Σπορτέξ και δεκάποντες γόβες

Χαμηλά. Πιο χαμηλά. Εως το ύψος των υποδημάτων. Εκεί εδράστηκαν και η «κόντρα» και η νέα μόδα της Επιδαύρου. Οπως και στην ευριπίδεια «Ελένη» κατά τον 26χρονο Δημήτρη Καραντζά, που άνοιξε φέτος – επιτυχημένα τελικά – τα Επιδαύρια, έτσι και στον κατά τον 37χρονο Εκτορα Λυγίζο «Προμηθέα δεσμώτη» το… σύνθημα ήταν ένα: αθλητικά παπούτσια! Σπορτέξ! Ελβιέλες (για τους παλιότερους)!

Οχι ότι δεν έπαιξε πολύ το είδος και στο κοίλον. Και στη μικρή και στη μεγάλη Επίδαυρο. Είναι από εκείνες τις περιπτώσεις που η άνεση γίνεται και στυλ (βέβαια, δεν εκόμισαν και γλαύκαν ες Αργολίδα. Καθότι η Αμαλία Μουτούση είχε λανσάρει από το 2011, χάρη στον Λευτέρη Βογιατζή, τα σπορτέξ στην Επίδαυρο). Το οποίο στυλ υιοθέτησε και η βετεράνα Δήμητρα Γαλάνη – μαζί με ασορτί μπαντάνα στο κεφάλι (ο ιδρώτας της θερινής ραστώνης, γαρ) στο θεατράκι για τον Vassilikos. Μόνο η συντεχνίτισσά της Ελευθερία Αρβανιτάκη άφησε τα κόκκινα φουστάνια (που την έκαναν κάποτε να μοιάζει πυρκαγιά) και έπιασε τα σινιέ δεκάποντα πέδιλα. Φεραγκάμο, μου είπαν, αλλά θα σας γελάσω. Πάντως για τις χαραμάδες του σκηνικού δεν ήταν. Πώς αποφεύχθηκε το «ατύχημα» μόνο ο από μηχανής θεός της Επιδαύρου ξέρει.

Ο ίδιος θεός που δεν φύλαξε τα έρμα τα τουριστικά, τα ξενοδοχεία και τις ταβέρνες της περιοχής, που ακόμη έχουν παράπονα από το πρόγραμμα του Φεστιβάλ, που ξεκίνησε με δύο «μικρότερες» παραστάσεις στο μεγάλο θέατρο και μάλιστα μόνο για μία ημέρα, το Σάββατο. Οδυρμός (το είπαμε). Και ξεσηκωμός. Κάποιοι ευαγγελίζονται ακόμη και δημάρχους μπροστάρηδες στον «δίκαιο αγώνα» της περιοχής.

Πολιτικούς πάντως δεν είδαν στους επιδαύριους θώκους οι ντόπιοι (έστω για να τους πουν τα παράπονά τους). Αφαντοι. Ενώ από Εκκλησία – αργολική – είδαν και παραείδαν. Λέγεται πως είχε και έναν χαρακτήρα συμπαράστασης αυτή η παρουσία.

Πάντως, οι νέοι του επιδαύριου φεστιβαλικού ξεκινήματος Καραντζάς και Λυγίζος πήγαν πακέτο κατά κάποιον τρόπο. Οι του Καραντζά, που κέρδισαν το δύσκολο στοίχημα την περασμένη εβδομάδα, παρακολούθησαν τις πρόβες των δεύτερων. Και βρέθηκαν μαζί τους τα βράδια στον Ακτορα του Λυγουριού και αργά το βράδυ για φαγητό στον Λεωνίδα. Ο οποίος ανάρτησε – είναι συγκινητικό αυτό – ανάμεσα στις φωτογραφίες πρωταγωνιστών της Επιδαύρου και την εικόνα της δικής μας αγαπημένης συναδέλφου Ελενας Δ. Χατζηιωάννου, που έφυγε νωρίς. Και όχι μόνο είχε ζήσει τις μεγάλες στιγμές στα αργολικά αρχαία θέατρα, αλλά είχε επιλέξει και το Λυγουριό ως τόπο ανάπαυλας.

Η παράσταση Λυγίζου δεν άρεσε σίγουρα όσο εκείνη η πρώτη του Καραντζά. Κι ας είχε κάπου 1.500 περισσότερους θεατές και αναγνωρίσιμους ηθοποιούς, όπως η Στεφανία Γουλιώτη, η Αννα Μάσχα κ.ά. Η στιχομυθία όμως που «γράφτηκε» στο κοίλον ήταν εκείνη του παλιού ρέκτη του θεσμού δικηγόρου Αλέξανδρου Λυκουρέζου με τον διευθυντή του Φεστιβάλ Γιώργο Λούκο. «Είναι το χειρότερο πράγμα που έχω δει τα τελευταία 40 χρόνια» του φώναξε κατεβαίνοντας – αν και δεν ακολούθησε την εντυπωσιακά μεγάλη ροή αποχώρησης θεατών από την πρώτη ώρα της παράστασης του «Προμηθέα». «Καλά, εσύ όλο έτσι λες» ήταν η απάντηση Λούκου. «Αυτό που σου λέω» κατέληξε επιτακτικά.

Και μια και μιλάμε για ατάκες, πολλές εκτοξεύθηκαν – και όχι με την καλή την έννοια – μεταξύ επίδοξων θαμώνων του Λεωνίδα που δεν έβρισκαν θέση στο θρυλικό θεατρικό στέκι (την ώρα που άλλοι ησύχαζαν στο Καλογερικό και άλλοι δίπλα στην πισίνα του Αριστοτέλη, όπως Γαλάνη και Αρβανιτάκη). Οπως και για το γεγονός ότι το αναψυκτήριο στην Επίδαυρο δεν είχε νεράκια των 500 ml προς 0,35 ευρώ, αλλά μόνο των 750 ml προς 0,50.

Μπορεί η Ελευθερία του τραγουδιού να μην είδε τα λουστρινένια τακούνια της να σφηνώνουν σε καμιά σανίδα του σκηνικού στη μικρή Επίδαυρο, αλλά… σφήνωσε την πλέον υπερβολική ατάκα αβροφροσύνης στον Vassilikos, που έκανε ό,τι μπορούσε (όχι υποχρεωτικά με την καλή έννοια) στα τραγούδια του Τσιτσάνη, όταν εκείνος άνοιξε τον χορό της αβρότητας μεταξύ καλλιτεχνών από σκηνής: «Τέτοια μου κάνει και θα είμαι πάντα δίπλα του». Και από το κοινό ήρθε η απάντηση: «Χαλάρωσε, Ελευθερία!». Αντε να το δούμε κι αυτό…