Κάν’ το όπως στην Τιενανμέν

Η υπερβολή δεν οδηγεί πουθενά – αντίθετα, σε σπρώχνει σε αδιαπέραστα αδιέξοδα. Ο Λιονέλ Μέσι είναι ένα τέκνο της υπερβολής και της ανάγκης. Της υπερβολής που θέλει όποιον αργεντινό ποδοσφαιριστή που ξεχωρίζει έστω με διαφορά στήθους από τους άλλους να είναι ο νέος Μαραντόνα και της ανάγκης του ποδοσφαίρου να στηρίζει τα γερά οικονομικά του θεμέλια πάνω σε μύθους. Ο Μέσι, λοιπόν, δεν δικαιολογεί τον μύθο του, τα χρήματα που εισπράττει, τη λάμψη των προβολέων που τον λούζει, με την παρουσία του στο Μουντιάλ της Βραζιλίας.

Ο Μέσι ζει και αναπνέει «γεννημένος» σε ένα πρωτάθλημα κομμένο και ραμμένο στα μέτρα του, το ισπανικό. Μεγαλωμένος στη Μασία, παιδί που έχριζε ειδικής μεταχείρισης, μεγαλουργεί εντός γνώριμων υδάτων. Με αντιπάλους ομάδες όπως οι Ελτσε, Θέλτα, Χετάφε, Γρανάδα, ο Μέσι σκοράρει και ξεδιπλώνει το ταλέντο του. Το ερώτημα είναι αν μπορεί να κολυμπήσει στα ταραγμένα νερά της Μπουντεσλίγκα ή στα… γεμάτα ρεύματα και κυματισμούς νερά της Πρέμιερ Λιγκ. Ο «αντίπαλός» του Κριστιάνο Ρονάλντο αγωνίστηκε στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και άφησε τα πατήματά του ανεξίτηλα στα γήπεδα της Γηραιάς Αλβιόνος.

Ο Μέσι, περιχαρακωμένος από την ασφάλεια της μητέρας Ισπανίας, μεγαλουργεί (σχετικό και αυτό). Ποιος διαφωνεί πως στον ημιτελικό με την Ολλανδία ο Μέσι είχε χάσει τον προσανατολισμό του περιπλανώμενος με συμπτώματα vertigo στο χορτάρι; Τον είχαν περιφρουρήσει άριστα οι αντίπαλοι, θα πει κάποιος. Σωστά! Αμέσως όμως έρχονται στο νου οι περιφρουρούντες Αγγλοι και Βέλγοι τον Μαραντόνα, να παρακάμπτονται σαν προπονητικοί κώνοι στο Μουντιάλ του 1986 και οι συγκρίσεις προκαλούν χαμόγελα…

Ο Μέσι μεθαύριο καλείται από ένα ολόκληρο έθνος να σταθεί μπρος από τα τρομακτικά Πάντσερ όπως ο νεαρός κινέζος φοιτητής στην Τιενανμέν και να τα σταματήσει. Είναι η ευκαιρία της ζωής του να αποδείξει σε όσους τον αμφισβητούν πως έχει και ψυχή και πάθος, εκτός από το ταλέντο που του περισσεύει.