Πορεία στην ομίχλη

Η εξέλιξη που είχε ο Γιαννιώτας στη Γερμανία δεν ήταν η αναμενόμενη. Ο νεαρός διεθνής και στυλοβάτης της εθνικής ομάδας Νέων που διέπρεψε στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα πριν από δύο καλοκαίρια φεύγει από τη Φορτούνα Ντίσελντορφ χωρίς να έχει πείσει για τη βελτίωσή του.

Ενας ακόμη ποδοσφαιριστής που αλλιώς τα περίμενε και αλλιώς του ήρθαν. Προστίθεται στην αλυσίδα όσων έκαναν όνειρα και τελικά αναγκάζονται σε πρόωρη προσγείωση στην πραγματικότητα.

Ας ρίξουμε μια ματιά στην ομάδα του 2012. Ο Μαρινάκης οδεύει προς τον Βόλο, ο Μπουγαΐδης αναζητεί βηματισμό, ο Φουρλάνος δεν δικαίωσε τις προσδοκίες, ο Ρουγκάλας αγωνίστηκε αραιά και πού, ο Κατίδης βυθίστηκε μετά την περίφημη χειρονομία και ο Λυκογιάννης δεν βρίσκει θέση στο ρόστερ του Ολυμπιακού. Υπάρχουν όμως ορισμένοι που ξεχώρισαν: ο Καπίνο με τη μετακίνηση στη Γερμανία, ο Διούδης που βρήκε διέξοδο στο Βέλγιο και οι Διαμαντάκος, Μπουχαλάκης, Τριανταφυλλόπουλος με τη συμμετοχή στους ισχυρούς του εγχώριου ποδοσφαίρου.

Η όλη πορεία των νεαρών διεθνών επιβεβαιώνει ότι η (οικονομική) κρίση δημιούργησε ευκαιρίες για τους περισσότερους, όπως συμβαίνει σε κάθε έκφανση της κοινωνικής ζωής. Ποδοσφαιριστές ξεφύτρωσαν σαν τα μανιτάρια, βρήκαν χώρο να καταθέσουν το ταλέντο τους και διεκδίκησαν μια θέση στον ήλιο της ποδοσφαιρικής δημοσιότητας. Αλλοι το άξιζαν, άλλοι όχι. Με την υπερπληθώρα της προσφοράς κάποιοι κατέληξαν στο εξωτερικό, χωρίς να αντιληφθούν ότι το βήμα μπορούσε να είναι μετέωρο. Οχι στέρεο. Με αποτέλεσμα να σταματήσει η ανοδική πορεία τους και να χρειάζεται επανεκκίνηση.

Η εξέλιξη της καριέρας των νεαρών ελλήνων ποδοσφαιριστών αποδεικνύει ότι απαιτείται προσοχή. Το ζεστό χρήμα δεν είναι η λύση για όλα τα προβλήματα. Ειδικά ποδοσφαιριστές με τα στοιχεία του Γιαννιώτα ή των υπολοίπων που στελεχώνουν τις μικρές εθνικές ομάδες δεν γίνεται να μην κάνουν καριέρα. Δεν επιτρέπεται να βλέπουν αδρανείς το ταλέντο τους να χαραμίζεται.