλία ή οι Μετς, Λανς και Καέν στη Γαλλία.

Και φυσικά, ανάλογοι είναι και οι αριθμοί των Αρκάδων, για παράδειγμα, στην προσέλευση των φιλάθλων. Η Μάιντς έχει μέσο όρο 31.000 εισιτήρια στους εντός έδρας αγώνες – περισσότερα από αυτά του Ολυμπιακού την περασμένη σεζόν – ενώ ο Αστέρας Τρίπολης μόλις που ξεπερνάει τα 2.000 κατά μέσο όρο ανά παιχνίδι.

Ας δούμε όμως πόσο πλούσιος είναι και ο «πλούσιος» του ελληνικού πρωταθλήματος. Η εμπορική αξία του ρόστερ του Ολυμπιακού υπολογίζεται στα 81,5 εκατ. ευρώ. Σε αυτά τα επίπεδα κινούνται ομάδες όπως η Στουτγάρδη, η Σαμπντόρια, η Γουέστχαμ, η Βιγιαρέαλ και η Λυών. Δηλαδή, αν έπαιζαν σε κάποιο από τα κορυφαία ευρωπαϊκά πρωταθλήματα οι Ερυθρόλευκοι, στην καλύτερη περίπτωση θα διεκδικούσαν το τελευταίο εισιτήριο για το Τσάμπιονς Λιγκ.

Σε ένα μη ανταγωνιστικό πρωτάθλημα όμως, όπως είναι το ελληνικό, η στασιμότητα των αδύναμων νομοτελειακά φέρνει και τη στασιμότητα των δυνατών. Και όπως φαίνεται, για καιρό ακόμα θα συνεχίσουμε να πορευόμαστε με τις εκπλήξεις που δημιουργεί η «φανέλα», η «ιστορία», ο «λαός» κ.λπ., κ.λπ.

Δηλαδή με τις εξαιρέσεις στον κανόνα.