Χλιαρή υποδοχή και παραφωνίες στον επετειακό «Ιππόλυτο»

ωμάτιο σε ξενοδοχείο δεν υπήρχε ούτε για δείγμα σε ακτίνα χιλιομέτρων γύρω από την Παλαιά Επίδαυρο. Οσοι αποφάσισαν να βάλουν το χέρι στην τσέπη για να κατέβουν ώς το θέατρο του Πολυκλείτου εν καιρώ κρίσης – περί τους 13.000 σύμφωνα με τα στοιχεία του Εθνικού Θεάτρου για τις παραστάσεις Παρασκευής και Σαββάτου, αν και οι αντίστοιχες εκτιμήσεις του Ελληνικού Φεστιβάλ δίνουν 11.000 θεατές (4.000 την Παρασκευή, 7.000 το Σάββατο) – επένδυσαν στη θεωρητικά ασφαλή πρόταση της πρώτης κρατικής σκηνής. Οπως επένδυσαν και στο όνομά της Λυδίας Κονιόρδου που, εκτός από τη Φαίδρα, υπέγραφε και τη σκηνοθεσία στην τραγωδία του Ευριπίδη «Ιππόλυτος». Γοητεύτηκαν δε και από την ιδέα της επετειακής παράστασης που δόθηκε 60 χρόνια μετά την πρώτη στην Επίδαυρο το 1954 με τον Αλέκο Αλεξανδράκη στον ομώνυμο ρόλο. Πολλοί όμως από αυτούς διαψεύστηκαν όπως έδειξε όχι μόνο το χλιαρό χειροκρότημα στην πρεμιέρα, αλλά και οι πολλές αντιρρήσεις στα πηγαδάκια μετά την παράσταση.

ΥΠΟΥΡΓΙΚΗ ΠΡΕΜΙΕΡΑ. Αν και οι υποψιασμένοι είχαν ήδη παραξενευτεί από τα πλαστικά τόπια – όπως εκείνο που έγινε αιτία να ερωτευτεί η Αλίκη Βουγιουκλάκη τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ στην «Αλίκη στο Ναυτικό» – στην περίμετρο της ορχήστρας, η είσοδος της Αφροδίτης (Μάρθα Φριντζήλα) ήταν η πρώτη παραφωνία. Με μάξι (τόσο που το πατούσε) μπλε παγιετέ φόρεμα (έβαλε τα καλά της επειδή πάτησε επιτέλους υπουργός στην Επίδαυρο; – στην προκειμένη και ο υπουργός και ο υφυπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού Κώστας Τασούλας και Γιάννης Ανδριανός), μικρόφωνο και κόκκινο μακρύ μαλλί.

Στο διάβα της «άνοιγε η θάλασσα» ως άλλος Μωυσής (τραβούσαν το γαλάζιο ύφασμα με σχοινάκια) την ώρα που η αντίπαλός της Αρτεμις (Φανή Αποστολίδου) εμφανιζόταν ντυμένη στα χρυσά σκαρφαλωμένη στο άνω διάζωμα. Κάπου εκεί εμφανίστηκε και ο αινιγματικός, σε αναπηρικό αμαξίδιο και με φτερά ως Ερωτας, θεράπων (Φαίδων Καστρής).

Τον ημίγυμνο χορό των ανδρών που τραγουδούσε – τελευταία δεν ακούγαμε μελοποιημένα χορικά και αποτέλεσε από τις ωραίες στιγμές της παράστασης – υπό τη ζωντανή μουσική του Τάκη Φαραζή διαδέχθηκε εκείνος των γυναικών. Εκτυφλωτικός. Διότι πάνω από τα ριγέ εσώρουχα εποχής φορούσαν σκελετούς κρινολίνου με λαμπάκια στο στρίφωμα και όλες είχαν τα μαλλιά τους κότσο -μπανάνα. Και ενώ όλοι τους πάλευαν με την άχαρη, αν και σωστή, μετάφραση της Νικολέτας Φριντζήλα, η Φαίδρα εισέβαλε στην ορχήστρα κουτρουβαλώντας από το επικλινές ξύλινο δάπεδο – που υποτίθεται ότι παρέπεμπε σε κοχύλι – τυλιγμένη στα λευκά της πέπλα. Οταν αποκαλύφθηκε, ήταν η κατάξανθη και αγνώριστη Λυδία Κονιόρδου σε μια μετρημένη ερμηνεία απέναντι στο μισογυνικό (και υποκριτικά άρτιο) παραλήρημα του προγονού της Ιππόλυτου (Νίκος Κουρής).

Η Φαίδρα αυτοκτόνησε μην αντέχοντας την ντροπή για τον παράλογο έρωτα που ένιωθε για τον Ιππόλυτο. Και ενώ ο Θησέας (Θέμης Πάνου) μπήκε στην ορχήστρα για να πληροφορηθεί τα δυσάρεστα μαντάτα, στο κοινό διαδόθηκε αστραπιαία ο ψίθυρος «γιατί είναι ντυμένος σαν Αγιος Βασίλης;», καθώς το κατακόκκινο κοστούμι του δεν παρέπεμπε επιτυχώς σε βασιλική πορφύρα.

ΚΑΙ ΚΑΡΑΤΕ! Τελικά ο Θησέας παραπλανημένος από το γράμμα της Φαίδρας που κατηγορούσε τον Ιππόλυτο για ερωτική επίθεση – τερτίπια όλα της Αφροδίτης που παρακολουθούσε την εξέλιξη μαζί με την Αρτεμη από μια σκαλωσιά – καταράστηκε τον γιο του. Και η Αρτεμις – νικημένη κι εκείνη από τα παιχνίδια της Αφροδίτης – επιτέθηκε με στυλ έμπειρης αθλήτριας καράτε στον άμυαλο Θησέα.

Προτού η πρώτη παράσταση του Εθνικού Θεάτρου για τη φετινή σεζόν στην Επίδαυρο τελειώσει, ο Ιππόλυτος συγχώρεσε τον πατέρα του, λίγο πριν ξεψυχήσει τυλιγμένος σε ένα πέπλο. Και αυτό ενώ τα κύματα της θάλασσας έμοιαζαν να σκάνε στο κοίλο, όπως άλλωστε και τις πρώτες στιγμές της παράστασης. Μόνο που τώρα έλειπε το λευκό άτι που έτρεχε, χάρη σε βαστάζους, στην αρχή.