Το μυαλό στο χρήμα

Τι είναι αυτό που τραβά σαν μαγνήτης τους ποδοσφαιριστές σε χώρες πολύ πίσω ποδοσφαιρικά;

Απλή η απάντηση: το χρήμα. Εν προκειμένω, τα πετροδόλαρα. Το βλέπουμε για πολλοστή φορά με την περίπτωση του Μίροσλαβ Στοχ. Παιδί-θαύμα κάποτε ως εκκολαπτόμενος άσος της Εθνικής Σλοβακίας, πήγε στη Φενέρμπαχτσε, τον δάνεισε στον ΠΑΟΚ και τώρα πάει στην Αλ Αΐν των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Αν σε κάποιους λέει κάτι το όνομα της ομάδας, θυμίζουμε ότι πρόκειται για το καταφύγιο (και) του Νάτσο Σκόκο όταν έφυγε από την ΑΕΚ! Εντυπωσιακό δεν είναι;

Ο Στοχ θεωρούσε πως του έπεφτε πολύ λίγο το ελληνικό πρωτάθλημα. Στην Τουρκία είναι ξεκάθαρο πως είχαν βαρεθεί τις παραξενιές και τον δύστροπο χαρακτήρα του, οπότε τον έστειλαν σε συσκευασία πακέτου εκεί που πληρώνουν αδρά. Και βάζουν μεγάλη (5 εκατ. ευρώ) οψιόν αγοράς για το καλοκαίρι του 2015. Δεν αποκλείεται να υπάρχει και ένα κανάλι ατζέντηδων που χειρίζεται τέτοιου είδους μεταγραφές. Γιατί αν γυρίσουμε τον χρόνο πίσω, διαπιστώνουμε πως και στην περίπτωση του Σκόκο ενεπλάκη ολόκληρο τιμ μάνατζερ και μάλιστα από διαφορετικές χώρες. Πρώτα εκεί ο αργεντινός κυνηγός και μετά πίσω στην πατρίδα του, προτού προκύψει η επανεκκίνηση στην καριέρα.

Το να πάει κάποιος σε τέτοιου επιπέδου πρωτάθλημα δεν είναι κατ’ ανάγκην κακό. Ωστόσο είναι σίγουρο πως με την επιλογή αυτή βάζει την τσέπη του σε πρώτη προτεραιότητα και δη σε τέτοιες εποχές. Δεν το έπραξε ο Βάις που πήγε τρέχοντας τον περασμένο χειμώνα στο Κατάρ και τη Λεκβίκια, αφήνοντας το θερμό κλίμα του Πειραιά; Φιλοδοξίες όχι για τοπ καριέρα αλλά για μια γερή μπάζα, σαν να λέμε…

Ποδοσφαιριστές με όραμα να αβγατίσουν τις καταθέσεις τους. Θεμιτό. Σίγουρα όμως προτιμάμε όσους προσφέρουν στις ομάδες, επιδιώκουν τη βελτίωσή τους και δεν καταλήγουν πριν από την ώρα τους σε νεκροταφείο ποδοσφαιρικής καριέρας…