Η Μπάρτσα δεν θα είναι πια ίδια

Οι εχθροί της Μπαρτσελόνα – είναι πολλοί – θα μπορούν από τις επόμενες ημέρες, όταν θα ολοκληρωθεί η μεταγραφή του Λουίς Σουάρες, να επικαλούνται τη ρήση του Αϊνστάιν σύμφωνα με την οποία η δύναμη ελκύει πάντα ανθρώπους με χαμηλή ηθική. Βεβαίως είναι γνωστό ότι οι εκάστοτε ανάγκες ενός συλλόγου, της οικογένειας ή της ίδιας της κοινωνίας προσδιορίζουν την ηθική τους.

Η Μπαρτσελόνα καυχιέται ότι είναι κάτι παραπάνω από ένας σύλλογος. Μέχρι πρόσφατα μπορούσε να το αιτιολογεί. Τώρα πια όχι. Οι χορηγοί άλωσαν την πολιτική της, η δίψα για διάκριση αμφισβητεί την ηθική της.

Για οποιονδήποτε άλλο σύλλογο η απόκτηση του Λουίς Σουάρες, ακόμα και αν συνεχίσει να δαγκώνει, θα ήταν μάννα εξ ουρανού. Για την Μπαρτσελόνα μπορεί να αποδειχθεί πληγή.

Η παλιά δόξα του συλλόγου, Χρίστο Στόιτσκοφ, προειδοποιεί: «Ολοι οι αντίπαλοι, οι διαιτητές, ο Τύπος θα κάνουν κόλαση τη ζωή του Ουρουγουανού. Η προβοκάτσια θα περιμένει σε κάθε φάουλ, η ένταση θα είναι μόνιμη».

Η απολογία του Σουάρες στο τελευταίο θύμα του, τον Κιελίνι, ύστερα από πιέσεις της Μπαρτσελόνα και οι ειδικοί όροι στο πενταετές συμβόλαιο που αναμένεται να υπογράψει τις προσεχείς ημέρες, οι οποίοι προβλέπουν κυρώσεις σε περίπτωση νέας επίθεσης του «καρχαρία» δεν μπορούν να αποτελέσουν ούτε άλλοθι ούτε δικαιολογία για τους Καταλανούς, που θέλουν να διακρίνονται και εκτός αγωνιστικών χώρων. Είναι πιθανόν πάντως να σκέφτονται ότι τα χρόνια της αθωότητας αποτελούν μακρινή ανάμνηση με τον τρόπο που διαχειρίστηκε ο πρώην πρόεδρός της Σάντρο Ροσέλ τη μεταγραφή του Νεϊμάρ, ή για την πολιτική της που ακολουθεί στο παιδομάζωμα.

Η φυγή του Γκουαρντιόλα, ένα ακόμα κεφάλαιο στη χαμένη αθωότητα και ο θάνατος του Τίτο Βιλανόβα ήταν οι τελευταίες εστίες αντίστασης πριν από την άλωση.