Ξεχωριστή ευαισθησία

Σε αυτό το Μουντιάλ η συγκίνηση ξεχειλίζει. Δεν είναι μόνο τα ματς της Εθνικής, συνήθως στην κόψη του ξυραφιού. Οχι, η αναφορά δεν ακουμπά εκεί. Αλλά στα εκτός αγώνων στιγμιότυπα.

Ο Γιώργος Σαμαράς για τους Ελληνες είναι ο άνθρωπος της διοργάνωσης. Και με το γκολ-μαχαιριά στην Ακτή του Ελεφαντοστού. Και με όσα μας κάνει να αισθανόμαστε, λες και μας τίναξε ηλεκτρικό ρεύμα. Το βιντεάκι που είδαμε με τον μικρό Jay, τον μικρό φίλο του Σαμαρά, το παιδί με σύνδρομο Ντάουν, ήταν απίστευτο. Συγκίνησε τους πάντες. Τόσο τον μακρυμάλλη ποδοσφαιριστή, όσο και τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας, προπονητές, ποδοσφαιριστές, παράγοντες. Η απόφαση να κάνει κίνηση η ΕΠΟ ώστε ο πιτσιρικάς να παρακολουθήσει από κοντά το ματς με την Κόστα Ρίκα ήταν άμεση και στέλνει πολλαπλά μηνύματα. Η ελληνική ψυχή είναι για όλους – και για τους αδελφούς Τουρέ που έχασαν τον αδελφό τους και για τον μικρό Jay που λατρεύει τον Σαμαρά και κατ’ επέκταση την ελληνική εθνική ομάδα. Θυμίζουμε ότι μόλις πριν από λίγες εβδομάδες, στα επινίκια θριάμβου της Σέλτικ, ο έλληνας επιθετικός κάλεσε τον φίλο του να γιορτάσουν μαζί την επιτυχία.

Αλλά ο Σαμαράς δεν βλέπει μόνο τον Jay. Είχε ματιά και για τον αντίπαλο γκολκίπερ, τον «άσο» της Ακτής. Ενα χτύπημα στην πλάτη, ένας καλός λόγος μετά τη νίκη δεν είναι κίνηση που συνηθίζεται. Την έκανε ο άσος και μπράβο του. Οπως πολλούς πόντους παίρνει με την εν γένει συμπεριφορά του.

Με τις δηλώσεις, τη νοοτροπία, την αντιμετώπιση κάθε δυσκολίας με ξεχωριστή ψυχραιμία. Προφανώς, απόρροια μιας διαφορετικής παιδείας και κουλτούρας που απέκτησε ο Σαμαράς από την παρουσία του στους ευρωπαϊκούς στίβους τόσα χρόνια. Είδε, έμαθε, αφουγκράστηκε. Ενας πλούσιος εσωτερικός κόσμος έγινε πλουσιότερος. Ισως γιατί δεν έμεινε στα δικά μας και ξέφυγε από μια κατάσταση μίζερη που πληγώνει τους περισσότερους.