“Είμαι μουσικός που τραγουδάει”

Ο Νταλάρας, όταν μιλάει για μουσική, μιλάει με όρεξη και δίψα, μέσα σε αυτή ζει μανιωδώς. «Μα είμαι μουσικός που τραγουδάει», μας ξεκαθαρίζει και η κουβέντα μαζί του μπορεί να πάει από τον Πάκο ντε Λουθία μέχρι τη Στέλλα Χασκήλ. Ο επαγγελματισμός του είναι παροιμιώδης και, παρά τη χορτάτη πορεία του, δείχνει σήμερα περισσότερο από ποτέ να έχει ανάγκη την επιστροφή στις βασικές του αρχές: στο λαϊκό, το ρεμπέτικο (ετοιμάζει και δίσκο με τον Βαγγέλη Κορακάκη). «Ρεμπέτικο είναι η περιουσία του ελληνικού λαού, όπως λέει και ο μελετητής Νίκος Ορδουλίδης. Βλέπουμε ανθρώπους σήμερα που δεν έχουν καταγωγή από αυτή τη μουσική και αντιλαμβάνονται το βάθος της. Δεν πήγε χαμένος κι ο δικός μας αγώνας με τα ρεμπέτικα της Κατοχής και άλλους δίσκους. Εξω δέχονται, πάντως, το ρεμπέτικο σαν το εθνικό μας τραγούδι κι εδώ δεν έχουμε καν μια ακαδημία», καταλήγει.