Τώρα τρέξε να γλιτώσεις, αν σε πιάσω μπορεί να νιώσεις

Ελα, βρε κουμπάρε, μην κάνεις σαν μικρό παιδί. Μη φέρνεις άμμο στο σπίτι, μη φτύνεις στον φραπέ του παππού, μην κατουράς έξω από τη λεκάνη και, κυρίως, μην παίζεις με τους διακόπτες. Aλλάζεις τα κανάλια στην τηλεόραση, τη θερμοκρασία στο air-condition,  αλλάζεις και τον τρέχοντα χρόνο στην ελληνική σόουμπιζ. Σε όλο της το φάσμα. Από τις ακτές των ποιοτικών καταθέσεων μέχρι τις εσχατιές της Μενεγάκη. Διότι συχνά-πυκνά μου φαίνεται ότι και οι μεν και οι δε κάβο δεν έχουν πάρει πως το παιχνίδι, αφού τίναξε την μπάνκα στον αέρα, άλλαξε. Από τη δηλωτή περάσαμε στον μουντζούρη. Ή το αντίθετο… Σαν να τους έβαλες λοιπόν όλους στο μιξεράκι του χωροχρόνου και νομίζουν ότι μόλις γύρισαν από τη Γιουροβίζιον του 2006 που έγινε πριν από τρεις χιλιάδες χρόνια (τόσα μου φαίνονται εμένα ότι έχουν περάσει) στην Αθήνα. Αυτήν όπου σερνόταν η Αννα Βίσση στα πατώματα, όχι για να τα σφουγγαρίσει, ως ώφειλε, αλλά για να τραγουδήσει.  Αννα Βίσση, είπα και θυμήθηκα αυτό ακριβώς που ήθελα να πω. Οτι δεν υπάρχει πιο βαρετό πράγμα από την αναμενόμενη έκπληξη. Οπως ότι η Αννα θα γιορτάσει τα 40 της χρόνια στο τραγούδι κάνοντας συναυλία με το αγορίτσι Κοντσίτα σε παραλιακό γκεϊάδικο στη Μύκονο. Αλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα εξτένσιον του αλλιώς. Και δηλώνει πάλι η απόβλητη ελληνίδα σταρ πως η ίδια αισθάνεται πιο γκέι από ποτέ. Ο,τι έλεγε και πέρυσι, και πρόπερσι, και προ Μνημονίου, και στη Γιουροβίζιον του ’06, και στους Ολυμπιακούς του ’04, μη σου πω και το ’02 που μπήκαμε στο ευρώ. Σου το ‘πα, κουμπάρε, πως έχεις πατήσει το freeze και δεν με πίστευες!

Ετσι, κουμπάρε μου, έχουν «παγώσει» όλοι στην εποχή που δέναν τα σκυλιά με τα λουκάνικα ενώ εμείς ζούμε το «τώρα» που δεν περισσεύουν ούτε για λουκανικόπιτα. Ζούμε όμως και το tora. Μη σου πω το tora, tora, tora. Ετσι δεν φώναζαν οι Γιαπωνέζοι στο Περλ Χάρμπορ όταν έκαναν επίθεση; Ε, επίθεση στην αισθητική μου (κι εδώ θα πω ότι η ηθική είναι και αισθητική) κάνουν οι φίλοι μας οι Γιαπωνέζοι όταν έρχονται με τηλεοπτικό συνεργείο στη χώρα μου για να γυρίσουν τα έργα και τις ημέρες μιας τηλεπαρουσιάστριας. Δηλαδή, της Κωνσταντίνας Σπυροπούλου. Δεν φανταζόμουν ότι είναι τόσο big in Japan η αμετροέπεια. Η με το ζόρι αναγωγή του τηλεοπτικού τίποτα σε ένα κίβδηλο κάτι. Τελικά το νινί σε πάει μέχρι Γιοκοχάμα.

Στο περσινό ναυάγιο έξω απ’ τη Γιοκοχάμα λοιπόν, εκτός του ότι θα είχες κάποιον άγιο και μάνα σε τρισάγιο, γονατιστή σε τάμα, φαίνεται ότι βυθίστηκε και η αντίσταση του ηθοποιού Χρήστου Λούλη στο μπάρκο της φωτογραφικής αξιοπρέπειας. Εδωσε συνέντευξη για να προμοτάρει την παράσταση «Παντρολογήματα», στην οποία συμμετέχει, και για τη φωτογράφιση μπήκε με τα ρούχα στην ντουσιέρα και άνοιξε τα ντους, σου λέω. Και να δεις κάτι χαρές που έγινε μουσκίδι!.. Μοντερνιές από τα βάθη της δεκαετίας του ’80, τότε που φωτογραφίζονταν με τα μπλουτζίν στις μπανιέρες. Κρίμα, μωρέ, το συνολάκι το δανεικό για τη φωτογράφιση. Θα μπάσει! Και φοβούμαι ότι δεν θα είναι το μόνο!  

Υ.Γ: …Κι ύστερα ήρθαν οι Μέλισσες! Το συγκρότημα. Για να παίξουν στο Ηρώδειο διασκευές των Μπιτλς. Τα ύστερα του κόσμου! Απλώς ας ξέρουν αυτά μπαμπάτσικα αγόρια που ντύνονται σαν γκαρσόνια στο Μιλγουόκι, ότι με γιακά σηκωμένο γκόμενα έβγαλε μόνο ο Δράκουλας!