Πέθανε ο διάσημος μαέστρος κλασικής μουσικής Λορίν Μάαζελ

Σε ηλικία 84 ετών πέθανε την Κυριακή ο διάσημος μαέστρος Λορίν Μάαζελ, που διηύθυνε τις πιο γνωστές ορχήστρες στον κόσμο, ανάμεσά τους, τη Φιλαρμονική της Βιέννης, τη Φιλαρμονική της Νέας Υόρκης, την Κρατική Οπερα της Βιέννης κα.

Ο μαέστρος πέθανε στο σπίτι του στη Βιρτζίνια των ΗΠΑ από επιπλοκές από πνευμονία, όπως ανακοίνωσε η εκπρόσωπός του.

Μιλώντας παλιότερα στα «NEA», ο Μάαζελ είχε ερωτηθεί αν ο ο μαέστρος είναι σημαντικότερος από την ορχήστρα την οποία διευθύνει και παρέπεμψε στον δάσκαλό του (ο μεγάλος μαέστρος Αρτούρο Τοσκανίνι τον κάλεσε σε ηλικία μόλις 11 ετών να διευθύνει τη Συμφωνική Ορχήστρα του NBC): «Ο Τοσκανίνι απάντησε κάποτε στην ίδια ερώτηση, πως αγνοεί το γιατί είναι “μεγάλος” μαέστρος. “Εγώ απλώς διευθύνω αυτά που βλέπω στην παρτιτούρα”, έτσι είπε… Είναι ξέρετε δύσκολο να εξηγήσω τον τρόπο που με χαρακτηρίζουν οι άλλοι. Ξέρω ίσως πολύ καλά τι θεωρώ εγώ σημαντικό στην ερμηνεία ή τη διεύθυνση όταν παρατηρώ κι ακούω άλλες ορχήστρες. Αυτά είναι ίσως η μουσική ζωντάνια, ο τρόπος που ερμηνεύεται το όποιο έργο, αν του προσδίδεται νόημα και ένταση με την ερμηνεία. Ταυτίζομαι με τη μουσική και βιώνω την κάθε στιγμή της ζωντανή και πάλλουσα. Είναι ο ίδιος ο μουσικός λόγος κι ο τρόπος που αρθρώνεται. Είναι αδύνατο να το προσδιορίσεις με λέξεις. Ίσως μόνο με νότες και τον τρόπο της ερμηνείας τους».

«Η κλασική μουσική είναι το πεδίο όπου οι άνθρωποι πάντα κατέφευγαν για να αντιμετωπίσουν τις μάχες της καθημερινής ζωής», είχε δηλώσει τότε.

«Παιδί-θαύμα» προ 75ετίας σχεδόν (σε ηλικία τεσσάρων ετών σπούδαζε βιολί, στα οκτώ διεύθυνση ορχήστρας) μάλλον θεωρεί ανασταλτικό παράγοντα την πρόωρη αναγνώριση. «Είναι μάλλον αρνητικό. Συνήθως τα “παιδιά-θαύματα” παραμένουν μόνο παιδιά. Δεν συνεχίζουν. Προσωπικά χρειάστηκε να διακόψω, να ανασυνταχθώ και να συνεχίσω ως “ενήλικας-θαύμα”».

«H κλασική μουσική πάντα είχε απήχηση σε ένα 5% του παγκόσμιου πληθυσμού κι αυτό μάλλον δεν έχει αλλάξει. H λεγόμενη “παγκοσμιοποίηση” σύστησε ίσως τη μουσική αυτή και σε χώρες όπου πριν από 100 χρόνια δεν θα ακουγόταν ποτέ. Ακόμα και σε μικρές χώρες χτίζονται πλέον αίθουσες συναυλιών, ιδρύονται ορχήστρες».