Εκατό σελίδες γεμάτες προκλήσεις

Η Κυπριακή Δημοκρατία είναι «εκλιπούσα» (defunct), το casus belli της Τουρκίας έναντι της Ελλάδας δεν συνιστά απειλή αλλά «μέτρο αμοιβαιότητας»(!), ενώ η χώρα μας θα πρέπει να προστατεύσει τα δικαιώματα της «τουρκικής» μειονότητας στη Θράκη και στα Δωδεκάνησα. Είναι μερικές από τις πάγιες θέσεις της Αγκυρας όπως διατυπώνονται στο 100σέλιδο έγγραφο που κατέθεσε η τουρκική πλευρά μετά την ολοκλήρωση του Συμβουλίου Σύνδεσης Τουρκίας – ΕΕ στις 23 Ιουνίου στο Λουξεμβούργο.  

Το έγγραφο, το οποίο αποτέλεσε την αφορμή για την αντιπαράθεση που ξέσπασε ανάμεσα στον Βαγγέλη Βενιζέλο και την ευρωβουλευτή του ΔΗΣΥ Ελένη Θεοχάρους, δεν αποτελεί σε καμιά περίπτωση επίσημο ευρωπαϊκό κείμενο, είναι όμως μια εύγλωττη καταγραφή – σε προκλητική γλώσσα – των πάγιων τουρκικών θέσεων. Σημειώνεται, εξάλλου, ότι ο τούρκος υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων Μεβλούτ Τσαβούσογλου, ο οποίος εκπροσώπησε την Τουρκία στη συνεδρίαση του Συμβουλίου Σύνδεσης, φρόντισε να μη χρησιμοποιήσει τέτοια γλώσσα ενώπιον των ευρωπαίων υπουργών Εξωτερικών.

Στο εκτενές σημείωμα οι Τούρκοι χαρακτηρίζουν την Κυπριακή Δημοκρατία «νεκρή», αφού έχουν επιχειρηματολογήσει ότι η ένταξή της στην Ενωση ήταν άδικη και παράνομη. Ταυτόχρονα, αξιώνουν ένα νέο διζωνικό – δικοινοτικό καθεστώς με βάση τη λογική των δύο συνιστώντων κρατιδίων.

Από το τουρκικό έγγραφο προκύπτει και η δυσφορία της τουρκικής πλευράς για την ευρωπαϊκή στρατηγική για τη θαλάσσια ασφάλεια που υιοθετήθηκε στις 25 Ιουνίου από το Συμβούλιο των υπουργών Εξωτερικών της Ενωσης. Με βάση την απόφαση, σημειώνεται ρητά ότι οποιαδήποτε απειλή έναντι κράτους – μέλους με αφορμή ναυτικές διαφορές συνιστά απειλή για τα στρατηγικά συμφέροντα της Ενωσης. Στο σημείωμα η τουρκική πλευρά αμύνεται σημειώνοντας ότι οι τουρκικές θέσεις για το Αιγαίο «δεν έχουν καμία σχέση με την έννοια της απειλής». Η Αγκυρα επιχειρεί να δικαιολογήσει το casus belli υποστηρίζοντας ότι δεν ήταν παρά «μέτρο αμοιβαιότητας» στην απόφαση της ελληνικής Βουλής να επεκτείνει η Ελλάδα τα χωρικά της ύδατα σε 12 μίλια εφόσον το θελήσει. «Η πλευρά της ΕΕ θα πρέπει να αποφύγει ευαίσθητες λέξεις, όπως η “απειλή”, στο πλαίσιο της προετοιμασίας της Στρατηγικής Θαλάσσιας Ασφάλειας όταν αναφέρεται στην οριοθέτηση ζωνών στην περιοχή» σημειώνεται χαρακτηριστικά.

Παρόμοια είναι η γλώσσα που χρησιμοποιείται για την «τουρκική», όπως αναφέρεται, μειονότητα της Θράκης, ενώ η τουρκική πλευρά επιχειρεί για άλλη μια φορά να δημιουργήσει θέμα τουρκικής μειονότητας στα Δωδεκάνησα.