Η πιο αδύναμη οικοδέσποινα όλων των εποχών!

Οι Βραζιλιάνοι πριν αρχίσει το Μουντιάλ έκλεισαν τα σύνορα στον Αλτσίδες Γκίτζια, τον ουρουγουανό στράικερ που είχε κάνει το Μαρακανά να σωπάσει.

Δεν επέτρεψαν δηλαδή στον άνθρωπο που είχε πετύχει το νικητήριο γκολ για την Ουρουγουάη στο 2-1 επί της Βραζιλίας το 1950 να μπει στη χώρα για να παρακολουθήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο, θεωρώντας ότι δεν θα τους φέρει γούρι.

Θα ήταν όμως πολύ πιο απλό να κλείσουν τα σύνορα στον… Λουίς Φελίπε Σκολάρι, ο οποίος αντίθετα έκανε τα γήπεδα να βράζουν και κυρίως να κράζουν.

Η επόμενη ημέρα στη χώρα όπου λατρεύουν την μπάλα σαν θεά, περιλαμβάνει περισυλλογή αλλά και σκέψεις για δραστικές αποφάσεις, πρώτη φορά ύστερα από μία και πλέον δεκαετία.

Δεν είναι λίγοι αυτοί που λένε ότι ήρθε η ώρα να αναλάβει την Εθνική Βραζιλίας ευρωπαίος προπονητής και δεν είναι τυχαίο ότι βγήκε η είδηση για την πρόταση στον Ζοζέ Μουρίνιο, που όμως δεν το βλέπει ζεστά.

Την καλύτερη ατάκα πάντως την είπε ο εμβληματικός αρχηγός της ομάδας του 1970, Κάρλος Αλμπέρτο: «Δεν έχει σημασία η εθνικότητα. Ας είναι Βραζιλιάνος, αλλά να του νοικιάσουν ένα διαμέρισμα στην Ευρώπη. Εκεί πρέπει να μένει αφού εκεί παίζουν οι περισσότεροι και καλύτεροι Βραζιλιάνοι πλέον».

Ενας άλλος παγκόσμιος πρωταθλητής (με την ομάδα του Σκολάρι μάλιστα το 2002) που είχε φορέσει και τη φανέλα του Παναθηναϊκού, ο Ζιλμπέρτο Σίλβα έθεσε έναν ακόμα προβληματισμό: «Η κρίση δεν άρχισε τώρα αλλά εδώ και μια δεκαετία. Η ομοσπονδία πρέπει να δουλέψει περισσότερο και πιο κοντά με την κυβέρνηση και τους συλλόγους. Να γίνει σωστή οργάνωση με τις ακαδημίες και τις σχολές προπονητικής και να πιάσουμε το πρόβλημα από την αρχή. Εχουμε μείνει πίσω σε αυτό τον τομέα»

ΑΡΝΗΤΙΚΑ ΡΕΚΟΡ. Τα δέκα γκολ που δέχτηκε στα δύο τελευταία παιχνίδια της η Βραζιλία (7-1 από τη Γερμανία και 3-0 από την Ολλανδία) ανέβασαν τον συνολικό αριθμό στα 14 στο τουρνουά, καθώς μόνο το Μεξικό δεν μπόρεσε να σκοράρει απέναντί τους!
Και όλα αυτά, κόντρα σε μια ομάδα που είχε ως ατού της την άμυνα, σύμφωνα με τον τεχνικό της, ο οποίος πίστεψε – πατώντας στις δάφνες του θριάμβου του 2002 – ότι η δική του προσωπικότητα θα ήταν αυτή που θα έκανε τη διαφορά και όχι των παικτών του!

Αντίθετα, κατάφερε η μεγάλη Βραζιλία να γίνει η χειρότερη διοργανώτρια όλων των εποχών, καταρρίπτοντας τη μία μετά την άλλη τις αρνητικές επιδόσεις.

Η μόνη διοργανώτρια που είχε δεχτεί επτά γκολ ήταν η Ελβετία το 1954, όταν είχε χάσει από την Αυστρία με 7-5, ενώ η Βραζιλία ήταν αυτή που είχε υποχρεώσει διοργανώτριες σε βαριές ήττες, τη Σουηδία στον τελικό του 1958 (5-2) και τη Χιλή στον ημιτελικό του 1962 (4-2). Τέλος, η Ιταλία είχε νικήσει 4-1 το Μεξικό στην έδρα του στον προημιτελικό του 1970.

Ακόμα και το αδύναμο Ελ Σαλβαδόρ είχε φύγει με παθητικό 13 γκολ από την Ισπανία το 1982, έχοντας ηττηθεί βέβαια με το ακατάρριπτο έως σήμερα 10-1 από την Ουγγαρία.

Πριν από το 1986 τη χειρότερη επίδοση άμυνας έχει η Κορέα το 1954 (16), ενώ 15 γκολ, εκτός του Βελγίου, είχαν δεχτεί η Σουηδία (1950) και η Γαλλία (1958). Ο Ζούλιο Σέζαρ, φυσικά, έγινε ο τερματοφύλακας που είδε την εστία του να παραβιάζεται περισσότερες φορές από κάθε άλλον (18) καθώς είχε συμμετάσχει και στο προηγούμενο Παγκόσμιο Κύπελλο στη Νότια Αφρική, όπου η Βραζιλία είχε δεχτεί τέσσερα τέρματα και είχε αποκλειστεί από την Ολλανδία στα προημιτελικά.

Με 5-0 στο ημίχρονο έχανε και το Ζαΐρ το 1974 κόντρα στη Γιουγκοσλαβία (9-0 τελικό σκορ) και στην Πολωνία (7-0), αλλά σε κανένα από τα δύο παιχνίδια δεν είχε δεχτεί αυτά τα πέντε γκολ στο πρώτο ημίωρο όπως η Βραζιλία με τη Γερμανία.