Αν και είναι απόλυτα φυσικό το μυαλό των ανθρώπων της ΑΕΚ να βρίσκεται στη Βουλή και τις εξελίξεις με το θέμα του γηπέδου, καλό είναι να θυμόμαστε πού και πού το αγωνιστικό κομμάτι.
Αυτό που βγαίνει προς τα έξω σχετίζεται με την καλή χημεία νέων και παλαιών ποδοσφαιριστών. Δεν είναι όπως πρόπερσι που όλοι γνώριζαν ότι η ομάδα θα περνούσε μεγάλες δυσκολίες, ούτε όπως την περασμένη χρονιά της αβεβαιότητας για το άγνωστο που παραμόνευε. Τούτο το καλοκαίρι η ΑΕΚ θυμίζει ΑΕΚ. Απέκτησε παίκτες με προοπτικές (Κολοβέτσιος, Μάνταλος, Λαμπρόπουλος, Μπακάκης), κράτησε όσους έδειξαν καλά στοιχεία (Πλατέλλας το σημαντικό κέρδος από τη Γ’ Εθνική) και ελπίζει να της βγουν οι ξένοι (Ζόριτς). Ολη αυτή η γενιά των νεαρών ποδοσφαιριστών επιτρέπει σε πολλούς να κάνουν όνειρα για ξεχωριστή παρουσία στη Β’ Εθνική και πορεία αντίστοιχη των προσδοκιών. Παράλληλα δίνει το δικαίωμα σε άλλους να ξεχνούν την απειρία του Δέλλα. Ελπίζουν πως ο προπονητής θα εξελιχθεί, καθόσον διαθέτει καλύτερα υλικά σε σύγκριση με το πρόσφατο παρελθόν.
Τι απομένει στην ΑΕΚ και δη στο ρόστερ της ομάδας; Κάποια τελευταία μερεμέτια. Γιατί είναι ξεκάθαρο πως οι διοικητικοί αναζητούν ένα δυνατό όνομα, έναν μαγνήτη να τραβήξει το ενδιαφέρον του κόσμου και να τονώσει τη διάθεση των εισιτηρίων διαρκείας. Γιατί αυτό είναι το πρόβλημα όταν οι μεταγραφές γίνονται νωρίς – στο τέλος ο κόσμος γνωρίζει να πάντα και βιάζεται ελάχιστα.
Πώς θα ολοκληρώσουν το ντεμαράζ στην ΑΕΚ; Μέχρι στιγμής φαίνεται πως γλίτωσαν από τις γκρίνιες. Παίκτες ηλικίας 35 ετών που δεν είχαν τίποτα να προσφέρουν μένουν απ’ έξω. Τα ξαναζεσταμένα φαγητά ουδέποτε ήταν τα καλύτερα. Μένει να δούμε αν προκύψει αναθέρμανση φλερτ με ποδοσφαιριστές – ατομικές βόμβες στα αποδυτήρια. Η ΑΕΚ και ο Ντούσκο γνωρίζουν πού πάνε να μπλέξουν. Υποθέτουμε ότι δεν ξεχνούν τι συνέβη στο παρελθόν.