Οι συντάκτες της «Ομάδας» προβλέπουν

Αργεντινή
ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΖΟΥΣΤΑΣ
Σε ένα Μουντιάλ όπου οι νίκες και οι προκρίσεις κρίνονται στα λίγα εκατοστά (των δοκαριών) κάθε πρόβλεψη είναι εξ ορισμού παρακινδυνευμένη. Διαχρονικά όμως ισχύει ο κανόνας ότι το τρόπαιο δεν το κατακτούν οι ομάδες που είναι μόνο καλύτερες, αλλά διακρίνονται επιπλέον από κυνισμό και διαθέτουν ισχυρές ποδοσφαιρικές προσωπικότητες και ηγέτη αναφοράς. Οι ομάδες που μπορούν να αντέξουν στην πίεση, διατηρώντας την αυτοσυγκέντρωσή τους και την ψυχραιμία τους στη διακεκαυμένη ζώνη των νοκάουτ αγώνων. Αν μάλιστα έχουν στις τάξεις τους έναν παίκτη του διαμετρήματος του Μέσι (φωτογραφία), όπως η Αργεντινή, τότε καθίστανται φαβορί για τον τίτλο. Ο 27χρονος σταρ της Μπαρτσελόνα δείχνει στο Μουντιάλ σαν έτοιμος από καιρό για να προσθέσει στο μοναδικό παλμαρέ του το τρόπαιο που του λείπει. Στα τέσσερα παιχνίδια της Αργεντινής έχει αναδειχθεί MVP του αγώνα και οδηγεί την ομάδα του, η οποία μέχρι στιγμής δεν έχει εντυπωσιάσει. Επειδή όμως το 2014 δεν είναι (ποδοσφαιρικά) 1986, ο Μέσι «είναι αναγκαίος αλλά όχι ικανός» προκειμένου να φθάσει η Αργεντινή στον τίτλο. Θα χρειασθεί μεγαλύτερη βοήθεια από τον Ντι Μαρία που φαίνεται να ξυπνάει, από τον εξαφανισμένο ώς τώρα Ιγκουαΐν και από τον Λαβέτσι, ο οποίος πρέπει να θυμηθεί τον καλό του εαυτό της Νάπολι. Επιπλέον να σταματήσει ο προπονητής της Αργεντινής Σαμπέγια τους πειραματισμούς για να αποκτήσει καλύτερη ισορροπία η ομάδα η οποία έχει μαύρες τρύπες στην άμυνα.

Ολλανδία
ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΟΥΠΗΣ
Οι φίλοι του ποδοσφαίρου (και η FIFA περισσότερο) θα ήθελαν μια κόντρα Μέσι – Νεϊμάρ στον τελικό του Μουντιάλ. Πρόβλεψη στα σίγουρα με πιθανότητα μεγάλη να πας στο ταμείο. Ομως, μ’ αρέσει το ρίσκο και τρεις χαμένοι τελικοί είναι πολλοί για την Ολλανδία. Μια ομάδα με έξυπνο προπονητή (Φαν Γκάαλ) και παίκτες όπως οι Ρόμπεν (φωτογραφία), Σνάιντερ, Φαν Πέρσι που μπορούν να αλλάξουν την εξέλιξη ενός αγώνα. Αυτή η Ολλανδία μπορεί και με αντίπαλο μάλιστα στον τελικό τη Γερμανία. Για να θυμηθούμε τον τελικό του ‘74, έστω κι αν δεν θα πατάει το χορτάρι ο μεγάλος Γιόχαν Κρόιφ. 

Γερμανία
Παναγιώτης Ιατράκης
Ισχυρά σύνολα ή ομάδες προσωπικοτήτων; Κοιτώντας κανείς τα «φαβορί» των προημιτελικών διαπιστώνει ότι η Αργεντινή στηρίζεται απελπισμένα στον Μέσι που, αν και πραγματικός αρχηγός, «σέρνει» πίσω του μία εξουθενωτική χρονιά, η Βραζιλία προσπαθεί να φορτώσει σε ένα παιδί τις ευθύνες ενός πατέρα, η Γαλλία έχει ενθουσιασμό αλλά δεν έχει Ριμπερί, ενώ στο Βέλγιο μάταια ένας σκηνοθέτης θα αναζητούσε πρωταγωνιστή. Οι ομάδες που δείχνουν να διαθέτουν και σύνολο και ηγέτες είναι η Ολλανδία και η Γερμανία. Ομως η Μάνσαφτ, με μοναδικό παίκτη πάνω από τα 30 τον Κλόζε αλλά με τον βασικό κορμό να έχει ήδη αγωνιστεί σε ένα Μουντιάλ χωρίς μάλιστα να βλέπει «ντεζαβού» εικόνες από έναν τραυματικό τελικό όπως οι Οράνιε, φαίνεται ικανή να το σηκώσει.

Ολλανδία
Νίκος Τζιανίδης
Αν διέθετα μαντική ικανότητα, θα την αξιοποιούσα και στοιχηματικά. Οποιος πει ότι μπορεί να καταθέσει ασφαλή πρόβλεψη για τον τελικό νικητή του Μουντιάλ, αυτός δεν θα έχει δει ούτε έναν αγώνα από τους 56 που έχουν γίνει μέχρι σήμερα. Το απρόβλεπτο κυριαρχεί και οι μεγάλες ομάδες μετατρέπονται σε μικρές. Το σύστημα θέλει: Αργεντινή – Βραζιλία στον τελικό. Η δυναμική των αδύναμων (θεωρητικά) ομάδων μπορεί και να οδηγήσει το βράδυ της 13ης Ιουλίου την Κολομβία απέναντι στο Βέλγιο… Προσωπικά θα ήθελα να δω την αγαπημένη μου (από τα παιδικά χρόνια) Ολλανδία να υψώνει επιτέλους το τρόπαιο. Ο Κρόιφ (φωτογραφία) δεν το κατάφερε, ούτε ο Κρολ μπόρεσε, αλλά ούτε και ο Φαν Μπρόκχορστ. Ο Φαν Πέρσι μπορεί; Σ’ αυτό το Μουντιάλ όλα μπορεί να συμβούν!

Βραζιλία
ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΑΣΜΗΣ
«Ή το σηκώνουμε ή διαδηλώνουμε» θα μπορούσε να είναι το σύνθημα των Βραζιλιάνων για το Παγκόσμιο Κύπελλο. Το βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι ποδοσφαιριστές της Σελεσάο είναι τεράστιο. Ουδείς θέλει να γίνει νέος «Μπαρμπόσα», ουδείς θέλει να ζήσει νέο «Μαρακανάζο». Το νόμισμα έχει δύο όψεις. Από τη μία είναι τα δάκρυα, η ψυχολογική κατάρρευση. Από την άλλη ο μονόδρομος, ο Νεϊμάρ, η διαιτησία, οι φίλαθλοι, η τύχη. Στο στρίψιμο του νομίσματος στο Εστάντιο Μινεϊράο, η μορφή του Νεϊμάρ κοιτούσε τον ουρανό του Μπέλο Οριζόντε όταν ακούμπησε στον αγωνιστικό χώρο. 
Καμία ομάδα δεν μπορεί να ανέβει στην κορυφή του ποδοσφαιρικού Ολύμπου αν δεν περάσει προηγουμένως από Συμπληγάδες. Για τους Βραζιλιάνους, αυτόν τον ρόλο  ανέλαβε η Χιλή. Μερικά δάκρυα και ένας πληγωμένος εγωισμός του Τιάγκο Σίλβα είναι το ελάχιστο τίμημα που θα μπορούσαν να πληρώσουν. Το ραντεβού με τη Γαλλία ή τη Γερμανία στα ημιτελικά κρίνεται ως επαγγελματικό. Το ερωτικό είναι προγραμματισμένο για τις 13 Ιουλίου στο Μαρακανά. 
Εκεί απέναντί τους θα βρουν πιθανότατα την Αργεντινή. 
Η Αλμπισελέστε έζησε τη δική της περιπέτεια με τους Ελβετούς. 
Η Αργεντινή αποδίδει στο 40% των δυνατοτήτων της. Αυτό σημαίνει πως οι πιθανότητες να βελτιωθεί η αγωνιστική της εικόνα είναι περισσότερες από το να χειροτερέψει. Απέναντι στο Βέλγιο είναι πιθανόν να δούμε την επανάληψη του ημιτελικού του 1986 και έναν Μέσι σε ρόλο Μαραντόνα. Καλοί οι Ολλανδοί, αλλά έκαναν το λάθος να ξεφουσκώσουν στο πρώτο ματς. Μεσοβδόμαδα θα βρίσκονται σπίτι τους. 
Viva Brazil… 

Βραζιλία
ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΑΡΝΑΟΥΤΟΓΛΟΥ
Μουντιάλ χωρίς Ιταλία και Ισπανία στις 8, με τη Βραζιλία να παρουσιάζεται κατά πολλούς φτωχότερη σε ταλέντο και ποιότητα εν συγκρίσει με τις περισσότερες Σελεσάο του παρελθόντος, την Αργεντινή να ασθμαίνει περιμένοντας τη μία ενέργεια από τον Μέσι που θα κρίνει το ματς και τη Γερμανία να μην πείθει για τη διαχρονική στιβαρότητά της… 
Με αυτά τα δεδομένα στην εξίσωση δημιουργείται και η ορθότητα μιας άλλης συλλογιστικής, σύμφωνα με την οποία η αναπάντεχη πορεία της Κολομβίας, η τρομακτική πληθώρα λύσεων του Βελγίου, η τρελή πτήση της Ολλανδίας (πρώτης διδαξάσης ωστόσο και στο πώς να χύνεις την καρδάρα με το γάλα στο τέλος) και η μεταμόρφωση της Γαλλίας είναι ενδείξεις (ή μήπως και αποδείξεις;) ότι το αναπάντεχο έχει θέση σε αυτό στο Μουντιάλ.
Θα σπαταλούσα δίχως δισταγμό όλα τα διαθέσιμα που έχω για το στοίχημα στο ότι η ομάδα που δεν θα κατακτήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο είναι η Κόστα Ρίκα, όμως δεν θα μου φέρει τίποτα πίσω. Δεν θα το τολμούσα το ίδιο για καμία άλλη εκ των επτά που περισσεύουν. Επιλέγω τη Βραζιλία επειδή θεωρώ ότι ο μεγαλύτερος εχθρός της είναι πρωτίστως το άγχος της και όχι οι αγωνιστικοί περιορισμοί της, αλλά και διότι εκτιμώ ιδιαίτερα το μάτι και την οξυδέρκεια του προπονητή Λουίς Φελίπε Σκολάρι (φωτογραφία). Ισως πάλι και γιατί έχω μια ροπή στο μεταφυσικό και με τη σκέψη τούτη το Μουντιάλ αυτό είναι της Βραζιλίας!

Ολλανδία 
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΩΡΟΣ
Η ιστορία χρωστάει στην Ολλανδία ένα τρόπαιο Παγκοσμίου Κυπέλλου και συνωμοτεί με την ποιότητα που έχει η ομάδα του Λουίς φαν Γκάαλ (φωτογραφία) στη Βραζιλία. Οι Οράνιε πήραν μέρος σε τρεις τελικούς Μουντιάλ, όμως δύο φορές ηττήθηκαν στην παράταση (1-0 από την Ισπανία το 2010, 3-1 από την Αργεντινή το 1978) και μία από τη Δ. Γερμανία (2-1) το 1974. 
Ο καταξιωμένος ολλανδός τεχνικός έχει καταφέρει να δέσει τις βεντέτες Αριεν Ρόμπεν, Φαν Πέρσι, Ουέσλι Σνάιντερ, Νάιτζελ ντε Γιονγκ, Ντιρκ Κάιτ, Κλας-Γιαν Χούντελααρ με το νέο αίμα, όπως είναι παίκτες ηλικίας κάτω των 23 ετών: Μέρφις Ντεπάι (έχει σημειώσει δύο γκολ), Στέφαν ντε Φράι, Ζεορζίνιο Βιλάλντουμ, Μάρτινς Ιντι.  
Είναι τυχαίο που οι Τουλίπες σημείωσαν τρεις νίκες σε ισάριθμα παιχνίδια στους ομίλους, συντρίβοντας με 5-1 την παγκόσμια πρωταθλήτρια Ισπανία; Είναι τυχαίο που ήταν η μοναδική ομάδα που σημείωσε διψήφιο αριθμό τερμάτων (10) στους ομίλους; Είναι τυχαίο που έκανε την ολική ανατροπή (2-1) στο ματς με τη  σκληροτράχηλη ομάδα του Μεξικού στη φάση των 16 του Μουντιάλ; Αν όλα είναι τυχαία, δεν είναι τυχαίος ο Λουίς φαν Γκάαλ, ένας από τους κορυφαίους προπονητές στον κόσμο. 
Ούτε είναι τυχαίο το κορυφαίο επιθετικό δίδυμο του τουρνουά, Ρόμπεν- Φαν Πέρσι, οι οποίοι μέχρι τώρα έχουν σημειώσει από τρία γκολ! 
Η Ολλανδία έχει αντίπαλο την Κόστα Ρίκα στην προημιτελική φάση και όχι την Ελλάδα (ας όψεται το χαμένο πέναλτι του Γκέκα) και ο Φαν Γκάαλ έχει στο βάθος του μυαλού του την Αργεντινή για τον ημιτελικό.

Γερμανία 
ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΑΜΠΙΡΗΣ
Αναμφίβολα παρακολουθούμε ένα από τα κορυφαία Μουντιάλ όλων των εποχών και αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με την αγωνιστική παρουσία των ομάδων.
Οι Βραζιλιάνοι λατρεύουν την μπάλα και αποθεώνουν καθετί ποδοσφαιρικό, έχοντας δώσει έτσι απίστευτο χρώμα και ρυθμό στις εξέδρες κάθε γηπέδου αλλά και στους δρόμους κάθε πόλης, με το απόλυτο ποδοσφαιρικό τουρνουά να διεξάγεται πραγματικά στη μητρόπολη του αθλήματος.
Ιδανικό φινάλε για ένα τέτοιο Μουντιάλ θα ήταν φυσικά ένας τελικός Βραζιλίας – Αργεντινής, το όνειρο των απανταχού ποδοσφαιρόφιλων εδώ και δεκαετίες. Ομως αυτή είναι η επιθυμία μας και όχι ο ρεαλισμός που λέει ότι δύσκολα θα γλιτώσει η αναιμική Αργεντινή (αν περάσει το Βέλγιο) από τις δαγκάνες της Ολλανδίας και του κορυφαίου προπονητή του Μουντιάλ (Φαν Γκαλ). Ενας κούκος (Μέσι) δεν φέρνει την άνοιξη.
Από την άλλη πλευρά, η Βραζιλία, παρά το ατομικό ταλέντο των παικτών και τον οίστρο του Νεϊμάρ, δείχνει ότι λυγίζει μπροστά στην απίστευτη πίεση του κόσμου για τον τίτλο, που τη νιώθεις στην ατμόσφαιρα ακόμα και μακριά από τη χώρα. Θα τα βρει μπαστούνια και με την Κολομβία με την πρόκριση να παίζεται στην κόψη του ξυραφιού.
Η δε Γαλλία δεν δείχνει να έχει ξεπεράσει το ψυχολογικό σοκ με τους Γερμανούς από τον αποκλεισμό του 1982.
Συνεπώς ο τελικός θεωρούμε ότι θα είναι Γερμανία – Ολλανδία, με τα Πάντσερ να έχουν μικρό προβάδισμα για τον τίτλο, καθώς έχουν τεράστιο αβαντάζ (και λόγω Νόιερ – φωτογραφία) αν ο τελικός – πολύ πιθανόν – κριθεί στα πέναλτι.

Ολλανδία 
ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΚΟΚΑΣ
Υπό άλλες συνθήκες η Βραζιλία θα ήταν το απόλυτο φαβορί για την κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου στην έδρα της. Η ομάδα που διαθέτει ωστόσο δεν πείθει ότι μπορεί να τα καταφέρει, ιδίως κάτω από την αφόρητη πίεση που νιώθει αγωνιζόμενη μπροστά στο βραζιλιάνικο κοινό το οποίο θα είναι ικανοποιημένο μόνο με τον τίτλο. Οτιδήποτε άλλο θα θεωρηθεί αποτυχία, ακόμη και γι’ αυτή τη μετριότατη Σελεσάο που στηρίζεται αποκλειστικά στις ορέξεις του Νεϊμάρ. Οποια από τις Γαλλία ή Γερμανία προκριθεί από τον προημιτελικό θα έχει και το προβάδισμα για την πρόκριση στον τελικό, αν και η Κολομβία είναι μέχρι στιγμής μακράν η πιο σταθερή ομάδα του τουρνουά. Δεν αποκλείεται λοιπόν η ομάδα του… προφέσορα Πέκερμαν να κάνει τη μεγάλη έκπληξη, εκτός κι αν λυγίσει στα κρίσιμα.
Από το άλλο γκρουπ των προημιτελικών, η Ολλανδία αναμένεται να ξεπεράσει το εμπόδιο της Κόστα Ρίκα, εύκολα ή δύσκολα, όπως άλλωστε έκανε μέχρι σήμερα, ενώ η Αργεντινή που δεν πείθει έχει προβάδισμα (μόνο λόγω φανέλας) απέναντι στο ανερχόμενο Βέλγιο. Εν κατακλείδι, μια και επί του παρόντος πρόκειται για Μουντιάλ των εκπλήξεων, η Κολομβία με τη Γαλλία μπορούν να προχωρήσουν στους ημιτελικούς, όπου λογικά θα βρουν απέναντί τους μια εκ των Αργεντινής και Ολλανδίας. Πρόβλεψη τελικού; Γαλλία – Ολλανδία με τους Οράνιε (φωτογραφία) του Λουίς φαν Γκάαλ να φτάνουν στον πρώτο παγκόσμιο τίτλο της ιστορίας τους.

Βέλγιο 
ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΦΙΝΑΣ
Συμπιέζεται το Βέλγιο. Από Ολλανδία, Γερμανία, Γαλλία. Οπως συμβαίνει και στη γεωγραφία, έτσι και στο ποδόσφαιρο οι Κόκκινοι Διάβολοι πασχίζουν να αναπνεύσουν, να βγάλουν το κεφάλι τους ξανά στον αφρό του παγκόσμιου ποδοσφαίρου.
Και, ω της σύμπτωσης, μιλάμε για μια τετράδα που διεκδικεί το τρόπαιο του Μουντιάλ και μετέχει στη φάση των προημιτελικών. 
Γιατί Βέλγιο; Γνωρίζετε αρκετές ομάδες που να έχουν στον πάγκο Μιραλάς (φωτογραφία) και Λουκάκου; Μπήκαν με φούρια στο ραντεβού με τις ΗΠΑ και ανέτρεψαν τα δεδομένα, φέρνοντας σε αδιέξοδο τον Κλίνσμαν, λες και ο έτερος κόουτς Βίλμοτς τράβηξε από την τράπουλα τα καλύτερα χαρτιά. Μήπως τέτοια δεν είναι ο φτεροπόδαρος πρώην παίκτης του Ολυμπιακού, ή ο (κοντοκουρεμένος, πλέον) Λουκάκου που ξετινάζει τα δίχτυα;
Το Βέλγιο επιχειρεί μια ποδοσφαιρικού τύπου επανάσταση, ολότελα διαφορετική από τη φημισμένη του 1830. Το όχι τόσο κοντινό ‘86 στο Μεξικό, το Βέλγιο συνάντησε την Αργεντινή στα ημιτελικά. Εστω και έναν γύρο νωρίτερα, το αυριανό ματς είναι ένα déjà vu εκείνης της εποχής. Τότε, βέβαια, υπήρχε ο ασυναγώνιστος Μαραντόνα και έβαλε ένα γκολ «τύφλα να ‘χει» αυτό κόντρα στην Αγγλία! Φυσικά, τώρα μιλάμε για τον επίσης επίγειο θεό, τον Μέσι, αλλά κι ο Κουρτουά, διάδοχος και κλάση Πφαφ, μπορεί να τον σταματήσει. Με εμπειρία από τον αγγλικό μαραθώνιο (11 στους 23 παίκτες στο Νησί παίζουν), οι Βέλγοι δικαιούνται να ονειρεύονται. Μιλάμε για ομάδα που πήγε τρένο και στα προκριματικά.
Και, ποιος ξέρει, ίσως στις 13 του μήνα στις Βρυξέλλες να στηθεί πάρτι στην Grand Place!