Ενας τίτλος «στα σημεία»

Δικαιοσύνη αποδόθηκε χθες το βράδυ!

Η ομάδα που τα τελευταία 12 χρόνια είχε την πιο σταθερή πορεία στα Μουντιάλ (φιναλίστ το 2002 και τρίτη θέση το 2006 και το 2010) έφτασε στην κορύφωσή της κατακτώντας την πρώτη θέση στον κόσμο. Στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου που διεξήχθη στο επιβλητικό Μαρακανά του Ρίο ντε Ζανέιρο, τα Πάντσερ έφτασαν στην τέταρτη κατάκτηση του τροπαίου χάρις στο γκολ που σημείωσε στο 113ο λεπτό του αγώνα (και 23ο της παράτασης) ο Μάριο Γκέτσε της Μπάγερν Μονάχου, ποδοσφαιριστής ο οποίος ήλθε από τον πάγκο και με ένα άψογο πλασέ (ύστερα από εξαιρετική σέντρα του Αντρέ Σούρλε ο οποίος είχε επίσης περάσει στον αγώνα ως αλλαγή) έσπασε το «κατενάτσιο» της Αργεντινής.

Στα 22 χρόνια του, ο Γκέτσε (ποδοσφαιριστής ο οποίος προαλείφεται για επόμενος ηγέτης της Νατσιονάλμανσαφτ) κατάφερε να οδηγήσει την εθνική ομάδα της χώρας του στην κατάκτηση του τίτλου που θα συνεχίζει να στοιχειώνει τον Λιονέλ Μέσι. Ο φερόμενος ως διάδοχος του Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα ήταν για ακόμα ένα νοκάουτ ματς της διοργάνωσης ανήμπορος να κάνει τη διαφορά (κατά τη διάρκεια του πρώτου 45λέπτου έκανε ξανά εμετό, νιώθοντας προφανώς την πίεση να τον ξεπερνά) και να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις των οπαδών της Αλμπισελέστε, οι οποίοι κατέκλυσαν μεγάλο μέρος του αχανούς Μαρακανά περιμένοντας ότι θα γίνουν μάρτυρες της αναβίωσης του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1986, όταν ο Ντιέγκο με τις εμπνεύσεις του είχε οδηγήσει την Αργεντινή στην κατάκτηση του τροπαίου.

Αντιθέτως είδαν έναν Μέσι φλύαρο και επίμονο, να χαρακτηρίζεται σε όλη τη διάρκεια του αγώνα από λανθασμένες επιλογές, να έχει ελάχιστες επαφές με την μπάλα και να παίζει περισσότερο για τον εαυτό του παρά για την ομάδα εκβιάζοντας καταστάσεις. Είναι δε περίεργο (ίσως δε και ειρωνικό) ότι του απονεμήθηκε η Χρυσή Μπάλα, βραβείο για την ανάδειξή του σε κορυφαίο παίκτη της διοργάνωσης όταν άλλοι παίκτες (Μίλερ, Νόιερ, Ροδρίγες κ.ά.) ήταν σαφώς πιο καθοριστικοί και με διάρκεια στην απόδοσή τους.

Στην κανονική διάρκεια του αγώνα, η επιθυμία της Αργεντινής να καταστρέψει το παιχνίδι της Γερμανίας και να πετύχει το καίριο χτύπημα στην αντεπίθεση καθόρισε και την εικόνα του παιχνιδιού. Ταμπουρωμένοι πίσω από τη μεσαία γραμμή και πιστοί στην εντολή του Σαμπέγια να μαρκάρουν σε κάθε πιθαμή του γηπέδου, παραμένοντας πιστοί στις αλληλοβοήθειες, οι παίκτες της Αλμπισελέστε έδωσαν την μπάλα στα Πάντσερ και περίμεναν την κατάλληλη στιγμή για να χτυπήσουν. Η στατιστική του 90λέπτου έγραψε ότι ο Μέσι είχε συνολικά δεκαεννέα επαφές με την μπάλα (10 στο α’ μέρος, όσες ο τερματοφύλακας της Αργεντινής Σέρχιο Ρομέρο), ωστόσο στις πέντε εξ αυτών ο σουπερστάρ της Μπαρτσελόνα θα μπορούσε να σκοράρει αν δεν είχε λιποψυχήσει. Βέβαια στη φάση του αγώνα αστόχησε στο 20′ ο Ιγκουαΐν, ο οποίος ύστερα από λάθος γύρισμα του Κρόος βρέθηκε τετ α τετ με τον Νόιερ έχοντας όλον τον χρόνο να πάρει τη σωστή απόφαση.

Επέλεξε την πλέον λανθασμένη, ένα κακό πλασέ το οποίο έστειλε την μπάλα άουτ. Ηταν η τεράστια ευκαιρία της Αργεντινής και η στιγμή που θα μπορούσε να αλλάξει τη μοίρα του τελικού για την ασθενέστερη Αλμπισελέστε.