Απόγονοι του Μπάουντι: Από την ανταρσία στη λιτότητα

Η κυβέρνηση της Βρετανίας επιθυμεί να φέρει πίσω στην πατρίδα τούς απογόνους των ναυτών που πραγματοποίησαν την περιβόητη ανταρσία του «Μπάουντι». Εκείνοι όμως το τελευταίο πράγμα που σκέφτονται να κάνουν είναι να εγκαταλείψουν τον επίγειο παράδεισο στον οποίο κατέληξαν να ζουν χάρη στους ατίθασους προγόνους τους.

Η ανταρσία του «Μπάουντι» έλαβε χώρα στις 28 Απριλίου του 1789. Πριν από διακόσια είκοσι πέντε χρόνια, μια ομάδα ναυτών του ιστιοφόρου «Μπάουντι» του Βασιλικού Ναυτικού της Βρετανίας υπό την ηγεσία του Φλέτσερ Κρίστιαν εξεγέρθηκε κατά του αδίστακτου καπετάνιου Ουίλιαμ Μπλάι. Αντιδρώντας στη σκληρότητά του, οι ναύτες τον υποχρέωσαν να εγκαταλείψει το πλοίο μαζί με όσους άνδρες παρέμειναν πιστοί σ’ αυτόν, ενώ εκείνοι συνέχισαν την περιπλάνησή τους στον Νότιο Ειρηνικό Ωκεανό.

Ολοι όσοι έχουν δει την πιο διάσημη από τις ταινίες που γυρίστηκαν με θέμα την ανταρσία του «Μπάουντι», εκείνη με τον Μάρλον Μπράντο στον ρόλο του Κρίστιαν, γνωρίζουν και ποια ήταν η κατάληξή της. Αφού άρπαξαν μερικές γυναίκες από την Ταϊτή, οι αντάρτες κατέληξαν στα νησιά Πίτκερν, 3.500 μίλια μακριά από τη Νέα Ζηλανδία, όπου και εγκαταστάθηκαν ελπίζοντας να μην εντοπιστούν ποτέ.

Πράγματι, ο Κρίστιαν και οι άνδρες του δεν βρέθηκαν ποτέ καθώς έφτασαν στο σημείο ν’ αλληλοεξοντωθούν. Οσοι γλίτωσαν από το μένος των συντρόφων τους παντρεύτηκαν τις Ταϊτινές που είχαν αρπάξει και απέκτησαν απογόνους, οι οποίοι στη συνέχεια έκαναν δικές τους οικογένειες και δικά τους παιδιά. Σταδιακά ο πληθυσμός του νησιού αυξήθηκε φτάνοντας κάποια στιγμή τους 260 κατοίκους. Με το πέρασμα των χρόνων, ωστόσο, οι νέοι κάτοικοι του νησιού άρχισαν να το εγκαταλείπουν.

Σήμερα στο νησί ζουν μόλις 49 άτομα. Αλλά επιβιώνουν αποκλειστικά χάρη στα επιδόματα που λαμβάνουν από τη Βρετανία και τη Νέα Ζηλανδία. Αμφότερες οι χώρες όμως, αφότου μείωσαν σημαντικά τα χρήματα που προορίζονται για τους απογόνους των ανταρτών του «Μπάουντι», τώρα σκέφτονται σοβαρά το ενδεχόμενο να τα καταργήσουν. Οι δαπάνες που απαιτούνται για την παροχή των βασικών υπηρεσιών (ηλεκτρικό ρεύμα, πόσιμο νερό, φάρμακα) προς τους νησιώτες είναι μεγάλες, με αποτέλεσμα το Λονδίνο να προτείνει την επιστροφή τους στη Βρετανία.

Εκείνοι όμως αρνούνται πεισματικά να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους. Κυκλοφορούν κάποιες εναλλακτικές προτάσεις, οι οποίες όμως είναι δύσκολο να εφαρμοστούν. Μία από αυτές αφορά το ενδεχόμενο όλοι όσοι εγκατέλειψαν το νησί να επιστρέψουν σ’ αυτό με στόχο την ενδυνάμωση της τοπικής κοινότητας.

Μια άλλη παρουσιάζει ως λύση την κατασκευή ενός αεροδρομίου για την προσέλκυση τουριστών, δίχως ωστόσο να γνωρίζει κανείς εάν οι τουρίστες θα θέλουν να επισκεφτούν ένα νησί ελάχιστων τετ. χιλιομέτρων στην εσχατιά της Γης. Μια τρίτη πρόταση προβλέπει την ανάπτυξη του λιμανιού του νησιού ώστε να μετατραπεί σε εμπορικό κόμβο.

Ομως τα τελευταία χρόνια τα εμπορικά πλοία που πλέουν στην περιοχή αντικαταστάθηκαν από τα αεροπλάνα. Οπότε δεν αποκλείεται οι κάτοικοι των νησιών Πίτκερν να συνεχίσουν να ζουν τις ζωές τους λησμονημένοι απ’ όλους, όπως ακριβώς και οι διάσημοι πρόγονοί τους.