Μοντέρνο παραμύθι στους βράχους

Ηταν λίγο μετά τις 23.00, με φόντο τον βράχο του Βύρωνα, δεκάδες παιδιά είχαν ξεχυθεί πάνω στο σκηνικό με τα χρωματισμένα αφρολέξ σε σχήμα κύβου ή τριγώνου, ανέβαιναν πάνω τους, τα χαλούσαν υπό το άγρυπνο μάτι των γονέων. Υπάρχει πάντα ένας δείκτης επιτυχίας για ένα παραμύθι που ανεβαίνει ως θεατρική παράσταση: ο τρόπος που τα παιδιά μένουν καθηλωμένα και με συμμετοχή ώς το τέλος και ο τρόπος που γαληνεύουν (ή αθωώνονται) οι μεγαλύτεροι κατά τη διάρκειά του και σε απόσταση ασφαλείας από την καθημερινότητα.

Η παράσταση «Η κοιμωμένη ξύπνησε» των Ξένιας Καλογεροπούλου – Θωμά Μοσχόπουλου βέβαια, σε σκηνοθεσία του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου και σε παραγωγή του Θεάτρου Νέου Κόσμου, είναι κάτι παραπάνω από μια παράσταση για παιδιά. Και παρά το γεγονός πως το Θέατρο Βράχων στον Βύρωνα, στην πρεμιέρα της Δευτέρας (ακολουθούν 51 πόλεις), γέμισε από νωρίς με μικρές ηλικίες. Κι αυτό αφού η διασκευή του γνωστού παραμυθιού «Η κοιμωμένη» πραγματεύεται κάτι από τη σημερινή εποχή: εδώ εξάλλου η πριγκίπισσα (τον ρόλο έχει η Αμαλία Αρσένη) ξυπνάει από μακρύ ύπνο έπειτα από φιλί του πριγκιπόπουλου αλλά για την ακρίβεια ξυπνάει στο σήμερα, με τα κινητά τηλέφωνα, την ασύρματη επικοινωνία, το μετρό, τους βάναυσους ρυθμούς της μεγαλούπολης.

«Νόμιζα πως θα κάνω κάτι ανάλαφρο. Τελικά καλύτερα να έκανα Σαίξπηρ» μας έλεγε ο σκηνοθέτης Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος, λίγο πριν από την παράσταση και την ώρα που τα παιδιά με τους γονείς είχαν ανά χείρας ποπκόρν, μπισκότα και αναψυκτικά ενώ στο βάθος τρεις – τέσσερις πιτσιρικάδες είχαν βγάλει μια μπάλα και αντάλλασσαν πάσες.   

Το σκηνικό φωτίστηκε μετά τις 21.00 και ο Θεοδωρόπουλος μου εξήγησε το σκεπτικό του: «Η ιδέα ξεκίνησε από το σκηνικό. Οταν ο γιος μου ήταν μικρός, έπαιζα μαζί του με κάτι ξυλάκια που τώρα ανέσυρα και παίζω με τον μεγάλο μου εγγονό». Κι αυτό ακριβώς το σκηνικό μετασχηματιζόταν στη συνέχεια για δύο ώρες από τους ηθοποιούς σε άπειρα πράγματα, σε διαφορετικούς κόσμους, από τρένο μέχρι σύγχρονο εστιατόριο (εδώ ο λογαριασμός ήταν κάτι άγνωστο για την αθώα πριγκίπισσα που έφαγε, χωρίς να ξέρει τους κανόνες του καπιταλισμού). Τα παιδάκια χειροκροτούσαν, γελούσαν, μιλούσαν – η διάδραση δεν ήταν ακριβώς ζωηρή, ίσως δεν επιζητήθηκε έτσι κι αλλιώς από ένα παραμύθι και για μεγάλους, ενώ δυο – τρεις λεπτομέρειες στο κοινό έκαναν τη διαφορά: η πρώτη ήταν η παρουσία 30 παιδιών από το ΚΕΘΕΑ (Διάβαση). Η δεύτερη ήταν πως 50 συμπολίτες μας από τον Βύρωνα που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα, είχαν έλθει εδώ με δωρεάν είσοδο και μετά τη σύμπραξη του Θεάτρου Νέου Κόσμου με μια τοπική δομή αλληλεγγύης. Επίσης, μια σειρά ηθοποιών ήταν εδώ με τις οικογένειές τους – η Τάνια Παλαιολόγου, ο Μανώλης Μαυροματάκης, ο Μάνος Βακούσης, ο Παντελής Δεντάκης – και χωρίς το κλασικό άγχος της σκηνής, ίσως μόνο με το άγχος των παιδιών τους.

Λίγο μετά τις 23.00, οι ηθοποιοί υποκλίθηκαν στο κοινό ενώ τα παιδιά όρθια χειροκροτούσαν, εκτός των ηθοποιών, τον συνθέτη της παράστασης Σπύρο Γραμμένο και τον σκηνοθέτη. Και μέσα στη «θάλασσα» των παιδιών, ο Γεράσιμος Αρσένης, στην πρώτη σειρά μόνος (η Λούκα Κατσέλη έλειπε στις Βρυξέλλες, όπως μας είπε), χειροκροτούσε κι αυτός εμφανώς συγκινημένος την κόρη του Αμαλία και τους ηθοποιούς σε ένα «αθώο» καρέ από μια παράσταση που μόλις ξεκίνησε το ταξίδι της.