Χαμένοι σε μάτια – φυλακές

«Ο θυρωρός»: Από τη φύση του και μόνο το επάγγελμα του θυρωρού εμπεριέχει κάτι από την ιδιότητα ενός… ηδονοβλεψία – άλλωστε η λέξη προκύπτει από τη σύνθεση του ουσιαστικού θύρα και του ρήματος ορώ. Φυσικά, ελάχιστοι έχουν πλέον απομείνει. Τα παλαιότερα χρόνια όμως ο θυρωρός ήταν αναπόσπαστο μέλος μιας πολυκατοικίας. Ηταν αυτός που όφειλε να είναι αποδεκτός από την πλειοψηφία των ιδιοκτητών αλλά και αρκετά έμπιστος για να γνωρίζει τα μυστικά τους. Και, φυσικά, ο κινηματογράφος φρόντισε να τον αξιοποιήσει στο έπακρο. Ιδιαίτερα δε ο φανταστικός.

Ο Χάουμε Μπαλαγκουέρο είναι ίσως ο πιο ικανός μάστορας του είδους που δρα αυτή τη στιγμή σε ευρωπαϊκό έδαφος. Είναι εργατικός (με δέκα ταινίες από το 1999) και συνεπής (καμία κακή ταινία μέχρι σήμερα). Και αυτή εδώ η ταινία του, γυρισμένη το 2011 (προφανώς τα φιλμ έρχονται πιο… φτηνά στους διανομείς αν αγοράζονται με 2-3 χρόνια καθυστέρηση, ασχέτως αν στο μεταξύ έχουν «διαρρεύσει» στο Διαδίκτυο) κουβαλά μια χιτσκοκική διαστροφή, αρκετή για να καθηλώσει τους ανύποπτους ή και αυτούς που θέλουν τόσο να «εξαπατηθούν» που κάνουν πού και πού τα στραβά μάτια.

Κεντρική φιγούρα εδώ ο Σέζαρ, θυρωρός σε συγκρότημα πολυκατοικιών στη Βαρκελώνη, ανίκανος – όπως μας εξομολογείται από την αρχή – να αισθανθεί έστω και την παραμικρή χαρά. Ετσι, βυθίζει τους ενοίκους του στη δυστυχία παρεμβαίνοντας στις ζωές τους, μέχρι που ερωτεύεται την όμορφη και – ακόμη χειρότερα γι’ αυτήν – αισιόδοξη Κλάρα. Που του «προσφέρεται» ουσιαστικά ως το τέλειο θύμα. Ο Μπαλαγκουέρο ξεπερνά το πρώτο φανερό εμπόδιο (ο κεντρικός ήρωας είναι ένας απωθητικός ψυχοπαθής) αφιερώνοντας ένα κομμάτι του κινηματογραφικού χρόνου στη μεθοδολογία του θυρωρού του – όσο τον σιχαίνεσαι άλλο τόσο τον θαυμάζεις. Το πρόβλημα είναι πως η ψυχοπαθολογική απλοϊκότητα του μητρικού τραύματος (παρέα με μια χούφτα γερές αναληθοφάνειες) αδυνατούν να κρυφτούν επαρκώς πίσω από την αισθητική φροντίδα ενός ιλουστρασιόν σινεμασκόπ. Αλλά είπαμε: ως φίλος του φανταστικού βάζεις τις επιφυλάξεις σου στην άκρη.

Βαθμοί: 6

{T14B}Συνένοχοι στο έγκλημα {T14B}
{ARXTR}«38 μάρτυρες»:{ARXTR} 38 μάρτυρες είδαν και άκουσαν μια νεαρή γυναίκα να βιάζεται και να δολοφονείται. Αλλά δεν έκαναν απολύτως τίποτα για να τη βοηθήσουν. Κάποιοι λυγίζουν από τις ενοχές αλλά όλα καταγράφονται με μια άκρως… βόρεια στωικότητα από τον Λουκά Μπελβό, που μεταφέρει εδώ μια νουβέλα του Ντιντιέ Ντεκουάν. Ανά φάσεις αισθάνεσαι ότι παρακολουθείς ένα μυστήριο υπό την εποπτεία του Ακι Καουρισμάκι (διαδραματίζεται και στη Χάβρη), ενώ η απέριττη κιθαριστική συνοδεία εντείνει ακόμη περισσότερο το όλο μελαγχολικό feeling. Ως σκωπτική ματιά στη δυτική κοινωνία διατηρεί τις αιχμές του – ακόμη περισσότερο δε ως δράμα χαρακτήρων. 
{B}Βαθμοί: 6{B}

{T14B}Ο Ζενέ επιστρέφει{T14B}
{ARXTR}«Ο απρόβλεπτος κύριος Σπίβετ»:{ARXTR} Η χλιαρής απήχησης επιστροφή του Ζαν Πιερ Ζενέ στα κινηματογραφικά πράγματα βγαίνει τελικά «σκαστή» καταμεσής του καλοκαιριού. Βασισμένη σε πετυχημένο παιδικό βιβλίο, λέει, με ήρωα έναν πιτσιρικά που ξεκινά από το οικογενειακό ράντσο, κάπου στη μέση του αμερικάνικου πουθενά, για να παρευρεθεί σε συνέδριο επιστημόνων! Το 3D ευνοεί τη φαντασία του δημιουργού που εικαστικά επιστρέφει κάπως στις εποχές της «Πόλης των χαμένων παιδιών» (στο πιο… φωτεινό) – ενώ δεν ξεχνάς ποτέ ότι παρακολουθείς την Αμερική μέσα από τα μάτια ενός Ευρωπαίου. Που κι αυτός με τη σειρά του την ανακάλυψε πρώτα μέσα από το σινεμά της. 
{B}Βαθμοί: 6{B}

{T14B}Πικρές ιστορίες{T14B}
{ARXTR}«Ο κύκλος των αναμνήσεων»:{ARXTR} Από το πρώτο πλάνο αντιλαμβάνεσαι τη σοβαρότητα των προθέσεων τούτου εδώ. Στο επίκεντρο ο Κόλιν Φερθ στον ρόλο του Ερικ Λόμαξ, ενός εκ των χιλιάδων αιχμαλώτων πολέμου που εργάστηκαν για την κατασκευή σιδηρόδρομου στη Βιρμανία κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Χρόνια μετά βρίσκει τη Νικόλ Κίντμαν και την παντρεύεται – βασανίζεται όμως από τις εφιαλτικές αναμνήσεις του. Και εκείνη ανακαλύπτει ότι ο βασανιστής του είναι ακόμη ζωντανός. Βασισμένο στα απομνημονεύματα του Λόμαξ, το ακαδημαϊκό πλην καλαίσθητο φιλμ κουβαλά γνήσιο σπαραγμό (απόρροια μιας εκπληκτικής ερμηνείας από τον Κόλιν Φερθ), το επιμύθιο όμως περί της ανθρώπινης φύσης διακατέχεται από μια κάποια αφέλεια. Στο τέλος, σου μένει η καλλιγραφία. 
{B}Βαθμοί: 5 {B}

{T14B}Για το βίντεο {T14B}
{ARXTR}«Τρεις μέρες διορία»:{ARXTR} Ο Κέβιν Κόστνερ είναι επαγγελματίας δολοφόνος για τη CIA που τον χτυπά μια ανίατη ασθένεια και αποφασίζει να τα παρατήσει για να επανασυνδεθεί με τη μικρή του κόρη. Ελα όμως που του προσφέρουν… θεραπεία ως ανταμοιβή για μια τελευταία αποστολή. Πώς σας φαίνεται; Κι όμως, η ταινία (παραγωγής Λικ Μπεσόν) είναι ελαχίστως καλύτερη απ’ ό,τι ακούγεται, και γι’ αυτό να ευχαριστείτε τον Κόστνερ. 
{B}Βαθμοί: 4 {B}

{T14B}Ανουσιότητα {T14B}
{ARXTR}«Το 24ωρο μιας ξανθιάς»:{ARXTR} Το one night stand μιας φιλόδοξης δημοσιογράφου προκύπτει ξινό όταν βρίσκεται χωρίς χρήματα, τηλέφωνο και αυτοκίνητο, με ένα εξαιρετικά σημαντικό επαγγελματικό ραντεβού να εκκρεμεί. Το πρόβλημα είναι ότι δεν μας καίγεται καρφί (sorry, Ελίζαμπεθ Μπανκς). 
{B}Βαθμοί: {B}1